Foto bij XXXVIII  Perrie Edwards

Ik glimlach als Jade zich losmaakt uit mijn armen.
'Zullen we wat gaan drinken, volgens mij heb je het koud,'stel ik voor.
'Het valt wel mee,'protesteert Jade.
'Kom, we gaan wat drinken. Een mok chocolademelk gaat er toch wel in, geloof ik.' Jade glimlacht en dan laat ik me van het muurtje glijden. 'Kom je?'
'Vooruit dan.' Onhandig laat Jade zich van het muurtje vallen en voorzichtig laat ik mijn hand in de hare glijden. Maar mijn zelfvertrouwen neemt toe als Jade onze vingers verstrengelt. Langzaam lopen we Beach Road af, door South Marine Park en ik merk op dat Jade lang niet zo soepel loopt als normaal.
'Gaat het wel?' Jade glimlacht een flauwe glimlach en dan bekijk ik haar goed. Mijn blik valt op haar geschaafde knieën en haar kapotte broek.
'Ben je gevallen?'
'Aanvaring met de muur,'zegt Jade. 'Het gaat wel.'
'Weet je het zeker?'
'Ja, ik weet het zeker.'

Hoewel ze het glashard ontkent, lijkt Jade erg blij te zijn als we bij het koffiehuisje bij het strand aankomen. Ik houd de deur voor haar open en een serveerster begeleidt ons naar een tafeltje bij het raam. Jade kijkt naar buiten en ik volg haar voorbeeld. Verschillende kleine poppetjes zijn zichtbaar op het strand. Enkele van hen hebben lange haren die wild alle kanten op waaien. Het is best leuk om te zien, maar mijn voorkeur gaat toch uit naar het bestuderen van Jade.
'Willen jullie iets bestellen?' Een lang, bijna slungelig meisje met wild uitziend, bruin haar staat aan onze tafel en glimlacht naar ons.
'Twee koppen chocolademelk graag,'zeg ik. Jade knikt instemmend en het meisje begint ijverig te schrijven. Dan knikt ze en loopt ze weg.
'Dus...'zegt Jade glimlachend, als de stilte tussen ons ongemakkelijk dreigt te worden.
'Tja,'zeg ik. Ik weet dat ik haar nog een keer moet bedanken want de vorige keer kapte ze me gewoon af. 'Dank je wel. En ga nu niet zeggen dat ik dit niet moet zeggen, want ik moet het wel zeggen. Dank je wel dat je me een tweede kans geeft en dat je het opnieuw wil proberen. Dat betekent heel veel voor me want ik verdien het niet.'
'Dat verdien je wel. Ik reageerde-'
'Niet meer dan normaal. Ik wil het niet horen, Jade.'
'Twee koppen chocolademelk?' Het slungelige meisje staat opnieuw bij onze tafel en kijkt ons vragend aan.
'Ja,'glimlach ik en dan begint het meisje haar dienblad af te laden. Eerst schuift ze een grote mok naar Jade en dan naar mij. Ze legt het bonnetje neer en nog voordat ze weg kan lopen, betaal ik.
'Ik betaal het wel terug,'zegt Jade dan.
'Doe niet zo gek, het is goed zo,'glimlach ik. Ik pak de grote mok met de schuimende chocolademelk op en neem een slok. De marshmallows drijven naar mijn mond toe en botsen tegen mijn lippen. Snel zet ik de mok weer neer en veeg mijn mond af. Dan vis ik met mijn lepeltje een marshmallow uit mijn mok en zie dat Jade hetzelfde doet. Ik glimlach en steek dan mijn marshmallow naar haar uit. Lachend hapt Jade de marshmallow van mijn lepel en voert mij de hare.
'Alleen nog wat sneeuw, ik krijg hier een enorm wintergevoel van,'grinnikt Jade.
'Ja, jij bent helemaal in stijl met je warme trui. Maar het is ook verschrikkelijk weer.' Jade knikt instemmend en waagt zich ook aan haar chocolademelk. Haar handen zijn helemaal om de grote mok gevouwen en ze verdwijnt bijna helemaal achter de grote mok. Ik glimlach en maak een foto van haar. Pas toen we elkaar dagenlang niet gezien hadden, realiseerde ik me dat ik nauwelijks foto's van haar heb. Ik heb één enkele foto die Jade me doorgestuurd heeft. Als Jade opkijkt, heeft ze een grote , bruine snor van chocolademelk op haar bovenlip staan. Lachend veeg ik hem weg en dan praten we wat bij. Jade vertelt over een film die ze gezien heeft en die ze graag nog eens met mij wil kijken en ik vertel haar over het werk. Beiden geven we niet toe hoeveel we elkaar gemist hebben, maar ik voel het aan de sfeer die tussen ons hangt.

De zon is net aan het doorbreken als Jade en ik het koffiehuisje verlaten. Aanvankelijk wil ik over het strand teruglopen, maar als ik een blik op Jade's geschaafde knieën is genoeg om van dan dat idee af te zien. Ik verstrengel onze vingers en langzaam lopen we terug het centrum van South Shields in. Jade gaat steeds langzamer lopen en met een bezorgde blik draai ik me naar haar.
'Wacht, laat me je helpen.' Voordat ze kan protesteren, sla ik mijn armen om haar heen en til haar op als een prinsesje. Jade slaakt een kreet en spartelt wat.
'Perrie, zet me neer!'
'Nee, dit gaat niet zo. Je kan nauwelijks fatsoenlijk lopen. Ik help je wel.'
'Zet. Me. Neer.' Jade spreekt de woorden langzaam uit en ik gok zo dat het dreigend moet klinken.
'Nee,'is mijn antwoord. Jade geeft het op en laat me haar naar mijn huis dragen. Thuis zet ik haar op één van de stoelen aan de keukentafel en ga dan in het medicijnenkastje rommelen. Ik probeer de pijpen van haar broek op te rollen, maar omdat de broek zo strak is, kom ik nauwelijks tot haar schenen.
'Perrie, het gaat prima.'
'Nee, nee, Jade, kun je -je broek uit doen?' Jade kijkt me aan alsof ik een grap maak en schudt haar hoofd.
'Nee, nee. Bedankt voor alles, Perrie, maar ik moet gaan.' Jade staat op, pakt haar jas en loopt naar de deur.
Mijn broer houdt haar tegen en geschrokken deinst Jade achteruit.
'Oh, sorry.' Jonnie laat haar bovenarmen los en zet een stap achteruit. 'Perrie, laat je -je vriendinnetje gaan met twee geschaafde knieën?'
'N-nee,'stamelt Jade. 'Ikke... Ik moet gaan.'
'Ik breng je dadelijk wel. Perrie, je moet haar even helpen.' Voor de tweede keer ben ik gruwelijk blij met de aanwezigheid van mijn broer. Jade kan er niet onderuit en loopt langzaam terug naar de stoel.
'Moet ik...?'
'Ik ga wel,'zegt Jonnie en hij verlaat de keuken. Jade stroopt haar broek af en ik zie niet in waarom ze er zo'n probleem van maakt. Ze draagt een soort van legginkje onder haar jeans en bedekt minstens de helft van haar bovenbenen. Ik ontsmet haar knieën en doe de ontdekking dat ik het met pleistert niet ga redden. Ik rol wat verband om iedere knie en help haar dan terug in haar strakke jeans.
'Bedankt,'zegt Jade als ze opnieuw haar jas in haar handen heeft.
'Het was niets.'
'Ook daarvoor. Maar dat we weer... Nou ja, samen zijn.' Ik glimlach.
'Dat is wel iets. Iets waar ik jou heel dankbaar voor ben.' En dan kussen we weer.

---
Sorry dat er gisteren geen update kwam. Ik was ziek en aangezien ik nauwelijks rechtop kon zitten, ging het schrijven niet al te best ^^
Morgen komt er gewoon weer een update, dinsdag en donderdag komen me wat beter uit dan woensdag en vrijdag, haha.

Amsterdam was trouwens geweldig!
Gaan jullie nog iets leuks doen deze vakantie? En/of gaan jullie weg?

Reacties (3)

  • BOOKWURM

    ahwww Jerrie flufff
    beterschap bae xx

    4 jaar geleden
  • chanyeoI

    Ik ga maandag met vriendinnen winkelen in Utrecht en daarna samen met mijn zusje twee nachten bij een tante logeren. Daarna de hele vakantie in de tent (in de tuin) slapen. (: En misschien nog met een meisje naar Amsterdam. Ga jij verder nog iets doen?
    +Kudo

    4 jaar geleden
  • AnoukIrwin

    Jaaaa!
    Maakt niet uit hoor!
    Ben je al weer beter?!
    Niet schrijven als je je niet goed voelt he?
    Sorry ik klink nu heel oma-agtig haha!
    Ja ik ga nog wat doen!
    Ik ga met mijn vader, stief moeder en stiefbroertje, en mijn zusje. NAar Zeeland, ren camping! 2 weken
    En met mijn moeder, oma, nicht en mijn zusje naar Bulgarije! 10 dagen

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen