Hoofdstuk dertig voor jullie.
Ik denk dat er nog twee volgen, dan neem ik afscheid van Judy en Zac.
Het breekt mijn hart een beetje. Maar ik weet dat ik het verhaal niet onnodig mag rekken, dat verpest het verhaal.
Ik hoop dat jullie mijn nieuwe story ook een kans geven. Hij is begonnen en ik heb nu al 42 abo's. Ik ben dolgelukkig.
En tegelijkertijd ga ik dit missen: het hebben van minder dan twintig abo's, het krijgen van twee reacties.
Ik hou van jullie. Voor altijd.
Dankjewel voor alles. Echt alles.

x Nina

Give me
all your love
now.
Because for all we know
we might be dead
by tomorrow.
But if you're not ready for love,
how can you be ready for life?

- Soko / We Might Be Dead By Tomorrow
(Prachtliedje. :'))



Als een rondzwevende geest die geheel bestond uit dikke, laaghangende nevel, sloop ik naar de boom toe, achter Levi aan. Mijn handen schudden omdat ik wist wat ik mezelf beloofd had.
Ik moest het hem vertellen.
Nu. Niet morgen. Niet volgende week. Nu.
De wilgentwijgen schoof ik als een glazen schuifdeur opzij. ‘Zac?’ blies ik het donker in. De vallende avond ontnam me het zicht. ‘Zac?’
‘Judy.’ Hij draaide zich om en plaatste zijn sterke handen op mijn schouders. Zijn gezicht streek hij meteen langs het mijne om een vluchtige kus te stelen, maar hij stopte op het moment dat zijn neus de mijne raakte. ‘Mag ik?’
‘Natuurlijk mag je.’ Hij rook nog steeds naar shampoo en deodorant, al lag er vannacht ook een vage sigarettengeur om hem heen, in combinatie met iets vaags wat ik in de verte herkende als alcohol. Rookte hij terug? ‘Heb je gedronken?’ mompelde ik tegen zijn jukbeen, maar hij antwoordde niet. Vreemd genoeg vond ik het ergens wel geruststellend, dat hij waarschijnlijk niet zo heel scherp en helder was. Toch bevreemdde het me ergens wel.
‘Ik moet je eigenlijk al een hele tijd iets vertellen,’ zei ik, maar hij haalde enkel afwezig zijn handen door mijn haar, alsof hij het wilde kammen met zijn sterke vingers. ‘Zac?’ Hij smaakte naar die paar slokken gin die ik ooit gedronken had op een familiefeest. ‘Zac. Luister eens naar me.’ Met mijn handen richtte ik zijn gezicht naar me toe. ‘Ik moet je iets vertellen.’ Zijn gezicht dook langs het mijne en hij begon kussen van me te stelen. Ik reageerde echter niet. ‘Zac, kan je even…?’
Zijn lippen smoorden de mijne, waarop ik hem geërgerd van me af duwde. ‘Luister naar me, verdomme!’
‘Doe niet zo moeilijk, Judy,’ klaagde hij in mijn hals. Zijn handen volgden mijn armen naar mijn ellenbogen, die hij streelde tot ik er kippenvel van kreeg.
Nee.
Geen afleiding.
Ik moest recht op mijn doel af.
Nu.
Nu.
Nu.
‘Ik moet je echt iets vertellen,’ sprak ik nadrukkelijk terwijl ik zijn lippen en handen van me af probeerde te halen. Aan de andere kant, ik kon het hem altijd later nog vertellen en hem gewoon laten begaan, ik werd helemaal duizelig van zijn aanrakingen en…
Nee.
Nu.
‘Zac.’
Hij mompelde iets onduidelijks in mijn hals en begon me onstuimig te zoenen.
‘Zac, shit, luister the hell naar me.’ Mijn woorden werden gesmoord tegen zijn lippen en opeens was alles te dichtbij, werd de nacht en zijn aanwezigheid benauwend. ‘Verdomme!’ Mijn handen plaatste ik tegen zijn borstkas om hem van me af te duwen. ‘Zac, luister…!’ Maar zijn lippen doken naar de mijne en zijn handen dwaalden over mijn armen en pas toen ik opstond en mijn waardigheid met me mee nam, zag ik dat hij aan het huilen was. ‘Gaat het wel?’ fluisterde ik.
‘Waarom zou het niet met me gaan?’
‘Omdat…’ Hij liet me niet toe, hij creëerde afstand en probeerde mijn woorden te verdrinken. Dus ik knikte langzaam en liep achterwaarts zijn leven uit. ‘Anna is niet in Novosibirsk,’ riep ik hem nog na.
‘Jonathan is dood,’ riep hij terug.
En al had het zo gehoord, al had dat al onze problemen opgelost, liep geen van beide naar elkaar toe.
Ik knikte en begreep waarom hij gedaan had wat hij gedaan had. Roken. Drinken. Afleiding zoeken.
Hij vroeg niet door naar Anna.
Dus ik vroeg niet door naar Jonathan.
Onze wegen spleten zich en we vertrokken allebei naar onze eigen thuis vol verdriet.

Reacties (5)

  • Efronnie

    Door !!

    5 jaar geleden
  • lovelyreads

    Nooo niet nu al een einde! In mijn optiek rek je niet onnodig of zo, ik denk dat er nog heel veel uit te halen valt (: Laat je niet van de wijs brengen door je nieuwe story met al die abo's, deze story is net zo bijzonder! Ik hoop dat ik je overtuigd heb om een einde uit te stellen (:

    5 jaar geleden
  • xLenox

    Weer zo mooi!!(huil)
    Jou schrijfstijl maakt mij toch elke keer weer aan het huilen :')
    Ik ga zeker een kijkje nemen bij je andere verhaal!!
    Ik ben erg benieuwd naar hoe het eindigt en ik snap je reden van het niet rekken van je verhaal. ;3

    Xoxo ,

    Een grote, trouwe en huilerige fan(H)

    5 jaar geleden
  • MacGyver

    Nee, dat kan je mij niet aan doen! Ze moeten het goed maken.

    Zal straks even een kijkje nemen bij je nieuwe verhaal.

    5 jaar geleden
  • TheBestDay

    Aawhh zoo mooi en geschreven en zo zielig!

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen