Foto bij OO5 | Dae


Elrond was niet in een al te best humeur toen hij te horen kreeg dat het halve dwergenrijk voor zijn poorten stond.
'Wat komen ze hier nu weer zoeken! De voorraadkast van Imladris is niet onuitputtelijk!' mopperde hij tegen Lindon, de Elf die hem het nieuws gebracht had.
Toch liet hij ze binnen, gastvrij als de heer tenslotte was, en ze tafelden al snel allemaal om de enorme hoeveelheid voedsel die Elrond op het laatste nippertje had kunnen laten bereiden.
'Zie ik eruit als een konijn?' mopperde een dikke met een zwarte baard, maar na een strenge blik van Elrond at hij zijn bord vol gezonde groenten snel leeg. Elrond wandelde kalm naar de leider van het gezelschap, een dwerg die wiens gelaat hem bekend voorkomt. 'Wij hebben elkaar al eerder ontmoet.' De dwerg vouwde zijn handen rond zijn dikke buik en knikte. 'Heer Elrond. Ik wil u bedanken voor uw gastvrijheid. Ik ben Balin.'
Hij streek met zijn vingers langs zijn lange witte baard en keek de Elfenheer met open blik aan.
'Wat komt u hier zoeken, in Eriador, zo ver van de Eenzame Berg?'
De dwerf aarzelde zo lang dat Elrond bijna besloot om weg te gaan. 'We zijn gekomen om ons thuisland terug te veroveren', zei de dwerg uiteindelijk. 'Moria', begreep Elrond onmiddellijk. Ook over Moria had hij vreselijke dingen Gezien. Een duisternis verschool zich in de krochten van die stad...
'Moria', beaamde Balin, en in zijn ogen lag een begerige glans die Elrond akelig bekend voorkwam. De hebzucht van de dwergen wordt ooit ieders doem. Dat was geweten.
Elrond knikte langzaam en liep met trage passen weg. 'Heer dwerg?' vroeg hij wanneer hij in de deuropening stond. De dwerg slikte zijn blad sla haastig door toen hij het misprijzen van de andere Elfen zag. 'Ik kan u enkel vragen om heel goed na te denken over uw doelen. Neem alle tijd die u nodig acht, ik stel mijn gebied voor u open zo lang u dat wenst.'
Balin knikte en de Elf verdween weer.

Luide voetstappen, gebrul, gelach en gehik. Het kwam zo onverwacht dat Andúnë zich een hoedje schrok. De laatste jaren was het stil geweest in haar omgeving, vooral nu Arwen in Lothorien vertoefde. Maar daar leek plots een bruut einde aan te zijn gekomen.
'Kijk! Een Elf! Misschien moeten we haar vragen waar we echt eten kunnen vinden!' bulderde er één. Andúnë kon het lompe gedrag zelfs zonder om te kijken gemakkelijk plaatsen, aangezien ze zich lang genoeg onder zulke lieden had bevonden. Er waren dwergen gearriveerd in Imladris. Ze keek strak voor zich uit en probeerde hen te negeren, maar dat werd haar onmogelijk gemaakt aangezien er hevig aan haar schouder werd geschud.
'Blijf van me af!' riep ze. Ze draaide zich met een woeste beweging om en stond oog in oog met de indringers. Nou ja, oog in oog. De langste dwerg rijkte maar net tot aan haar schouders.
'Andúnë... Gurthang?'
Ze keek de dwerg hooghartig aan. 'Dat heb je goed opgemerkt, Dwalin.'
Haar gebrek aan enthousiasme om hen weer te zien leek hen niet te deren. 'We dachten dat je dood was. We dachten verdomme dat je dood was! En jij zit al die tijd al hier?'
Ze streek haar haren uit haar gezicht en glimlachte meesmuilend. 'Jullie denken wel erg vaak dat ik dood ben.'
'Dan moet je maar niet zo roekeloos zijn.' Ori tikte veelbetekenend op zijn hals. Andúnë trok haar wenkbrauwen uitdagend op, wetend dat hij naar het enorme litteken dat op de hare gekerfd was verwees. 'Wat doen jullie hier?'
Dit was geen onderdeel van het plan. Als ze dwergen had willen zien, was ze wel naar het Oosten gereisd in plaats van naar het Westen. Ze had beter moeten weten, want dwergen waren net als onkruid. Ze doken overal op waar je ze niet moest hebben.
'We gaan Moria veroveren. Erebor beviel ons niet meer onder het beleid van Koning Dain.'
Andúnë dacht hier even over na. 'Hij was getrouwd. Waarom zou hij...?'
'Niet uit liefde, Andúnë. Zijn bruid werd door de andere dwergenheren aan hem opgedrongen. Hij is nooit gelukkig geweest. Zodra hij de kans kreeg om eraan te ontsnappen, deed hij dat ook.'
Andúnë voelde geen verdriet, of spijt omdat ze haar vriend nooit meer weergezien had. 'Hij is nu weer bij degenen van wie hij wel hield.'
'Misschien wel, ja.'

Het dwergengezelschap vertrok enkele dagen later. Andúnë zwaaide hen niet uit. Maanden verstreken en op een ochtend zat Andúnë aan een waterval terwijl een bloedrode zonsopgang de vallei kleurde. De dwergen hadden gefaald in hun queeste.

Reacties (8)

  • Schack

    Dwergen vergelijken met onkruid. Kijk, dat is waarom ik van Kali houd.
    Whut? Is Kili nu al dood? Ik volg het niet meer. Hm, ik lees het zo wel. c:

    4 jaar geleden
  • Croweater

    Huh wat? Kili dood? Ik geloof er niks van!

    5 jaar geleden
  • DeroGoi

    Nee Kili dood xo ? Snel verder! x

    5 jaar geleden
  • Sucrose

    Dwalin was niet mee op de queeste volgens de verhalen :x weet niet of dit een foutje van je was;)
    Snel verder, het verhaal is echt onwijs goed. Al heeft ze niet veel respect meer voor haar toemalige vrienden:(

    5 jaar geleden
  • LynnBlack

    WHAT?! KILIIIII!!!! Nooo! GODDAMN KAlI! This is not the moment for rude and heartless comments! This is just one moment for Aya to show Kili and Fili and even Thorin she actually cared about them by being nice to the dwarves who once were like family for her...She has no right to treat them like this!
    Oh god they just can't go to Moria, they'll die! Well death is but the next adventure and it's easier to die then to live but still what do I have to do without my lovely dwarves?!

    Snel verder please?

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen