Foto bij Your brother

Ed Sheeran - One

Toen ik de oprit van mijn moeder opreed merkte ik dat ik naderhand rustiger was geworden. Ja, natuurlijk was ik nog redelijk van slag door de ontmoeting met alle mensen van vroeger, en voelde het ongemakkelijk. Vooral door Harry die erg afstandelijk deed. Ik kon duidelijk aan hem zien dat hij blij was om Tristan te zien, afgaand op zijn tranen, maar naar mij... Misschien was ons gesprek van gisteren nog te vers. Misschien ging ik te snel, wilde ik weer te snel doen alsof er niks aan de hand was, terwijl het voor hem heel anders lag. Misschien.
Hoe dan ook zou ik me niet per se anders gaan gedragen. Ik wilde het hem duidelijk maken dat er niks kon en mocht veranderen tussen ons. En ja, ik weet dat ik het al vaak heb gezegd, maar ik kan het niet vaak genoeg doen. Herhalen en mezelf voorhouden wat mijn plan was. Het plan voor ons kind, dus. En de tweede van Harry. Ja, je moest oppassen bij hem want één verkeerd ding en hij stond gelijk te krijsen, maar als je hem goed benaderde... wat voor problemen waren er dan?
Desalniettemin zou ik het vandaag Charlie vertellen. Hem zeggen dat hij nog een broer had, maar dat mama niet zijn mama was. Én dat hij hem gelijk op TV kon zien, als het goed was. Anne zei dat ze op een of andere zender te zien zouden zijn.
‘Mama!’
Terwijl ik de voordeur achter me sloot zag ik Charlie. Ik glimlachte, hurkte door mijn knieën en omsloot hem in mijn armen. ‘Hey, jochie, heb je het nog leuk gehad?’
Charlie knikte terwijl hij me weer losliet. In plaats daarvan pakte hij mijn hand en trok me mee naar de woonkamer. ‘Ja! Oma zegt dat we uit eten gaan, mama!’
‘O, ja?’ Met opgetrokken wenkbrauwen keek ik glimlachend naar mijn moeder, die ik door het raam in de tuin zag zitten. Toen ze ons in het oog kreeg verscheen er een glimlach, en legde ze haar tijdschrift en zonnebril weg om daarna op te staan en naar binnen te lopen.
‘Hi, schat,’ zei ze zacht terwijl ze haar handen op mijn schouder legde en me recht aankeek. ‘Gaat het?’
‘Ik, eh...’ Ik zocht naar woorden. Maar mijn handpalmen gingen zweten en mijn keel ging dicht en mijn ogen gingen prikken en...
Ik slikte.
Op het moment dat ik een verkrampte kreun los wilde laten sloeg mijn moeder haar armen om me heen en drukte me tegen zich aan. Toen kreunde ik wel, lang en pijnlijk, terwijl ik mijn armen om haar middel sloeg en mijn ogen stijfdicht kneep.
Strak kon ik haar niet knuffelen want ik hoorde Charlie iets verward vragen. Toen zijn handje op mijn heup. Één arm liet ik los. Deze hand legde ik op Charlie’s schouder, want verder kon ik toch niet reiken. In plaats daarvan leidde ik hem zacht half tussen mij en mijn moeder in en betrok ik hem voorzichtig in onze omhelzing. Toen liet mijn moeder ook één hand los en legde ze deze over de mijne op Charlie’s schouder.
‘Charlie, waarom pak jij voor mama niet even wat drinken? Schattie?’
Charlie trok zich daarop los en huppelde naar de keuken. Mijn moeder richtte zich meteen weer op mij. ‘Te heftig, schat?’
Ik glimlachte waterig en snufte. Knipperde hevig met mijn ogen. Pakte mijn moeders hand zacht beet en staarde naar mijn voeten.
‘Ik... Tristan ophalen ging wel goed, al leek Caroline aan het eind erg overstuur, en... Harry was blij... Ja... hij, eh, moest huilen...’
Mijn moeder keek me recht aan, glimlachend en met licht natte ogen.
‘Maar het ging niet goed tussen ons. Het was ongemakkelijk. En ja, de jongens waren wel aardig, maar...’
‘Dé jongens?’
‘Dé jongens, ja. Maar Harry was zo... afstandelijk.’ Ik slikte moeilijk. ‘Op een gegeven moment draaide hij zich om en stonden we per ongeluk dicht bij elkaar, en het eerste wat hij deed was gelijk twee stappen achteruit zetten. Dat doet wel pijn, weet je, mam? Best wel...’ Tranen prikten in mijn ogen en gefrustreerd veegde ik de eerste weg. Mijn moeder trok me sussend weer in haar armen, mijn kin op haar schouder. Door mijn tranen heen keek ik naar het beeld achter haar. Charlie kwam net weer de keuken uitgelopen. Hij had een pakje appelsap gepakt en in een speciaal daarvoor bestemde houder gedaan, meer bedoeld voor kinderen die nog wel eens ongecontroleerd in hun pakje willen knijpen.
Ik droogde gauw mijn tranen en trok me los van mijn moeder, om dan door mijn knieën te zakken en mijn zoontje te wenken.
‘Dank je wel, schat,’ zei ik terwijl ik een hand op zijn rugje legde en hem dichter naar me toe duwde terwijl ik het pakje van hem overnam. Zo stond hij half tussen mijn benen, met een glimlachje toe te kijken hoe ik een paar slokken van de appelsap nam.
‘Wil je ook?’ Ik reikte hem mijn pakje aan. Meteen pakte hij deze met beide handjes en begon gulzig te drinken. Met natte ogen en een waterig glimlach keek ik toe. Toen legde ik mijn andere hand op zijn wangetje, trok zijn hoofdje naar me toe en drukte mijn lippen op zijn slapen.
‘Ik hou heel, heel, heel, heel, heel veel van je, kanjer. Ontzettend veel.’
Charlie keek even naar me en terwijl hij nog steeds het rietje in zijn mond had ging hij dichter bij me staan. Glimlachend veegde ik de krulletjes uit zijn gezicht en drukte nog een kus op zijn wang.

‘Zullen we TV kijken, schat?’
‘Ja!’
Terwijl ik ging zitten kroop Charlie al naast me. Of beter gezegd, mijn schoot. Mijn moeder deed de TV aan.
Mijn adem stokte in mijn keel toen deze gelijk op de goede zender bleek te zijn. Ik zag de jongens op de rode loper, en Harry, met Tristan aan zijn hand. Dit moest een herhaling zijn.
‘Charlie,’ begon ik, licht haperend, en ik draaide hem om op mijn schoot, zodat hij mij aankeek en zijn rug naar de TV gericht was. Mijn moeder zond me een bezorgde blik terwijl ze opstond. ‘Ik ga boodschappen doen, tot zo,’ en weg was ze. Smart.
Nu. Nu. Nu. Nu moest het.
‘Wat vindt je van de afgelopen dagen, lieverd? Is papa een beetje leuk?’
Charlie stopte zijn duim in zijn mond en glimlachte. Toen knikte hij. Ik glimlachte ook terwijl ik langzaam zijn duim eruit haalde. Hij moest dit afleren.
‘Wat hebben jullie allemaal gedaan?’
‘Gevoetbald. En ik heb gewonnen!’
‘Ja, jij bent beter, hè? Papa is niet zo goed in voetballen,’ grinnikte ik zacht. ‘En wat nog meer?’
Charlie fronste zijn wel herkenbare frons terwijl hij nadacht. ‘Eh...’
‘Nog niet veel, hè? Papa is ook veel weggeweest. Maar hij heeft je weleens op bed gelegd, toch? Hoe was dat?’
Met glinsterende ogen keek Charlie me aan. ‘Papa had me voorgelezen!’
‘En toen ben je gaan slapen?’
Charlie schudde zijn hoofd. ‘Nee, toen ging ‘ie over jou vertellen.’
‘W-wat? Wat zei hij allemaal dan?’
Charlie leunde voorover, elk beentje nog steeds aan elke zijde, en zijn wang nu geleund tegen mijn borst. Hij kon hoogstwaarschijnlijk mijn (versnelde) hartslag horen en bovendien in slaap vallen. Maar ik wist dat hij dit alleen deed omdat het lekker zat, en ik gaf hem groot gelijk. Mijn armen sloeg ik dan ook onder zijn billen zodat hij helemaal ontspannen kon liggen.
‘Papa zei dat je heel lief was en dat hij blij was dat je weer terug was want hij had je heel erg gemist maar hij zei ook dat hij blij was dat ik er was want dan konden we nog meer voetballen en dan kon hij winnen zei hij maar hij kan natuurlijk helemaal niet winnen want ik ben beter dus dat was een beetje raar. En toen zei hij dat hij niet altijd thuis is maar vaak op vakantie en dan gaat hij tussendoor werken met héél veel mensen die gaan kijken naar wat hij doet samen met een groep en daarom is hij heel beroemd zei hij maar hij zei ook dat wij zo vaak mee mogen als we willen want hij wil dat ook heel graag, zei hij. Hij zei dat hij van ons hield.’
Tussen zijn stroom van woorden door begon ik zacht te lachen en legde ik mijn wang op Charlie’s hoofdje. ‘Jeetje, dat is ontzettend lief om te horen, zeg.’
‘Ja!’
‘En toen ben je wel gaan slapen?’
Charlie schaterde zacht en vleide zich dichter tegen me aan. ‘Jaha, mama.’
Ik lachte zacht.
‘Misschien kan je wel met iemand anders voetballen als papa er niet is.’
O. Daar gingen we dan.
‘Wie dan? Met opa?’
‘Ja, met opa Robin?’
‘Met opa Robsie? Maar die is nog slechter dan papa, mama!’
Ik lachte zacht. ‘Nou, er is misschien wel iemand anders, schatje, maar dat is nog niet helemaal zeker. Misschien over een tijdje, als alles in orde is, mag je met hem spelen en voetballen zoveel je wilt.’
‘Wie dan?’
Ik haalde even diep adem, voordat ik Charlie zacht overeind duwde zodat ik hem goed aan kon kijken. Dat was belangrijk nu.
‘Het is belangrijk dat je nu goed luistert, oké, lieverd?’
Charlie knikte braaf.
‘Voordat je papa en ik verliefd op elkaar waren, was papa daarvoor ook verliefd op een ander meisje- vrouw. Zó verliefd waren ze, en hij hield zóveel van haar, net zoveel als dat hij van mama hield. En toen kwam jij ook, snap je dat?’
Ik weet dat de helft gelogen was, want achteraf wist Harry ook dat hij eigenlijk niet verliefd was geweest op Caroline, maar dat hoefde Charlie niet te weten. Hij moest het zo leuk mogelijk te horen krijgen, aangezien hij tenslotte nog maar een klein jochie was. En nu knikte hij ook begrijpend.
‘Maar papa was toen met dat meisje ook heel erg verliefd. En toen kregen ze samen ook een kindje, net zoals papa en mama.’
Charlie keek me gepuzzeld aan.
‘Papa kreeg dus nog een kindje voordat jij kwam, lieverd, maar dan bij een ander meisje op wie hij verliefd was. Dat kindje is een jongetje, net zoals jij.’
Charlie luisterde nog steeds, maar liet geen enkel blijk van emotie zien waardoor ik niet kon zien of hij boos of blij was.
‘Je hebt nog een grote broer, schatje. Snap je dat nu?’
‘Een grote broer?’
Ik glimlachte voorzichtig en knikte toen. ‘Een broer, ja.’
‘Mag ik met hem voetballen?!’
Ik lachte zacht en sloot mijn ogen voor even. ‘Natuurlijk mag jij dat, schat, maar waarschijnlijk pas over een tijdje. Dat vertelde ik je al.’
Charlie’s verwachtingsvolle glimlach verdween en er kwam een niet-begrijpende pruillip voor in de plaats. ‘Waarom?’
Ik slikte even. ‘Omdat zijn mama nu voor hem zorgt, liefje. Wil je niet weten hoe hij heet? Tristan. Maar jij mag hem ook wel Tris noemen, hoor, dat is wat makkelijker voor je.’
‘Wanneer mag ik hem zien?’
‘Hij is nu met papa, schat, en kijk eens achter je. Daar zijn ze, op TV! Zie je papa? Ja? En dat jongetje naast hem. Dat is je broer, lieverd. Ja, je broer! Kijk maar goed.’
Met prikkende ogen keek ik toe hoe Charlie naar de TV liep en bijna zijn neus tegen het scherm drukte, vastbesloten om geen enkele seconde te missen van zijn papa. En van zijn broer.



Oké, ik weet dat ik wéér te lang niks heb geactiveerd, gewoon, en ik kan het uitleggen. Soort van.
VOORDAT IK DAAR AAN BEGIN WILDE IK OOK EVEN ALVAST ZEGGEN DAT IK GESLAAGD BEN!! HAHAHA!! (en ik heb een herkansing gedaan want met 0,1 punt hoger werd het een zes in plaats van een vijf maar ik heb het niet erg serieus genomen lol)

Maar donderdag kreeg ik dus de uitslag, vrijdag moest ik werken, zaterdag ook, zondag had ik verjaardag van mijn broertje, maandag moest ik iets in de stad doen (maar wat ik ben het vergeten) en de rest van die dag en dinsdag moest ik leren (maar dat heb ik dus zo zwaar uitgesteld aha), en woensdag had ik dus mijn herkansing en daarna natuurlijk dé wedstrijd!! En vandaag moest ik ook de stad in voor een aantal dingen en eigenlijk vooral een hoesje voor m'n nieuwe telefoon maar ja ik kon geen leuke vinden :-( Én, ik loop ook tussendoor hard dus ook dan ben ik tijd kwijt aha

Ik weet ook niet of ik de komende dagen/week wel veel kan schrijven, want morgen moet ik midden op de dag werken en is het weer tijd voor hardlopen dus misschien dat ik 's avonds nog wat kan doen, maar ik moet ook mijn bureau uitruimen want ik krijg een nieuwe dus misschien toch zaterdag maar dan moet ik ook werken (midden op de dag) dus dan kan het misschien beter 's avonds, en zondagochtend/middag ben ik met een vriendin skateboarden en 's middags hebben we verjaardag part 2 van m'n broertje en 's avonds moet ik naar m'n vader en maandag ben ik denk ik heel erg bezig met voorbereiden voor de concerten whaha misschien dat ik kan schrijven maar dat ligt maar net aan mijn zenuwen OH en ik moet mijn boeken inleveren
En dinsdag en woensdag natuurlijk de concerten, donderdag heb ik kennismaking met m'n nieuwe opleiding en vrijdagavond heb ik diploma-uitreiking dus misschien vrijdag wel schrijven uhm en dat weekend heb ik een handbaltoernooi in brabant-

DUS
tot zover mijn redelijk drukke planning whaha het is tenminste geen school whahahahaha pmnuwhaskdjfl

Reacties (11)

  • Rodinde

    eeyyy ik had hetzelfde met mijn her haha luiheidsbuddies:P
    kan niet wachten tot je verder schrijft! ^-^

    4 jaar geleden
  • Tumblah

    aaaah ik vind dit zo'n geweldig verhaal he, ik hoop dat je snel verder gaat! (:

    4 jaar geleden
  • AngelicPower

    snel verder!!:)

    4 jaar geleden
  • Donsy

    Awh lief hoop echt dat het goed komt met harry en abby

    4 jaar geleden
  • AnkePayne

    Super verhaal!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen