Foto bij 008: Tesla SRB-2264

Tesla keek door het vizier van haar wapen en hield dat op het gevaarte gericht dat zich langzaam in hun richting bewoog. Ze wist niet of het wezen haar zag, maar zij zag het scherp door haar brillenglazen.
Ze had geen kennis van de mutaties die waren opgetreden door het tiberium. De laatste mensen waren weggegaan voordat de stof de kans had gehad de Aarde volledig in zijn greep te krijgen. Dat betekende ook dat er maar weinig informatie was overgebleven over wat het tiberium allemaal kon aanrichten.
Het wezen had een enorme hoorn op zijn neus en zwaaide daar dreigend mee in het rond. Hij was groot, grijs en had ook een flinke muil waar zij gemakkelijk voor de helft in zou kunnen passen. Het snuffelde wat rond en deed onderzoekend nog een paar passen in hun richting.
Tesla wist niet of het nou boos op hen was of gewoon nieuwsgierig. Misschien zag hij hen wel aan als voedsel, waar ze wel behoorlijk bang voor was, maar hij zag er zwaar uit. Hij zou hen vast niet inhalen als ze weg zouden rennen.
'Misschien gaat hij vanzelf weer weg,' opperde Ruby, maar Tesla zette zich al schrap om het op een lopen te zetten. Ze wist niet waarom, maar het doden van dit wezen leek ineens verkeerd en gevaarlijk. Misschien waren ze hier wel met een... een kudde. Tesla wist niet zeker of dat de juiste benaming was voor een groep van deze dieren. Ze kende dit wezen ook niet vroeg zich af of de anderen wisten wat het was, maar die vraag werd al beantwoord door Antisgui.
'Dat moet een neushoorn zijn geweest.'
Het zei Tesla nog steeds niets, maar dat maakte niets uit. Zijn naam klonk logisch en alles wat ze over hoornen wist, zou dit wezen ongetwijfeld waar gaan maken als het besloot hen aan te vallen.
De groep deed een paar stappen terug toen de neushoorn zijn kop ophief en hen voor het eerst recht aankeek. Zijn ogen waren kraalachtig en donker en waren een paar seconden op hen gericht voor hij zijn grote, stevige hoorn naar voren stak. Hierdoor had Tesla zicht op de bovenkant van zijn kop en zag dat er meerdere, kleine hoorns uit zijn lichaam staken. Sommigen waren zelfs afgebroken.
De neushoorn schraapte dreigend met zijn tenen over de mossige grond en stootte eenzelfde gebrul uit als wat ze daarnet hadden gehoord. Tesla snakte naar adem en de neushoorn had blijkbaar besloten dat het de moeite waard was om op hen af te stormen.
Ze hoorde Cordyseps roepen dat ze moesten schieten, maar deed dat niet, hoewel ze wel door haar vizier bleef turen.
Cordyseps en een paar van de anderen schoten wel op het naderende monster, maar dat had niet zoveel last van de kogels als ze hadden gehoopt. Enkele van zijn stekels braken af, maar de andere kogels ketsten af tegen zijn massieve hoorn.
Er was nog maar zo'n tien meter tussen hen en het schepsel toen Tesla zelf besloot om er vandoor te gaan. Wetend dat ze een angsthaas was, draaide ze zich om en riep naar de rest dat ze hetzelfde moesten doen. Het had geen zin om al hun munitie aan een zo'n beest te verspillen als het toch vastbesloten was om minstens een van hen aan zijn hoorn te rijgen. Tesla zelf zat daar niet op te wachten en bedacht liever een manier om de dieren die blijkbaar nog in leven bleken te zijn, te omzeilen. Ze konden alle kanten op, want er was nog genoeg om te ontdekken.

Reacties (2)

  • Frey_

    Skynight pikte mijn tekst in... :') Een gemuteerde neushoor, dat is best awesome:Y)

    6 jaar geleden
  • Skynight

    Wow... Een gemuteerde neushoorn? Dit is ergens wel cool. Ik veronderstel dus dat ze in Afrika geland zijn? Of in een losgebarsten dierentuin? :p

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen