Foto bij  Chapter 57

Ik keek ingespannen naar het vlammetje dat voor mijn neus stond. Als ik mijn hand omhoog haalde, werd het vlammetje groter en brandde het feller. Zodra ik mijn hand omlaag deed, leek het wel te doven. Zo speelde ik een geruime tijd met het vlammetje. Ik zat in mijn eentje in de grote bibliotheek van Erebor. De stilte hier deed me goed. Ik kon erdoor nadenken, zonder bang te hoeven zijn dat ik gestoord werd.
'Mina!'
Althans, dat had ik gehoopt. Blijkbaar was ik nergens veilig.
'Legolas.' Ik dwing mezelf te glimlachen als ik mijn broer binnen zie komen. 'Kan ik je ergens mee helpen?' Ik houd mijn hoofd schuin. Hij knikt.
'Zou je met mij willen trainen? Gandalf, vader en ik zijn allemaal erg nieuwsgierig naar wat je kan.' Ik weet dat hij op de ring doelt.
'Trainen?' Ik doe alsof ik niet weet wat hij bedoeld. Hij zucht diep.
'Je weet wel, zwaardgevecht.' Hij rolt met zijn ogen. Om de een of andere reden is hij erg zenuwachtig. Ik wil graag weten waarom, maar besluit mijn nieuwsgierigheid te bewaren voor later.
'Is goed.' Met een zucht sta ik op.

Ik volgde Legolas door een doolhof van gangen, naar een grote zaal. Hij was helemaal leeg.
'Waar zijn vader en Gandalf dan?' Ik trok vragend mijn wenkbrauw op. Hij wees omhoog, en ik zag dat er over de zaal heen een balkon hangt. Mijn vader, Gandalf, Thorin, Balin en nog twee dwergen die ik niet kende keken toe. Ik kreeg steeds meer het gevoel dat dit een test was.
Legolas reek me een simpel zwaard aan. De kant was redelijk bot, zodat we elkaar niet echt konden verwonden. Al is elke klap met dit staal natuurlijk in staat om slachtoffers te veroorzaken.
Ik rechtte mijn rug, en ging klaar staan. Het zwaard hield ik een beetje naar voren gestoken, maar niet zo erg dat het makkelijk weggeslagen zou worden. Legolas keek me vragend aan of ik klaar was.
Ik knikte.

Hoewel we bijna dezelfde zwaardtraining hadden gekregen, wist Legolas vroeger toch bijna altijd van me te winnen. Hij was altijd nét iets sneller en nét iets sterker. Nu was alles anders. Het leek wel alsof ik al wist wat hij ging doen, voordat hij ook maar uithaalde. Hij begon met een diagonale uithaal naar mijn rechterschouder. Elegant dook ik weg, en haalde ik hard uit naar zijn hoofd. Hij boog onder mijn zwaard door, en stak zijn zwaard uit naar mijn buik. Ik blokkeerde de aanval zonder problemen.
Onze zwaarden bleven maar tegen elkaar kletteren. Ik keek mijn broer recht in zijn ogen, en zag hoe hij even werd afgeleid doordat vader boven iets tegen Gandalf zei. Normaal was dit onmerkbaar gebleven, maar nu zag ik het toch. Meteen dook ik onder zijn arm door, en wist ik zijn zwaard uit zijn hand te schoppen. Hij slaakte een kreet van verbazing, en het volgende moment had ik mijn zwaard tegen zijn keel gedrukt.
'Dood,' mompelde ik zacht, voordat ik me terugtrok.
'Legolas!' Mijn vader keek streng op mijn broer neer. 'Raak niet afgeleid.'
De manier waarop hij het zei, vulde me met woede. Het was niet eerlijk. Hij wíst dat mijn zintuigen beter waren, en toch deed hij zo.
Ik pakte het zwaard van de grond en gaf hem aan Legolas. Ik ging weer voor hem staan en glimlachte.
Dit keer was hij wat agressiever. Hij sprintte naar voren, zijn zwaard laag en zijwaarts houdend. Ik haalde uit naar zijn hals, maar hij dook op tijd weg. Hij haalde uit naar mijn benen, waardoor ik gedwongen werd over het zwaard heen te springen. We begonnen om elkaar heen te cirkelen, verwikkeld in een dodelijke dans. Dit ging voor een lange tijd door. Zo lang, dat ik zag door een klein raampje hoe de zon steeds meer zakte.
En toen voelde ik de ring tegen mijn huid branden. Het was zo verleidelijk om Narya te gebruiken. Na een tijd van zeker een uur, gaf ik toe. Ik liet een klein beetje kracht ontsnappen, geen idee hebbend wat er ging gebeuren.
Legolas stond stokstijf stil, en tot mijn verbazing waren zijn blauwe ogen zwart.
'Mina,' zei hij aarzelend, en ik hoorde de angst in zijn stem. 'Geef me mijn zicht terug.'
Ik geef geen antwoord. Ik heb werkelijk geen flauw idee hoe ik dat moet doen. Ik hef dus maar mijn hand op, en probeer de energie terug te trekken. Het lukt moeizaam, maar na een kort aantal minuten kan mijn broer toch weer zien.
Hij glimlacht krampachtig. Ik zie in zijn ogen dat hij iets van plan is, maar ik weet niet wat.
En dan gooit hij zijn zwaard recht op me af.

'Mina! Het spijt me! Luister nou!' Legolas loopt snel achter me aan. Ik draai me woedend naar hem om.
'Hoe kon je. Het was gewoon een test! En kijk wat er nu is gebeurd! Balin heeft allemaal brandwonden op zijn gezicht! Stomme idioot!' Ik draai me weer om en loop verder. Ik schrok zo toen Legolas dat zwaard naar me toe gooide, dat ik een ontploffing veroorzaakte; het zwaard veranderde in een explosie. En nu krijg ik te horen dat vader hem had opgedragen dat te doen, om mijn reactie te filmen.
'Mina!' Thorin komt vanuit een zijgang aanlopen. Ik rol nog een keer met mijn ogen, en kijk dan omhoog. Er is een gang boven me.
Een plan vormt zich in mijn hoofd. Ik hoop maar dat het werkt. Ik strek mijn hand uit naar boven, en zie hoe er rook vanaf komt. Ik glimlach. De rook wordt dikker en donkerder. Ik hoor Legolas nog een ding roepen, voordat ik in rook verander en mezelf naar de verdieping hierboven help.
Wankelend sta ik op de balustrade. Ik kijk verrast naar Legolas en Thorin beneden, verbijsterd dat het gewerkt heeft. Ik kijk ze even strak aan, voordat ik verder loop. Ik ga maar eens slapen.

'Sauron!'
Ik kijk naar de tovenaar, die in een kooitje hangt in Dol Guldur. Onder me zie ik Erebor, die langzaam wordt ingenomen door een grote hoeveelheid Goblins en Orks. De wind doet mijn haren alle kanten op wapperen. Ik begin te rennen over het wolkendek, geen idee hebbend waarom.
Dan sta ik naast een baar. Een dwerg ligt er op. Gandalf staat naast hem.
'Gandalf.' De dwerg hoest bloed op. 'Het spijt me dat je me zo moet zien. Ze hebben het van me afgenomen.' Hij hoest weer.
'Het is al goed.' De tovenaar heft zijn hand op, om te proberen de dwerg te helen. Deze houdt de tovenaar tegen.
'Nee. Doe niet. Het heeft geen zin meer. Mijn tijd is over. Zorg dat hij niet dezelfde fouten maakt als ik.' Hij hoest weer.
'Maak hem gelukkig.' Na deze laatste woorden sluit de dwerg zijn ogen.
'Ik zal mijn best doen,' zegt de tovenaar, maar de dwerg is al weg. Ik loop naar voren, om te proberen de dwerg te identificeren.
Voor een enkele seconde denk ik dat het Thorin is, maar dan zie ik de verschillen. Deze dwerg is veel ouder, heeft een andere vorm neus en een andere kleur ogen. En nu schrik ik nog meer. Het is Thorin niet.
Het is Thrain.


Reacties (9)

  • LostToTheSmut

    Omg.. Ik hou zoveel van jouw story! Kon niet meer stoppen met lezen, en heb m nu al uit. (Gisteravond begonnen met lezen)

    Ga alsjeblieft zo snel mogelijk weer verder!

    Abooo! En kudo. Heb je zooo erg verdiend!

    4 jaar geleden
  • Vega

    Ik geef je een knuffel als je verder gaat .....

    4 jaar geleden
  • Butterflygirl

    ga je nog verder? ik wil je niet dwingen hoor maar ik wil het gewoon graag weten.

    4 jaar geleden
  • Frerin

    zo gemist je verhaal! snel veder!

    4 jaar geleden
  • Kauwgomjunky

    super snel verder Xx

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen