Foto bij XXIII ›› Perrie Edwards

De volgende ochtend gaat mijn wekker veel te vroeg naar mijn zin. Ik lag eigenlijk nog heerlijk te slapen en ik kon de rust goed gebruiken. Gisteravond had ik tot laat opgezeten om iets te verzinnen om vrijdag met Jade te gaan doen. Ideeën variërend van naar een film gaan, tot samen gaan bowlen kwamen in me op, maar niets leek goed genoeg. En alsof dat nog niet genoeg was, waren mijn gedachten vol met dingen die ik tegen haar kan zeggen. Dingen die niet stom of afgezaagd klinken. Eindeloze "wat als"-situaties hadden zich in mijn gedachten voorgedaan. Uiteindelijk was ik drie uur later uitgeput in slaap gevallen.
Vier uur heb ik dus geslapen. Geweldig, maar niet heus.

Maar uiteindelijk presteer ik het wel om op tijd op het werk te komen, zonder gigantische wallen onder mijn ogen en zonder ochtendhumeur. Ik had er bakken koffie en wat hulp van mam voor nodig, maar ik ben op tijd en in aardige staat -de beurse huid van mijn gezicht en nek niet meegeteld.
'Ha Perrie, je bent er weer!' Een jongen wiens naam ik niet ken, roept me toe. Volgens mij heb ik hem nog niet eerder gezien.
'Tja, dat is meestal met maandagen. Dan begint het werk weer.' De jongen lacht.
'Je bent grappig.' Het joch kan niet ouder zijn dan vijftien en het is echt niet mijn type. Zijn vale spijkerbroek is zo ver afgezakt dat ik niet alleen het merkrandje van zijn onderbroek kan zien en de pet die scheef op zijn hoofd staat, geeft hem een armzalige uitstraling. Koop dan liever een goede riem, dan blijft die broek in ieder geval hangen. 'Ik ben Aiden trouwens.'
'Ik hoef me volgens mij niet meer voor te stellen.'
'Na-ah!' Ik heb de neiging om Aiden's broek nog verder naar beneden te trekken en dan hard weg te lopen. Irritante knul. 'Iedereen hier kent jouw naam! Jij bent die gast die met Grayson op de vuist ging. Man, da's gaaf!'
'Hoor jij niet op school te zitten?' Aiden kijkt me aan alsof ik net voorgesteld heb om hierbuiten naakt de Macarena te doen.
'Nope.'
'Hoor je dan niet al aan het werk te zijn?' Aiden zucht.
'Ja, ja, effe een sigaretje roken.' Mijn mond valt bijna los.
'Hoe oud ben jij eigenlijk?'
'Vijftien.' Ik zucht diep en loop dan de winkel binnen.
'Begin dan maar eens heel vlug,'zeg ik. Aiden knikt -volgens mij is zijn obsessie voor mij er inmiddels wel af. Misschien is mijn ochtendhumeur dan toch nog erger dan ik dacht- en verdwijnt. Dan pas zie ik dat het meisje dat achter de kassa zit, haar werk heeft laten vallen en me aanstaart. Ik steek een hand op.
'Hé Lis.'
'Goh, je leeft nog.' Geez, kunnen ze nergens anders meer over praten?
'Ja. Maar eh...' Ik wijs op de pak melk die ze nog steeds in de lucht houd. 'volgens mij moest je die ook nog scannen.'
'Ja, ja. Ik ga maar eens verder ja.' Lis mompelt nog wat en gaat dan verder met het scannen. De man tegenover haar zucht.

Ik sta nog niet in kantoor als ik zijn stem hoor. Even irritant als altijd, gemaakt om mensen tot het uiterste puntje van de waanzin te drijven.
'Zo, de lafbek durft weer op te komen dagen.' Het eerste wat ik zie, is een blauwe plek bij zijn kaak. Alsof hij voelt dat ik er naar kijk, tilt hij zijn hand op en probeert nonchalant de blauwe plek met zijn hand te verbergen door een andere, even ongeïnteresseerde houding aan te nemen. Een bloeduitstorting op de rug van zijn hand neemt de plek van de eerste blauwe plek in.
Ik glimlach liefjes. 'Even zonnig als altijd. Ook goedemorgen, Grayson.'
'Laat die vriendelijkheden gewoon achterwegen, nicht.' Mijn bloed begint te koken, maar ik probeer zo goed als ik kan kalm te blijven. Grayson rolt met zijn ogen en gaat dan verder. 'Wat is het probleem dan?'
'Een voorval als dit, dat kan gewoon niet. En ik kan je daarvoor ontslaan.' Ik zie dat ik eindelijk zijn aandacht heb. Een grommend geluidje rolt over Grayson's lippen en ik lijk een gevoelige snaar geraakt te hebben.
'Dat durf je niet,'sist hij. Ik trek een wenkbrauw op. Ik wil grijnzen, maar ik wil even goed mijn leven behouden, dus dat laat ik achterwege.
'Hm. Bang dat je anders niet meer aan je wiet kan komen?'vraag ik. Het is geen geheim dat Grayson in het weekend niet vies is van een joint. Volgens mij is dat de enige reden dat hij werkt, de rest kan zijn vader voor he opknappen. Maar die man heeft toch genoeg geld.
Grayson zet een stap in mijn richting en zijn ogen lijken vuur te spuwen. 'Je laat het uit die botte kop van je, Edwards. Ik weet je te vinden als je dat doet,'gromt hij. Ik ben er niet bang voor. Ik hoef nu maar één gil te geven. Heel South Shields lijkt op maandagochtend de voorraden aan te komen vullen na het weekend en binnen enkele seconden zal er iemand in het kantoor staan als ik ook maar een kik geef.
'Ik ontsla je. Je hebt nog een halfuur om je spullen te pakken en voor het einde van de week wil ik je bedrijfskleding hebben.' Een arm zwaait naar voren maar ik had het al aan zien komen en ontwijk de arm. Als ik opkijk zie ik dat hij een gat in het dunne wandje heeft geslagen. 'En dat mag je ook vergoeden.'
'Ik... Ik hang je op, Edwards. Ik meen het. Je kunt dit niet maken.' Hij wil me bij mijn keel grijpen, maar een stem houdt hem tegen.
'Hij mag je ontslaan. Het staat in de CAO. Bij problemen in de omgang met klanten, werknemers of de werkgevende -wat Perrie op dit moment is- mag je op staande voet ontslagen worden. Dan wordt er nog niet eens over mishandeling, dreiging en discriminatie gesproken. Dus ik denk dat je bij dezen wel degelijk ontslagen bent.' Lis staat met haar handen in haar zij in de deuropening en kijkt met een afkeurende blik naar Grayson.
Zijn reactie is bijna eng. Langzaam trekt hij zijn handen terug. Dan draait hij zich om en met een stalen gezicht marcheert hij de deur uit. De deur valt met een knal achter hem dicht en Lis krimpt ineen. Ik geef echter geen kik en kijk euforisch naar de dichtgevallen deur.
'Wauw,'zeg ik dan. Lis kijkt me aan. 'Dat je überhaupt ooit een CAO gelezen hebt.'
'Ooit heb je nog wel iets aan school.' Lis, die waarschijnlijk net een jaar jonger is dan ik, strijkt een pluk van haar donkerbruine haar achter haar oor. Het is zo donker dat het vanaf een afstandje nog zwart lijkt.
'Dat ook. Maar zag je dat. God, hij keek zowaar terneergeslagen. Wauw.' Een grijns -daar is hij dan- kruipt op mijn gezicht. 'Nooit gedacht dat ik ooit blij zou zijn om hem te zien.' Lis klopt me op mijn schouder.
'Geniet er dan maar van, chef, het is de laatste keer.' Lis grinnikt en gaat dan op de tafel zitten.
'Waar kwam je eigenlijk voor?'vraag ik dan om een stilte te voorkomen.
'Oh ja.' Lis wiebelt met haar benen. 'Jason heeft weer eens gebeld en het kwam er op neer dat er een stapel papierwerk van hier tot Tokio ligt en dat je het af moet werken.' Ik knik.
'Dan ga ik maar eens beginnen.' Lis knikt, springt weer van de tafel af er murmelt iets wat lijkt op: "Ik ga ook maar eens verder." Ik knik naar haar en ga dan achter het bureau zitten. Ik zou echt moeten beginnen, maar ik kan het niet.
Eerst moet ik nog even van mijn euforie genieten.

---
Een XXL-hoofstuk! Nou ja, voor mijn doen is dit best aardig.
Bij mij is een gemiddelde One Shot net zo lang, haha ^^

En ja, ik ga nog iets leuks doen dit weekend.
Ik ga naar Pinkpop! Ik heb er zo'n zin in!
Maar dat betekent wel dat ik de update van zondag mis, vandaar een lange update ^^
Nog iemand iets leuks te vertellen?

EDIT: Ik heb dit vanmiddag al geschreven, ik was het alleen vergeten te activeren. Oops.

Reacties (4)

  • BOOKWURM

    Hahahahaah IK HOU VAN DIT STUKJE XDDD

    5 jaar geleden
  • xFeyenoordx

    omg ik ga ook naar pinkop!!!
    mischien kunnen we meeten?:)
    xx ik vind je verhaal trouwens heel leuk!:)
    +abo
    +kudo

    5 jaar geleden
  • AnoukIrwin

    Veel plezier!
    +kudo!

    5 jaar geleden
  • chanyeoI

    Veel plezier op Pinkpop! Ik wil eigenlijk ook heel graag, de artiesten die dit weekend komen zijn echt goed!
    +Kudo

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen