Foto bij Breaths

Foreigner - I Want To Know What Love Is

‘Ik, eh...’ begon Harry langzaam. Hij bleef even stil en liet toen zijn voorhoofd tegen de mijne aanleunen.
Ik bleef stijf zitten, niet gedurfd te bewegen. Terwijl Harry’s grote warme handen op mijn heupen brandden raakte het topje van zijn neus het mijne net niet aan. Vanonder mijn wimpers staarde ik naar zijn gezicht, afwachtend.
Mijn adem bleef steken toen ik me de beweging van Harry’s hoofd realiseerde, die ik niet zou hebben gezien als ik niet had opgelet.
Ik kon zien hoe zijn kin dichter bij de mijne kwam, en dat gold dus ook voor zijn lippen - hij moest wel aangezien hij langer was dan ik – zijn neus die zachtjes tegen de mijne duwde. Zijn handen schoven ietsje omhoog naar mijn zij, en ik voelde hem me nog iets meer naar voren trekken. Naar hem.
Een brok vormde zich in mijn keel. Ik had geen idee wat ik moest doen. Op hem reageren? Weggaan? Niks doen?
Een hand streek langs mijn zij, mijn arm, schouder, nek. Met zijn duim raakte Harry mijn lippen aan, terwijl hij zijn hoofd iets teruggetrokken had om me aan te kunnen kijken. Ogen vol met concentratie en afwachting. Afwachting op wat ik zou doen. Ik was blij dat hij me de kans gaf zelf te beslissen.
Terwijl Harry met zijn andere hand over mijn onderrug streek, zijn warme hortende en stotende adem in mijn gezicht en zijn lichaam tussen mijn knieën, dacht ik na.
Ging ik het Harry nu geven? Of echt niet? Moest ik wachten? Om eerlijk te zijn wilde ik het liefst wachten, want zeg nou eerlijk, het was nog niet eens een week geweest. Ik schrok af en toe nog steeds van zijn aanwezigheid. Alsof het allemaal maar een droom was geweest.
Maar hij wilde niet wachten.

‘Ik...’ Verder kwam er niks uit mijn keel. Ik sloot mijn ogen, mijn handen die Harry’s getatoeëerde armen vonden, langzaam omhoog naar zijn redelijk brede schouders, waar ze zachtjes in knepen. Harry zei niks, maar verplaatste zijn handen weer naar mijn rug, omhoog naar mijn schouderbladen. Hij liet zijn wang tegen de mijne aanrusten.
‘Ik weet het nog steeds niet zeker, Harry...’
Ik voelde Harry zijn vingertoppen in mijn rug drukken. Uit frustratie wist ik niet, en naar zijn gezicht durfde ik niet te kijken.
‘Dat is jammer,’ zei hij droog, en toen ik wel opkeek zag ik hem net met een frons tussen zijn wenkbrauwen wegkijken.
‘Harry, ik weet dat je antwoorden wilt, om zo ervan af te zijn, maar ik kan ze je niet geven. Niet nu al.’ Ik probeerde zijn blik te vangen, maar hij bleef hardnekkig de andere kant opkijken.
‘Je moet je nu niet op mij richten.’
Harry’s groene ogen schoten naar mij. ‘Op wie dan?’
‘Eh... Tristan?’
Harry sloeg zijn ogen neer. ‘Dat heeft geen zin meer.’
Ik fronste, mijn lippen op elkaar geperst, en gaf Harry een duwtje tegen zijn borst. ‘Onthoud nou wat ik gezegd heb, sufferd. Stop met zo denken! Daar bereik je niks mee.’
‘Wil jij dan ook stoppen met zo denken?’
‘Zo denken als wat?’
‘Dat je niet verliefd mag worden omdat het zogenaamd ten koste zou gaan van anderen.’
Ik perste mijn lippen weer samen, omdat ik eerlijk gezegd niet wist hoe ik moest reageren. Harry had gelijk, ik liet mezelf ook niet volledig vrij qua gevoelens, maar hij als vader zou dat moeten begrijpen. Ik kan het me niet veroorloven. Alles voor Charlie. En Tristan.
‘Maar Charlie-’
‘Niet alles hoeft te draaien om je kind, Aibileen! Je mag ook eens voor jezelf kiezen! Hij zou nog ziek van je worden als je steeds maar om hem draait omdat je je eigen weg niet kan kiezen! Wil je dat dan?!’
Ik sloeg mijn ogen neer en schudde mijn hoofd. ‘Praat niet op die manier, Harry.’
Harry’s blik verzachtte, zijn lange vingers die zachtjes mijn kin vastpakten zodat hij me goed aan kon kijken. ‘Ik wil alleen maar dat je het je beseft, Abs. Ik snap dat de afgelopen jaren alleen maar voor Charlie zijn geweest, maar nu mag jij ook een keer.’
Ik trok mijn gezicht los en keek weg.
‘Alsjeblieft...’
Ongemakkelijk keek ik omlaag naar mijn friemelende vingers. Dat leek veel beter dan Harry’s doordringende blik aan te moeten zien.
Zijn ene hand schoof naar mijn onderrug, zijn andere onder mijn oor, zodat hij met zijn duim onder mijn kaak mijn hoofd omhoog kon loodsen en zijn vingers in mijn haar kon houden. Toen ik zijn ogen ontmoette verwachtte ik verwijt en frustratie te zien, maar de licht gekrulde mondhoeken bewezen anders. In zijn ogen zag ik alleen maar een ontspannen blik. Niks kwaads.
‘Zal ik dan maar weer voor je moeten werken?’ zei hij zacht, licht grijnzend. Ik rolde glimlachend met mijn ogen. ‘Hey, de vorige keer hoefde je niet eens zoveel te doen. En zeg nou zelf, zo erg vond je het niet.’
‘Ik moest wel veel doen, schat, maar niks daarvan vond ik irritant, inderdaad. May I?
May you... wat?’
Harry glimlachte, zijn gezicht dichtbij, steeds dichterbij, zijn grote warme hand gebrand op mijn rug, waarmee hij me nu borst tegen borst drukte. Ik legde mijn handen weer op zijn schouders om in balans te blijven.
Ik kon mijn glimlach niet bedwingen toen Harry zijn wang tegen de mijne drukte en ik zijn lippen bij mijn oor voelde, zijn adem in mijn haar. Langzaam dwaalde hij naar mijn gezicht, zijn lippen over elk stukje huid wat hij kon vinden, en ik sidderde.
Wat was ik een idioot. Twijfelen? Huh?
Ik draaide mijn hoofd al voordat Harry dat kon doen en drukte mijn lippen tegen de zijne – hij grijnsde. Ik kneep in zijn schouders als teken dat hij me vooral niet uit moest lachen, wat ervoor zorgde dat hij grinnikte en allebei zijn armen om me heen sloeg. Terwijl mijn mond nog steeds aan die van hem zat geplakt zat ik strak gevangen in zijn omhelzing.
Harry duwde mijn hoofd met zijn neus zachtjes opzij, schuin, en haalde zijn lippen van elkaar. Mijn adem bleef steken, reagerend op zijn bewegingen, mijn armen die ik om zijn nek wikkelde, vingers in zijn krullen. Hij humde, ademde in mijn mond, en tilde me langzaam op van het aanrecht.
Langzaam, heel langzaam liet hij me zakken, mijn lippen die de zijne wegens het lengteverschil niet meer konden bereiken. Toen ik uiteindelijk op vaste grond stond liet ik mijn armen langs mijn lichaam hangen, al had hij de zijne nog wel om me heen geslagen. Toen sloeg ik mijn armen om zijn middel heen, mijn wang tegen zijn borst gedrukt, zijn geur diep inademend. Gek genoeg voelde dit zo slecht nog niet. Voor de eerste keer voelde ik me niet schuldig. Was dat wel goed?
‘Zeg, waar blijft mijn thee?’



Kudo's en reacties voor het hoofdstuk waar jullie waarschijnlijk al heel lang naar verlangd hebben?? ;'D
Ik begin er weer in te komen hahaaa, precies voor m'n ce's <33

Reacties (6)

  • annae

    Aahw schattig
    En jij heel veel succes met je examens!!

    4 jaar geleden
  • Subdivisions

    ahwe
    all that I can say is: perfect (H)
    snel verder xx(K)

    4 jaar geleden
  • OnlyXStyles

    Awhhh <3

    4 jaar geleden
  • HaZaLiLoNi

    Auwch....

    4 jaar geleden
  • Bitchachos

    Super ! Finally !

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen