Foto bij Darkness 62.

Harry was left to ponder in silence the depths to which girls would sink to get revenge.
- J.K. Rowling,  Harry Potter and the Half-Blood Prince

Ze raken elkaar al snel kwijt in de chaos van de strijd. Ze staan aan de kant waar de elfen vechten, hoewel het moeilijk is om de elfen te onderscheiden van de krioelende massa orks die zich tussen hen in bewegen.
Aya besluit dat Kili en Fili oud genoeg zijn om hun eigen boontjes te kunnen doppen, en gaat dus niet naar hen op zoek. In plaats daarvan concentreert ze zich op haar sterkste punten, namelijk orks doodslaan of fataal verwonden.
Ze lijkt wel een natuurkracht die ontketent is, terwijl ze door het slagveld baant, een spoor van dode orks en aardmannen achter zich latend.
Aya Faënonighean heeft Dringape-channas aan haar riem vast gebonden, want niets schept meer voldoening dan een ork met je bloten handen de nek om wringen.
Als ze een warg in het oog krijgt die klaar staat om zich te goed te doen aan een gewonde elfensoldaat, aarzelt ze geen seconde. Ze duikt naar het wolfachtige wezen toe en houdt hem in een wurggreep. Het beest jankt en rolt van de weerloze elf af, die Aya met ogen groot van verbazing aankijkt. De tanden van het monster schrapen over haar huid, maar Aya Faënonighean voelt er bijna niets van. De Duisternis die haar nu zo nabij is, zorgt ervoor dat ze ongevoelig is voor pijn.
Ze schraapt haar tanden over elkaar en klemt haar benen steviger om het wezen. Daarna neemt ze zijn bek vast en geeft ze er een ruk aan. Hij maakt nog even een jankend geluidje, maar ligt dan roerloos op het mulle zand.
Glimlachend, maar hijgend, gaat ze weer rechtstaan en steekt ze haar hand uit naar de gevallen elf. Deze neemt hem aarzelend aan, terwijl hij de halfelf bestudeerd. Met haar wilde, losse zilveren haren, de zwarte vegen over haar gezicht en gevaarlijk fonkelende zwarte ogen lijkt ze iemand die je het best kan vrezen. 'Jij komt niet uit het Demsterwold', mompelt hij.
Aya grinnikt: 'Dat heb je goed opgemerkt.' Ze verdwijnt weer in de massa, op zoek naar andere prooien. Al snel verspreid het zich als een lopend vuurtje onder de gelederen. 'Aya Faënonighean is hier! Ze staat aan onze kant!'
Het geeft de mannen moed om verder te vechten, want het lijkt wel alsof het aantal orks begint te verminderen. Ze weten niet dat dit slechts de eerste golf orks is die hen te wachten staat.
Aya heeft inmiddels al haar zoveelste ork van kant gemaakt, en ze kijkt koortsachtig om zich heen. Adrenaline pompt door haar heen en ze voelt zich geweldig. De soldaten om haar heen geven haar de ruimte die ze nodig heeft, want Dringape-channas zwaait gevaarlijk aan haar riem heen en weer en niemand wordt graag door zo'n enorme staf geraakt.
Aya Faënonighean is de naam waar ze bekend mee is, maar nu wordt ook haar andere naam gefluisterd. Ielgwanath, dochter van de dood. Die naam past nergens beter bij de halfelf dan hier, op het slagveld, waar enkel doden als Aya's voetsporen verschijnen. Een grimmige grijns verschijnt op Aya's gezicht als ze deze bijnaam hoort. Ze kijkt in de ronde, om te zien of er nog elfen hulp nodig hebben. Het is een zware strijd, en velen beginnen moe te worden. Dan merkt ze hoe op de flanken van de berg een elf, hoog gezeten op een majestueus hert, het slagveld bekijkt.
Zelfs van deze grote afstand is het makkelijk te zien dat het Thranduil is. Aya laat de ork die ze vast heeft los en glijdt naar de plaats waar de elfenkoning staat toe. Het is een lange weg die ze af moet leggen, vol orks en strijdgewoel, maar uiteindelijk komt ze zonder kleerscheuren voor Thranduil te staan, veilig, hoog op de berg, ver weg van het strijdgewoel.
'Faënonighean', glimlacht hij, 'Wat fijn je weer te zien, in deze omstandigheden.'
Aya is minder blij om de elfenkoning terug te zien. 'Je vecht niet mee. Je laat je wachten alleen achter, terwijl jij hier veilig blijft toekijken. Kom van dat beest af en vecht.' Haar stem is bars en ongelovig. Ze had altijd gehoord dat de koning een groot krijger is. Waarom vecht hij dan niet mee? Vreest hij te sterven in deze slag? Haar haat en minachting voor de man groeit met de seconde.
'Met jou?' de elfenkoning is niet onder de indruk, 'We hebben een verdrag gesloten. Zolang deze oorlog duurt zullen de geschillen die tussen ons spelen opzij gezet worden.'
Aya glimlacht zelfvoldaan, terwijl ze haar staf langzaam in aanslag brengt. 'Geschillen opzij schuiven? Jammer genoeg kan ik me zo'n verdrag niet herinneren.'
Thranduil beseft dat hij zichzelf in een hoek gepraat heeft en trekt zijn zwaard. Hij heeft eeuwen van ervaring in het vechten, maar Aya is sterker. Als hij van zijn hert af springt is de halfelf er al op voorbereid, en zwaait ze zo hard met Dringape-channas dat zijn zwaard versplintert. Thranduil hapt verbouwereerd naar adem. Het zwaard was nog van zijn vader geweest en had al vele oorlogen meegemaakt. Het lijkt wel onwerkelijk dat zo een roemrucht wapen versplintert door de zwaai van een simpele stok.
Thranduil probeert zich om te keren, hij verwacht dat Aya nu wel klaar is met hem nu ze haar standpunt duidelijk heeft gemaakt.
Dan voelt hij de Duisternis die om het meisje hangt, en haar zwarte ogen schreeuwen enkel haat.
En zo blijkt maar weer eens dat je Aya Faënonighean maar beter te vriend kan houden, want haar wraak zal altijd verschrikkelijk zijn.
Aya wervelt om hem heen als de stormwind en slaat hem hard tegen zijn onderrug. Thranduil gaat tegen de vlakte terwijl hij een kreet slaakt. Hij raakt de rotsen op de sierlijke manier die een gevallen koning betaamd, bedenkt Aya met duivels plezier. Ze zit bij de koning gehurkt als een leeuw die zijn prooi gaat bespringen.
Hij kijkt Aya aan. Ze glimlacht als ze de doodsangst in zijn ogen kan lezen. 'Ga je me vermoorden?' raspt hij.
Aya lacht, en duwt haar staf treiterend tegen zijn onderbeen. Thranduils ogen flitsen omlaag en hij wordt lijkbleek. 'Ik kan mijn benen niet meer voelen! Aya Faënonighean, waarom?'
Aya is alweer recht gaan staan en loopt al enkele passen verder voor ze zich omdraait en naar de gevallen elf kijkt, die bewegingloos op de grond ligt. 'Voor Bofur', gromt ze grimmig, en dan waadt ze zich weer naar het strijdgewoel.

Reacties (5)

  • Croweater

    Tot de laatste regel was ik me eigenlijk aan het afvragen waarom ze zo graag wraak wilde nemen; maar ik was Bofur al weer vergeten. :x

    4 jaar geleden
  • Glorfindel

    dat ik dit gemist heb! mwhahaha wraak kan zoet zijn!!
    LEVE AYA LELGWANATH!!!
    word legolas nu koning?
    snel verder!!!

    5 jaar geleden
  • LynnBlack

    Hahahahhahahahah OMG finaly! FINALLY I GET MY REVENGE! *Me falling onto my knees with my sword in front of me* 'Let me bow for you my queen and hero Aya Faënonighean! And may I also say LONG LIVE KING LEGOLAS OF MIRKWOOD!'
    NOW BACK TO BATTLE PLEASE?! Fight you fools! ;p
    ik bedoel snel verder my dear! ;p

    5 jaar geleden
  • Katalante

    Oh, wauw. GEWELDIG!
    Ik wilde je graag een mega- reactie geven, maar dat gaat nogal moeilijk nu. Maar dit stukje verdiend er wel een.
    Herinner me er morgenmiddag even aan, wil je (=

    Ps. LEGOLAS IS NU KONING, WOOHOO!

    5 jaar geleden
  • Kauwgomjunky

    wraak voor Bofur juist zo doe je dat! ^^
    super snel verder Xx

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen