Foto bij The little page inbetween

Hoi allemaal!
Ik heb nogal zitten puzzelen met dit hoofdstukje. Ik vond namelijk dat ik een soort overgang nodig had tussen het vorige hoofdstuk en het volgende hoofdstuk en ik wist niet zo goed hoe ik die het beste kon creëren. Ik heb dus maar een aantal verschillende stukjes geschreven en ik vond deze denk ik uiteindelijk het beste, maar ik ven er nog niet helemaal zeker over. In elk geval, dit is dus nog niet echt een echt hoofdstuk. Het echte hoofdstuk zal ik hopelijk morgen (vrijdag) plaatsen, dus dit is alvast een soort voorproefje (:
Een andere reden dat ik dit er trouwens tussen wilde, is ook dat ik het gevoel had dat er iets tussen die hoofdstukken moest zitten, om juist een soort scheiding te maken. De laatste vier hoofdstukken (die dus hierna komen) vormen namelijk eigenlijk een soort van één grote epiloog. Ze vormen samen één geheel en staan een klein beetje meer los van de rest van het verhaal.
Ik hoop trouwens dat jullie het gedicht dat hierboven in de afbeelding staat een beetje kunnen lezen. Ik kwam het tegen op internet en vond het ontzettend mooi, dus ik wilde het grag met jullie delen (:
En verder hoop ik dat jullie genieten/hebben genoten van het mooie weer! (Ik weet niet hoe lang het nog duurt.) (Ik heb wel steeds het voordeel dat leraren ons iets eerder weg laten gaan of dat soort dingen, omdat ze het zielig vinden om ons met zulk mooi weer binnen opgesloten te houden of zo:Y)(niet dat het heel veel scheelt, ik zat dinsdag alsnog tot tien voor vijf op school, maar het toch iets c: )) (Ik hoop trouwens dat het in België ook mooi weer is, voor de Belgische lezers. Ik weet niet hoe het daar is...)
Waarschijnlijk is deze inleiding ongeveer drie(/vier/vijf) keer zo lang als er hoofdstukje zelf, maar de komende vier hoofdstukken zijn allemaal heel lang (ik verklap alvast dat de laatste meer dan drieduizend woorden heeft(A)), dus dat maakt het hopelijk weer een beetje goed. Ik moet nog een aantal dingen verbeteren aan die stukjes, maar ze zullen als het goed is met niet te veel tijd ertussen binnenkort verschijnen.
So I hope you like it!

Pas later kwamen we erachter dat we ook werkelijk geen einde hadden - als een boek waarvan de laatste pagina's vergeten waren.
We waren opgeplakt maar vergeten de randjes aan te drukken.
We hadden niks gebroken, verscheurd of versnipperd, maar hadden ook niet de piek op de top van de kerstboom of de laatste punt achter de laatste mooie zin gezet.
Het hield gewoon op, dachten we misschien - alsof je zelfs de eindeloze dingen voorbij kon laten gaan door ze maar te begraven met tijd of een stapel herinneringen.

Reacties (14)

  • Lugano

    Okay, dit is mooi (:
    Ook die tekst op dat plaatje is erg mooi man.
    ZO goed geschreven, proudproud C:

    5 jaar geleden
  • Spaceless

    Wow, Charlotte!
    Dit is echt heel kort, maar krachtig geschreven!
    ZO MOOI
    ik ga vlug verder lezen en tegelijk wil ik niet verder lezen omdat dit verhaal nu echt bijna afgelopen is:(
    Hier in België is het ook ongelooflijk goed weer en daar geniet ik zo van - eindelijk zomer!
    x

    5 jaar geleden
  • xxBluesky

    Die inleiding was idd veel langer XD ik d8 echt hoe klein zou het kunnen zijn:)

    5 jaar geleden
  • TAMOCHi

    Wauw, it's perfect ....
    Is het raar dat ik tranen in mijn ogen heb ? Ik weet hoe het is .... En bij dit stukje denk ik: inderdaad, soms voel je dat het nog niet klaar is hoe graag je het ook wil ... Njah als dat is wat je wil vertellen mjah $$
    Please snel verder xx

    5 jaar geleden
  • Yestherday

    Echt super mooi!

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen