Foto bij Page 23

Mijn auto zat propvol met koffers, tassen, Ed en losse spulletjes. Voor ik de stad uit reed wilde ik toch nog even langs gaan bij Schalke, ondanks dat ze me ontslagen hebben. Ik heb het team nog niet kunnen spreken. Nadat ik de auto had geparkeerd stapte ik eruit. Het was buiten warm, dus had ik een jurk met hakken aan. De auto stond vol in de zon waardoor ik Ed niet achter kon laten, dus nam ik hem maar mee. Ik pakte hem uit een doos waarin hij sliep en legde hem neer in mijn Louis Vuitton tas. Hij was duidelijk confused, en stak zijn kopje uit de tas. Ik ritste de tas zo dicht, dat hij niet eruit kon springen maar wel zijn kop eruit kon steken. Terwijl ik richting de ingang liep keek ik op mijn horloge, de training zou elk moment afgelopen kunnen zijn. In plaats van naar de ingang te lopen liep ik naar het trainingsveld. Het was een training zonder publiek, wat het gelukkig allemaal wat makkelijker voor mij maakte. Ik begroette de bewaker die mij een knikje als antwoord gaf en liep richting het veld. Alle spelers en trainers stonden in een cirkel, wat betekende dat het de laatste minuten van een training waren. Zonder pardon liep ik het veld op maar het duurde nog wel even voor ik bij ze was. Ze stonden helemaal aan de andere kant van het veld, plus ik liep met hakken door gras. Het duurde een tijdje voor iemand me opmerkte, maar toen het eenmaal was gebeurd, wist iedereen dat ik eraan kwam. Huub draaide zich een kwartslag om naar mij, en sloeg zijn armen over zich heen. 'Dit is een besloten training'. Nu pas stond ik naast hem. 'Weet ik. Maar mag ik alsjeblieft iets zeggen'. Hij dacht voor een korte tijd na en knikte toen ja. Ik voegde mezelf in de cirkel en keek de jongens aan. Sommige keken boos terug, andere onbegrijpend en nog een paar teleurstellend. Alleen Julian keek me bemoedigend aan. Op de een of andere manier heeft hij het me vergeven en staat achter me. Ibrahim stond er ook tussen, maar die keek vooral naar de grond. 'I... I want to thank you all. For everything. At first I really didnt enjoy my time here, but all of you made me a better person. So... Thank you. But I also want to apologize to everyone. For the hard bitch I was and for the mistakes I made. I should have thought better'. Het was voor een lange tijd stil. Klaas-Jan, die naast mij stond, pakte mijn hand vast en kneep erin. Ik draaide mijn hoofd naar hem en hij gaf me een bemoedigde glimlach. Ik keek weer terug naar de groep. 'So now I am going back to the Netherlands with all my stuff. Thank you'. Voegde ik er nog zachtjes aan toe en liep weer richting de uitgang van het veld. Ik deed mijn best een pokerface te houden en niet in tranen uit te barsten. Toen ik langs het veld liep keek ik opzij, naar de groep. Iedereen keek weer naar Huub, behalve Ibrahim. Tijdens het gesprek heeft hij me niet een keer aangekeken, nu kan hij zijn blik niet los laten. Ik bleef hem aankijken terwijl ik weg liep naar de parkeerplaats. Ondertussen veegde ik een traan weg die ik niet binnen kon houden. Toen ik op de parkeerplaats aankwam liep ik snel naar mijn auto, zette Ed weer achterin in zijn doos en ging op de voorstoel zitten. Toen ik de deur dicht had gedaan gingen de sluizen pas echt open. Ik zette mijn ellebogen op het stuur en mijn handen in mijn haar. Tranen vielen op mijn bovenbenen en al wilde ik stoppen, dat zou toch niet lukken. Ik had nooit gedacht dat een afscheid zo zwaar zou liggen. In het begin was ik blij geweest om naar huis mogen te gaan, nu zou ik niets anders willen dan hier te blijven. Het was pas oktober. En hoewel het voelde alsof het augustus was, ik ben hier pas 4 maanden. De competitie is pas 3 maanden bezig en ik moet nu al weg. We deden het zo goed. We stonden 3de in de Bundesliga, 1ste in de groepsfase van de Championsleague en ik moest nu al weg. Ik kan het niet eens afmaken. Alleen maar door die Ibrahim Afellay, die overigens wel mag blijven. Terwijl hij net zo fout zat. Mijn deur werd open getrokken en ik keek op. Daar stonden Julian en Klaas-Jan, ze keken me glimlachend aan, maar ik moest er alleen maar meer om huilen. Julian trok me van mijn stoel en omhelsde me stevig. Ik legde mijn hoofd op zijn schouder. Het lukte me gewoon niet minder te gaan huilen. 'It's so... It's.... So... It's so... Unfair'. Kwam er tussen de uithalen uit. 'Ssht. Don't talk'. Zei hij zachtjes. Ik opende mijn ogen en keek Klaas-Jan aan. Met een blik vol medelijde keek hij ook naar mij, vervolgens sloot ik mijn ogen weer. Ik kneep Julian zijn shirt fijn met mijn vingers. 'I'm so sorry'. Kwam er met moeite zacht uit mijn mond, het waa bijna fluisterend. 'Don't be, it's not all your fault'.

Net op het moment dat de woorden zijn mond verlieten kwam er iemand aangerend. Ik keek op en veegde de tranen van mijn wangen. Toen Ibrahim bijna voor me stond duwde ik mezelf zachtjes weg van Julian. 'Gelukkig, je bent er nog'. Zei hij een beetje hijgend. Nu pas besefte ik hoe boos ik eigenlijk op Ibrahim ben. Hij heeft dit veroorzaakt, en hij mag wel blijven?! 'Ik was bang dat je al weg was'. Ik sloeg mijn armen over elkaar heen en trok een wenkbrauw op. Mijn wangen plakten nog steeds van de tranen. 'Ik wilde zeggen dat ik het jammer vindt dat je weg moet'. Ik lachte spottend en deed een paar stappen naar voren, zodat ik recht voor hem stond. 'Je vindt het jammer dat ik weg moet?' Hij knikte langzaam en twijfelend zijn hoofd. 'Waar haal je het lef vandaan?! Jij bent de reden dat ik weg moet en je biedt niet eens je excuses aan'. 'Jij zoende me terug'. Zei hij zachtjes. Voor ik het wist raakte ik met mijn platte hand zijn wang. Hij wreef erover met zijn hand. 'Dat verdiende je'. Hij knikte zijn hoofd. 'Klopt'. 'En het ergste is nog, dat alleen ik hier weg moet en jij gewoon mag blijven. Terwijl het allemaal jouw schuld is. Jij zoende mij. 3 keer!' Alles kwam er schreeuwend uit en ik voelde nieuwe tranen over mijn wangen rollen. 'Ik snap het gewoon niet. Het is zo oneerlijk'. De woorden kwamen krakend over mijn lippen en voor ik het wist was ik weer hard aan het huilen. Ik sloeg mijn handen voor mijn ogen. Het duurde even, maar op een begeven moment trok Ibrahim me in zijn armen. Hij drukte een kus op mijn wang en trok me nog dichter tegen zich aan. Ik sloeg mijn armen rond zijn nek en huilde tegen zijn shirt aan. Met een hand wreef hij liefkozend door mijn haar, zijn andere hand lag om mijn middel heen. Hiermee trok hij mij tegen zijn lichaam aan, en zijn grip verzwakte niet een keer. 'Ik weet dat het oneerlijk is. Ik kan hier zelf niets aan doen'. 'Je kan zelf weggaan!' Ondanks dat ik het net zei wist ik dat dat een stomme suggestie was. Ik was hier voor straf, Ibrahim is hier omdat dit zijn carriere is. 'Olivia, je weet dat dat niet zo makkelijk is'. Ik knikte. 'Het spijt me'. Zei ik fluisterend. Nu knikte hij. 'Het spijt mij ook'. Zijn stem klonk krakend en de hand die in mijn haar lag verplaatste naar zijn gezicht. Hij wreef ermee in zijn ogen, zodat de tranen weg zouden gaan. Nu pas besefte ik dat Ibrahim ook aan het huilen was. Ik trok mezelf nog dichter tegen hem aan en de hand waarmee hij zijn tranen wegveegde, verplaatste zich nu ook naar mijn middel. Ik voelde me zo klein in zijn armen, en aan de andere kant zo beschermt. Ik snap mezelf niet meer, want net was ik nog zo boos op hem en nu helemaal niet meer. Deze jongen maakt me zo gek. Ik weet niet wat hij wilt en wat ik überhaupt zelf wil. 'Moet je meteen terug naar Nederland?' Hij fluisterde het in mijn oor. Ik haalde diep adem en schudde mijn hoofd. 'Nee'. 'Heb je zin om nog even bij mij langs te komen?' Ik ging recht staan en keek hem aan. Dat is een hele goede vraag, heb ik zin om nog even bij hem langs te gaan? Waarom eigenlijk ook niet. Wat heb ik te verliezen? Precies niets dus. 'Ja'. Zei ik zachtjes.



Ik weet dat het laat is maar ik ben nog steeds depressief omdat Nederland eruit ligt en we van Argentinie hebben verloren en iedereen die "king Messi" zegt mag mijn verhaal onabo-en want in die wedstrijd was hij precies geen king want ron vlaar was de king over hem DUS

Reacties (8)

  • Mariet1994

    Snel verder xx

    7 jaar geleden
  • Mariet1994

    Snel verder xx

    7 jaar geleden
  • ONExTHING

    RON BETONN,
    Oke serieus, ik ben dol op messi , wanneer hij bij barcelona speelt. NIET IN EEN FUCKING WEDSTRIJD TEGEN MIJN NEDERLANDSE BABYS. Hij speelde bar slecht btw, gisteren was hij ook niet helemaal top. Maar hey we zijn 3e,

    Brons win je, Zilver verlies je.

    Even terug naar Afellay, hij moet echt even een goed woordje voor der doen.

    7 jaar geleden
  • Efflorescence

    Oh oh oh. Nu gaat ze dus weg. I don't like that. Kan Ibrahim niet even een goed woordje doen voor haar? Hmmm.

    7 jaar geleden
  • nightqueen

    Wow dit was zo'n sad hoofdstuk :'(
    Had Chandelier van Sia opstaan toen ik dit las, paste wel bij de sfeer in ieder geval :d

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen