Hoofdstuk 20 alweer :0 zo cool!!

Beste liedje voor dit hoofdstuk: Summer Love - One Direction

Michael P.O.V.

Ik werd wakker. Ik probeerde me te herinneren wat er gisteravond allemaal was gebeurd. Oh ja, Samantha was hier! En ik had bijna sex met haar? Ik snap nog steeds niet hoe we daar terecht zijn gekomen. En toen verpestten de jongens het weer.. En toen wilde ze slapen. We konden niet meer samen lachen, kletsen, knuffelen, meer dan dat (;)). Gelukkig hadden we vandaag nog. Ze was nog niet weg. Ze lag hier in mijn armen. Ik opende mijn ogen, maar ik zag geen Sam.. F*ck. Ik keek snel op de klok. Het was pas acht uur, waarom zou ze nu al weg zijn? Waar kon ze zijn? Ik moest haar vinden.
Ik raapte mijn kleding op van de vloer trok het zo snel mogelijk aan. Ondertussen dacht ik aan waar Sam zou kunnen zijn. Wacht.. Háár hotel natuurlijk! Ik ging naar het bushokje om de hoek en wachtte op de goede bus. Ik hou zoveel van die rode Britse bussen. Na 5 minuten stond kwam de bus, dus ik stapte in.
Toen ik bij het hotel kwam, vroeg ik netjes bij de balie welke kamer van Samantha Smith was. Eerste verdieping tweede deur links. Ik rende de trap op. ik háát trappen maar ik heb geen zin om op de lift te wachten nu. Tweede deur links, dat was deze deur. Ik klopte op de deur. Ik kreeg geen reactie, maar ik hoorde wel dat er iemand binnen was. "Sam?" vroeg ik. "Mike?" hoorde ik achter de deur. Even later ging de deur open. Ik keek rond het was een gezellig klein kamertje. En een enorme puinhoop. "Wat doe je?" Vroeg ik Sam. "Om half tien vertrekt mijn vliegtuig en ik ben mijn tickets kwijt." antwoordde ze gestresst. Ik hielp met zoeken. Ik keek in de kasten, in de badkamer, achter de tv, in het bed, en onder het bed. En ja hoor, daar vond ik de tickets. "Sam! Ik heb ze gevonden!" "Erg grappig, Mike. Ha, ha, ha," zei ze supersarcastisch. "Dit is geen tijd voor spelletjes." "Ik heb ze echt, kom dan kijken als je me niet gelooft!" riep ik en ze liep de badkamer uit, naar mij toe. Ik hield de tickets achter mijn rug. "Zoals ik al zei, geen tijd voor spelletjes!" riep ze. Ik haalde de kaartjes achter mijn rug vandaan en ze begon bijna te gillen. "Dank je, Michael! Ik kan je wel zoenen!" Ze probeerde de tickets aan te pakken, maar ik trok mijn hand terug. "Sterker nog; Je krijgt ze niet als je me niet zoent!" Michael waar ben je mee bezig.
Voor ik het wist zaten haar lippen weer vast aan de mijne, net als gisteravond. Ook al is dit dan niet helemaal uit liefde.. Ik hou van alle soorten zoenen zolang ze van Sam's perfecte lippen komen.
Ik glimlachte en gaf haar de tickets. Ze glimlachte terug, pakte de tickets en zoende me weer, deze keer uit liefde. Ik hield van haar. Ik hield veel te veel van haar. De afgelopen twee dagen waren twee van de beste dagen van mijn leven en ik wil zo graag voor altijd bij haar blijven. Het leven is niet eerlijk. Ik wilde zo graag iemand om van te houden, en nu hoop ik dat ik haar nooit had ontmoet. Na vandaag kan ik haar waarschijnlijk een hele lange tijd niet meer zien.. Ik ben dan op tour en zij zit dat op school. Ik haat lange afstandsrelaties, maar ik haat lange afstands-nog-niet-relaties nog meer. Ik wil dat ze mijn vriendin wordt, en ik haar vriendje. Maar ik heb geen tijd gehad om het te vragen, en nu was ze onderweg naar Nederland. We zaten inmiddels namelijk samen in de taxi naar het vliegveld. Dit was het laatste uur dat ik met haar kan doorbrengen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen