Hoofdstuk 1




~ Ja de zon die blijft nog stralen
En de regen valt nog neer
Ik vertel je mijn verhalen
Maar je hoort ze nu niet meer
Weet dat ik je niet, ja nooit vergeet
En dat ik heel zeker weet
Ik zie jou wel weer terug
Hemelhoog
Achter de regenboog ~

- Spring, regenboog.

Jane POV

Droevig staar ik voor me uit. Iedereen is in het zwart gehuld. Iedereen is triest. Hier en daar laat iemand een traan. De regen tikt op de hoge ramen van de kerk. Alles is vochtig en klam. Dit maakt alles nog triester dan het al is. De kerk is gevuld met bekende gezichten en veel onbekende gezichten: fans, familie, vrienden en gewone mensen die naar elke viering in deze kerk komen.
De priester is een stuk uit de Bijbel aan het voorlezen, maar ik luister er niet echt naar. De priester doet op elke begrafenis hetzelfde. Ik heb dit verhaal al gehoord. Hij kijkt ernstig, maar na de viering gaat zijn leven weer verder. Dit is zijn job. Hij doet dit elke dag. Hoogstwaarschijnlijk is hij na de viering alweer vergeten wie hij dit keer weer begraven heeft.
Mijn zus stoot me aan. “Het is aan jou,” fluistert ze. Ik sta op. Het is mijn beurt om voor een korte tijd de taak van de priester over te nemen. Ik ga naar voor mijn blik op de grond gericht en strijk mijn jurk glad.
Eenmaal vooraan heb ik een goed zicht op de volledige kerk en op de kist waar hij in ligt. Alle ogen zijn op mij gericht. Ik probeer nogmaals de prop in mijn keel door te slikken, maar het lukt niet.
“Liefste,
Je bent er niet meer.”
Ik kijk even op en zie dat de hele kerk me medelevend aanstaart.
“Ik mis je. Ik mis je blauwe ogen. Ik mis je droge grapjes. Ik mis hoe je me weer kon opvrolijken wanneer ik me wat down voelde. Ik mis hoe je me troostte wanneer ik, zoals nu, iemand verloren had. Maar nu kun je me niet troosten, want jij bent degene die ik verloren heb. Wie gaat me nu troosten? Wie gaat me nu troosten nu jij er niet meer bent?
We wilden nog zoveel gaan doen. We zouden voor het eerst in lange tijd weer samen in een musical spelen..
Ik wou je nog zoveel zeggen…”

Harry POV

“Ik wou je nog zoveel zeggen. Ik had je meer moeten vertellen dat ik van je hield. We wisten dat je niet lang meer zou leven, want het ging snel bergaf met je, maar dat het zo snel zou gaan, had ik niet verwacht. Ik denk dat velen van ons dat niet verwacht hadden.
Je vertelde me altijd hoe trots je was op mij en op mijn zus. Je gaf ons altijd veel te veel van die lekkere appeltaart die je als de beste kon maken.
Je zegt de woorden niet meer die je vroeger zei. Het is stil zonder jou. Maar toch hoor en zie ik je nog.
Je bent niet echt dood. Je zal pas echt dood zijn als wij je kunnen vergeten en dat zal – weet ik nu al - nooit gebeuren.
Ik hou van je.” Ik eindig mijn toespraak en zie veel mensen met tranen in hun ogen naar voor kijken. Ik moet zelf ook moeite doen om mijn tranen in bedwang te houden. Traag en met gebogen hoofd ga ik naar mijn plek op de harde kerkbank. Mijn zus kijkt me met betraande ogen trots aan en geeft me een kneepje in mijn hand om me te steunen. De priester gaat intussen verder met praten over de dood en het lot van de mens. Ik luister niet naar wat hij te zeggen heeft. Ik staar naar de kastanjebruine kist die vooraan in de kerk staat.

De plechtigheid is tot een einde gekomen. We moeten voor een laatste keer de hand van iedereen schudden. Er is niet heel erg veel volk, alleen haar familie en vrienden zijn er. De grote deuren achter aan de kerk gaan open en de kist wordt naar buiten gebracht om terug in de lijkwagen gestopt te worden. Ze wou niet gecremeerd worden. Ze had al heel haar leven hier gewoond en ze wou niet dat ze zou ‘wegvliegen’ naar een andere plek. Mijn moeder, Gemma. Robin en ik stappen als één van de laatste het grote gebouw uit. Meteen hoor ik hoe enkele jonge meisjes beginnen te giechelen en nog net niet gilden. Niet veel later liepen vier jonge blondines op me af om een handtekening en een foto te vragen. Kunnen ze me op zo’n dagen gewoon niet met rust laten?

~~~~~~
45 Abo's? Dit had ik echt niet verwacht. Ik ben nog maar amper begonnen.
Ik ben daar natuurlijk heel blij mee. Dankjewel!

Hoofdstukken waar een ✔ achter staat, zijn in 2017 opnieuw door mij (iLufU) gelezen en aangepast.

LUFU

Reacties (4)

  • BOOKWURM

    Ik neem hier bladwijzer, dit lijkt me wel interessant

    3 jaar geleden
  • Mirakel

    Dat harrry pov moet weg idd

    4 jaar geleden
  • Tumblah

    @ MeXMalik: Volgens mij spelen er twee begrafenissen/crematies tegelijkertijd af haha


    verder?

    4 jaar geleden
  • Manonxxx

    Huh?
    De tweede pov maakt t allemaal wat verwarrend.
    Want die klopt niet helemaal...

    Xx

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen