Foto bij Liefdesvlees - hoofdstuk 1, deel 3

De volgende ochtend was ik nogal slaapdronken wakker geworden. In die miezerige twee uurtjes die ik had geslapen, had ik toch nog geslapen als een baksteen. Ik was uitgeput geweest, voornamelijk omdat mijn hersenen aan een stuk door hadden gekraakt.
Continu leek ik de beelden van gisteravond maar te blijven herhalen in mijn hoofd, proberend uit te vogelen hoe ik alles een beetje kon plaatsen. Niet alleen hield de griezelige jongen die me benaderd had me namelijk bezig, maar ook de jongen die me had geholpen.
Ik had willen zeggen dat ik niet wist welke van de twee me nu het meest bezig hield, maar niets was minder waar. De flits die ik had gezien van de jongen zijn gezicht leek zo duidelijk en zo vaag tegelijk dat ik er in de war van raakte. Ik leek hem ergens van te kennen, maar ik had geen idee waarvan precies. Daarbij zat het idee dat ik hem niet had kunnen bedanken me ook best wel dwars. Ik voelde me er ongemakkelijk bij.
Met een zachte zucht hees ik mijn rugzak over mijn schouder en duwde het portier van mijn auto dicht. Het was een best wel zonnige dag vandaag en dat maakte het feit dat ik de hele dag binnen moest zitten, niet veel beter. Er was altijd al zo weinig zon te bekennen in deze staat, dat ik altijd zoveel mogelijk van het mooie weer probeerde mee te pikken. Vandaag ging deze kans dus helaas aan me voorbij.
Het enige voordeel aan deze dag was dat het de een na laatste schooldag van de week was en dat ik morgen dan eindelijk weekend zou hebben. Ik vond mijn opleiding best leuk, maar het weekend nog altijd net een tikkeltje leuker.
De gangen van de school stroomden langzaam vol met studenten, en het duurde niet lang voordat het relatief kleine collegegebouw eigenlijk al volgepropt leek. Ergens was het wel logisch dat de school niet heel groot was, want eigenlijk kwamen hier alleen studenten die in de buurt woonden (en die dorpjes of stadjes waren vaak niet zo heel groot). Maar toch was het soms wel een beetje om claustrofobisch van te worden.
In een goed jaar (lees: wanneer iedereen besloot om naar school te komen en er ook nog wat mensen van buiten de omgeving hiernaartoe kwamen) zat je zo met een leerling of 32 in een klein lokaal, terwijl je in een wat minder jaar (lees: zoals normaal gesproken) misschien een keer met zijn twintigen of zelfs minder in een lokaal zat. Ik snapte niet dat de leraren hier niet gek van werden.
Toen ik na enkele minuten lopen mijn klaslokaal had gevonden, betrad ik deze en keek even rond. Zo te zien was het vandaag een slechte dag. Voor zover ik kon zien, misten er zeker 7 mensen, maar ik verbaasde me er al niet meer over.
Ik glimlachte vriendelijk naar mijn docent toen deze een blik in mijn richting wierp en nam plaats op een vrije stoel. Ik wilde net mijn tas openen toen ik mijn telefoon ineens in mijn broekzak voelde trillen. Ik wierp een vluchtige blik op de leraar, maar pakte alsnog mijn telefoon uit mijn broekzak toen ik zag dat hij iets op het bord aan het schrijven was.
Met een paar snelle vingerbewegingen opende ik het berichtje dat ik binnen had gekregen en zag dat het van Celeste was.


Feestje bij mij morgenavond, 11 uur. Neem wat lekkers mee *hint, drank, hint*.;)xo

Glimlachend schudde ik mijn hoofd en begon toen aan mijn eigen berichtje.

Count me in.

Had ik toch nog iets leuks om naar uit te kijken dit weekend, in plaats van saai tv kijken de hele avond. Celeste, je bent geweldig.




Ik weet dat de hoofdstukken nu nog een beetje saai zijn en dat jullie wachten op hete avonturen, maaaaaaaaaar ik beloof dat het spannender gaat worden. ^^

Reacties (7)

  • Trager

    Waarom heb ik deze hoofdstukjes gemist en waar is mijn abo ;o! *neemt opnieuw abo* Jeez, i love it ;3.

    5 jaar geleden
  • Valon

    Snel weer een stukje , dit is nu al verslavend xx

    5 jaar geleden
  • ItsmexX

    Fijn dat je weer geschreven hebt!
    Snel weer een stukje?

    5 jaar geleden
  • martje96

    VERDER

    5 jaar geleden
  • Kieran

    Je schrijft echt goed! Snel verder. (:

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen