Antisgui liep al een tijd een beetje achter de groep aan, om ze rugdekking te geven en vooral om ervoor te zorgen dat hij zichzelf niet in het heetst van de strijd zou bevinden. Hij moest er niet aan denken dat hij, net nu hij hier op deze prachtige aarde was, alweer zou sterven door een ongelukkige ontmoeting. Hij volgde de groep die op hun beurt weer Cordyseps volgde, die op zijn beurt weer de voetstappen van Manatee volgde. Toen Cordyseps aan Tesla vroeg waar ze waren, rolde Antisgui zijn ogen. Ze waren in een dierentuin. Had die knul nooit boeken gelezen? Had hij nooit over de aarde gefantaseerd? Over hun computers, over hun huizen, over hun zwembaden en dierentuinen? Blijkbaar niet, blijkbaar was het een knul zonder veel verstand en het feit dat ze zo’n dom iemand mee hadden laten gaan, irriteerde hem soms.
Cordyseps betrad een gebouw, dat waarschijnlijk het binnenhok van één van de dieren was geweest. Toen er vervolgens geschreeuw klonk en iedereen naar Cordyseps toesnelde, wist Antisgui gemakkelijk aan de aandacht te ontsnappen. Hij liep al heel de tijd achterop en in deze drukte zou niemand het merken als hij ineens verdwenen was. Hij keek er namelijk niet naar uit om levend verslonden te worden – of erger. Nee, sterven was nu ondenkbaar en daarom liet hij de anderen het liever afhandelen.

Een glimlach speelde om zijn lippen nadat iedereen het gebouw binnen was gestormd en hij nog buiten was. Binnen klonk gebrul en later hoorde hij zelfs kogels. Eventjes dreunde de grond om hem heen, om vervolgens weer te verstommen.
Toen het uiteindelijk stil was en het gevaar waarschijnlijk geweken, sloop hij voorzichtig het gebouw binnen. In de eerste ruimte lag een vervormd lijk op de grond dat hem deed walgen en hij keek gauw de andere kant op. Als de mensen al zo veranderd waren door Tiberium en ze die vreselijke wezens nu al tegenkwamen, dan zou de wereld inderdaad een vreselijke plek vol dood en verderf moeten zijn.
Hij sloop de kamer binnen waar iedereen voorovergebogen zat – waarschijnlijk rond Manatee – en hij ging achter Tesla staan. Zoals hij verwacht had, had nog niemand gemerkt dat hij weg was geweest.
‘Laten we teruggaan naar het schip,’ hoorde hij Ruby zeggen en ze opperde dat ze Manatee moesten onderzoeken. Hij vroeg zich af waarom, maar omdat hij geen goed zicht op Manatee had, zowel door de donkere ruimte als door het feit dat iedereen ervoor stond en hij vrij klein was, kon hij het nu niet verklaren. Was hij ongelukkig gevallen en had hij iets gebroken?
Ze namen Manatee mee naar buiten en pas toen zag Antisgui wat er aan de hand was, waarom ze hem moesten onderzoeken. In zijn helm zat een gat en hij ademde nu dus aardse lucht in, een idee dat Antisgui angst aanjoeg.

‘Wacht!’ riep Antisgui luid en hij richtte zijn geweer op Manatee.
‘We moeten hem niet meenemen. Hij heeft de lucht ingeademd! Hij wordt vast net zo’n verschrikkelijk monster als de rest hier en ik zit er niet op te wachten in mijn slaap gedood te worden. Het zou beter zijn als we hem nu neerschieten en hier achterlaten.’

Reacties (2)

  • QueenOfEmerald

    Moeten ze Manatee niet eerst onderzoeken? en daarna kunnen ze nog beslissen dat hij te gevaarlijk is, het is zielig om hem nu te vermoorden!

    6 jaar geleden
  • Frey_

    Autsh, knap lullig voor Manatee, maar ergens heeft hij wel gelijk...

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen