Foto bij Can't resist it no more

Coldplay - True Love

Ik had me naar buiten begeven, wel met toestemming van de beveiliging, en zat nu op de stoeprand. Mijn knieën waren opgetrokken, mijn armen eromheen geklemd en mijn kin erop geleund. Ik staarde maar voor me uit, auto’s die voor me langsreden en dronken mensen die achter me liepen. Ik schrok toen er naast me een volle beker bier viel, maar degene van wie het kwam was te dronken om zich te kunnen verontschuldigen. Daarbij had ik geen zin om haar ermee te confronteren. Dat zou niemand helpen. En mezelf al helemaal niet. Ik was te neergeslagen om die moeite te willen doen.
‘O, hier zit je,’ hoorde ik achter me. Even later liet iemand zich naast me zakken. Toen ik even opzij keek ontmoetten mijn ogen twee bruine. Sophia. Ik keek weer voor me uit. Sophia bleef even stil.
‘Hij bedoelde het niet zo, weet je,’ zei ze ten slotte.
Ik bleef stil. Mijn blik dwaalde omhoog, naar de lucht, die al zo donker was dat er al sterren zichtbaar werden. Ik zuchtte, mijn blik op het oneindige.
Sophia pakte zachtjes mijn hand.
‘Ik vind de manier waarop hij zich de afgelopen week gedragen heeft gewoon niet leuk,’ zei ik toen zacht.
‘Hoe?’
‘Eerst afstandelijk omdat ik hem zo na al die jaren weer kwam verassen... toen vol overgave en moed voor onze relatie die we toen hadden... en ik ging er in mee. Bijna. Maar ik wilde niet.’
‘Waarom niet? Het is niet erg om het uit te proberen, weet je.’
‘Omdat het nu is veranderd. We zijn geen stel verliefde jongeren meer. Natuurlijk, we zijn nog steeds jong, maar nu heb ik Charlie en hij Tristan. We kunnen ons het niet zo snel meer veroorloven.’
Het bleef even stil.
‘Mag ik mijn mening geven?’
‘Als het de mijne ondersteunt wel,’ grapte ik, maar de humor bereikte mijn ogen niet. Ook Sophia lachte schaapachtig.
‘Mijn ouders scheidden toen ik twaalf was. Ik bleef bij mijn moeder wonen, want ik wist dat ze veel meer van me hield en een betere ouder zou zijn dan mijn vader. Ik kon het simpelweg stukken beter met haar vinden. Ze was mijn maatje, en dat is ze nog steeds, en ik hou van haar. Maar vanaf mijn dertiende heeft ze verschillende mannen gedatet, die allemaal ook thuis over de vloer kwamen. Maar dat boeide me niet. Het ging me om de relatie tussen mij en mijn moeder. Dat bleef onveranderd, en dus kon me het feit dat elke relatie van mijn moeder na mijn vader binnen zes maanden stukliep niet heel veel schelen. Natuurlijk, het was even verwarrend, want zodra ik eindelijk gewend was aan de ene, had ze een andere. Maar ik dacht niet slechter over haar. Ze hield van mij en ik van haar en ik wist dat ze na de scheiding met mijn vader zo erg verlangde naar liefde van een man dat ze zo wanhopig werd. Daar kon ze niks aan doen, en dat wist ik.’
Een brok had zich in mijn keel gevormd. Ik staarde nog steeds voor me uit. Sophia kneep zachtjes in mijn hand.
‘Wat ik probeer te zeggen is dat het niet erg is als het uiteindelijk toch stukloopt met Harry. Zoals ik je aanhoor kan ik merken hoeveel je van je zoontje houdt, en hoeveel je wel niet voor hem overhebt, zoals dat je vanavond eigenlijk niet wilde komen om voor hem te kunnen zorgen. Het is tussen jou en Charlie duidelijk zo sterk... dat zou zelfs een kapotte relatie tussen zijn moeder en vader niet kunnen verpesten, Aibileen. En dan nog weet ik dat als het stukloopt tussen jou en Harry – wat ik niet denk, maar goed – jullie het wel goed tussen elkaar kunnen houden. Anders dan tussen hem en Caroline. Echt.’
Ik haalde diep adem en liet mijn hoofd zakken. Sophia liet mijn hand los en streek zacht over mijn haar en rug. Toen ik licht naar haar toe leunde sloeg ze meteen haar arm om mijn schouders en trok ze me tegen zich aan. Mijn hoofd legde ik op haar schouder. Zo zaten we een tijdje.
‘Sophia,’ ik voelde Sophia omkijken, dus tilde ik mijn hoofd van haar schouder.
‘Wat is er, Liam?’
‘Ga je weer mee naar binnen?’ Liam mompelde maar zacht, alsof hij eigenlijk niet wilde dat ik het zou horen. En daarbij wilde hij hoogstwaarschijnlijk zo stilletjes mogelijk in het openbaar zijn. Mensen konden hem nog steeds herkennen.
‘Hoezo? Anders is Aibileen al... O.’
Sophia liet me los. Niet-begrijpend keek ik haar aan. ‘Wat ga je doen?’
Ze gaf me een geruststellend kneepje in mijn schouder, haar ogen die in de mijne boorden. ‘Het komt wel goed, schat,’ zei ze voordat ze opstond, me nog even over mijn haar streek, en toen wegliep. Fronsend keek ik haar na, zag hoe ze Liam’s uitgestoken hand pakte en met hem mee terug naar binnen liep. Toen pas zag ik de jonge man die ze passeerden. Vandaar dat ze zo deed.

(Ariana Grande - Break Free ft. Zedd)

Ik draaide me weer terug en staarde weer voor me uit, mijn hart die wat harder ging kloppen.
Hij liet zich op de plek naast me zakken waar Sophia eerst nog had gezeten. Trok ook zijn knieën op, maar kruiste zijn enkels en liet zijn knieën leunen tegen zijn armen die eromheen geslagen waren. Zijn handen waren met elkaar verbonden in een stevige greep. En ik bleef voor me uitstaren.
Toch kon ik zijn gezicht vanuit mijn ooghoeken zien. Hij keek stilletjes opzij, duidelijk niet wetend wat te zeggen. Ik zuchtte en liet mijn hoofd weer hangen. Harry, die dacht dat ik huilde, suste zacht en streek met zijn grote hand over mijn rug. Ik kon het niet helpen dat ik licht in zijn handpalm leunde, voor steun, voor comfort.
‘Het spijt me,’ hoorde ik zijn lage stem toen zacht, onzeker. Ik haalde mijn schouders op en keek hem nog steeds niet aan.
‘Spijt het je dat je dat heb gedaan of dat het niet liep zoals je gehoopt had?’
Ik wist dat Harry natuurlijk nog steeds een bepaald aantal percentage alcohol in zijn bloed had en hij nu niet helemaal nuchter was, maar dat was oké. Als hij me nu maar begreep.
‘Allebei.’
Ik slikte moeilijk en kneep mijn ogen even dicht. ‘We hadden iets afgesproken.’
‘Weet ik,’ zei Harry zacht, en hij liet zijn hand weer zakken, ‘m-maar ik weet niet wat ik anders moet doen.’
Ik fronste. ‘Hoe bedoel je?’
‘Abs, ik herinner je alleen maar vooral als mijn vriendin. Iemand die kuste, waar ik seks mee had, waar ik mijn liefde mee deelde. N-nu kan ik niks daarvan doen en het is verwarrend.’
Mijn wenkbrauwen gingen licht omhoog. ‘Dus de enige reden dat je me kuste afgelopen keren was omdat je niet wist hoe je je anders moest gedragen? Is dat het?’
Ik kon de pijn niet negeren. Ik was gekwetst. En beledigd.
‘N-nee, nee! Het probleem is juist dat ik... ik...’
‘Wat, Harry?’ Nu draaide mijn hoofd wel met een ruk naar hem toe. Mijn ogen ontmoetten daarbij zijn onzekere.
‘Dat ik je weer leuk vind... Nog steeds, eigenlijk,’ vervolgde hij zacht, en hij vermeed vooral mijn blik.
‘W-wat?’
‘Dat weet je, Abs. Dat weet je. Maar ik weet gewoon niet hoe ik anders met je om kan gaan. Ik belóóf je, ik zwéér het je, dat ik mijn allerbest zal doen om gewoon een vriend voor je te blijven. Als dat is wat jij wilt.’
Ik keek weg.
‘Ik heb me de afgelopen jaren toen jij weg was zo vaak voorgesteld hoe het zou zijn als je opeens weer naast me zou staan. En het enige wat me dan altijd vooral binnenschoot was liefde. Liefde, Abs. En nu kan het niet, en ik geef je nergens de schuld van, hoor, maar ik moet die knop gewoon omzetten. Die knop naar het feit dat ik ge-friendzoned ben. Maar ik moet eraan werken. Geef me alsjeblieft de tijd. Alsjeblieft.’
‘Waarom denk je dat wij zouden werken? Voor altijd?’ Met moeite hield in de emoties in mijn stem in bedwang. Ik vermeed zijn niet-begrijpende blik.
‘Hoe bedoel je?’
‘Je weet toch waarom ik niet wil dat er wat tussen ons gebeurt?’
Harry fronste. Hij keek nu geen enkele seconde weg van mijn gezicht.
‘O-omdat je me niet leuk vind. Dat was het... toch? Aibileen,’ Harry boog naar voren, proberend mijn blik te vangen. Ik keek weg maar kon de concern duidelijk in zijn groene ogen zien. Ook al was het donker. Ik was ook echter meer bezig met het wegslikken van de almaar groeiende brok in mijn keel.
‘N-nee,’ ik schudde mijn hoofd en kneep mijn ogen stevig dicht om geen tranen te laten vormen, maar het was tevergeefs, ‘Nee.’
‘Wat?’ Harry kwam dichterbij. Het enige dat van zijn gezicht was af te lezen was verwarring, bezorgdheid... en hoop.
‘Het is niet zo dat ik niks met je wil omdat ik je niet leuk vind... Ik wil niks met je vanwege de kinderen.’
Het bleef stil. Naast me zag ik vanuit mijn ooghoeken Harry onbegrijpend voor zich uit staren. Zijn mond was open en zijn wenkbrauwen hoog gerezen, duidelijk nadenkend wat er nou allemaal werd gezegd.
‘H-had je dat nooit begrepen?’
Harry schudde zijn hoofd en keek toen naar me. Ik keek te laat weg om zijn blik nog te kunnen ontwijken. Toen kwam de eerste geamuseerde glimlach van het gesprek tevoorschijn.
‘Weet je zeker dat ik degene was die je niet begreep?’ Harry trok zijn wenkbrauwen verwachtingsvol omhoog. Ik fronste echter. ‘Hoe bedoel je?’
Even leek het alsof Harry dichterbij wilde komen, maar hij stopte zichzelf. Toen ging hij maar recht zitten, zijn knieën weer opgetrokken. Dit keer leunde hij naar achteren, zijn grote handen achter zich op de stoep.
‘Begrijp je jezelf wel, Abs?’
Ik perste mijn lippen op elkaar en keek weg.
‘En om je vraag te beantwoorden... I-ik denk dat we wel voor altijd kunnen werken, ja. Misschien niet vanaf nu, maar wel later.’
Mijn adem bleef steken in mijn keel en met mijn wijde ogen draaide ik mijn hoofd langzaam naar Harry toe. Daarbij zag ik dat hij de zijne in zijn nek had gelegd en zelf naar de hemel boven hem keek. Langzaam gleed mijn blik van zijn gezicht, naar zijn schouders, de vorm van zijn borstspieren onder zijn trui, naar zijn slanke torso zelf, dan de slanke benen, met zijn bruine Chelsea’s aan zijn voeten, de neuzen verscherpt tot een punt.
Ik bleef bewegingloos zitten. Sprakeloos, vooral.
Ik zag de spieren onder zijn trui en in zijn armen bewegen. Toen zijn ogen die hij naar mij toedraaide, zijn hoofd nog steeds gericht op de hemel boven ons. Die volgde echter al snel, waardoor hij me nu recht aankeek. Ik wist dat mijn wangen rood waren, te voelen aan de stijgende hitte in mijn lichaam én hoofd.
Het geamuseerde glimlachje van Harry rond zijn lippen was niet te missen terwijl hij langzaam, voorzichtig wat opzij schoof, dichter naar mij toe. Ik had nog steeds mijn armen om mijn opgetrokken knieën heen geklemd. Harry zat nu dicht naast me, nog steeds achteroverleunend en zijn heup nét niet tegen de mijne. Ik had mijn hoofd nog steeds naar hem gedraaid, en hij die van hem nog steeds naar mij. Zo keken we elkaar aan, al wist ik wel zeker dat het contrast van zeker- en onzekerheid hier duidelijk te zien was. En ik was de onzekere. Ook komisch hoe dat in één keer zo kon omdraaien.
‘Wat wil je, Abs?’ Zijn lage stem klonk zacht tussen het geraas van de auto’s en geroezemoes achter ons van dronkaards door, die een eindje verderop tevens kotsten.
‘I-ik... uh... weet ik niet...’ stotterde ik, zacht. Ik dacht terug aan wat Sophia me verteld had. Over haar eigen ervaringen, nu eigenlijk gezien vanuit Charlie’s point of view.
Ik kneep mijn ogen dicht en draaide mijn hoofd weg. Ik wist het niet. Echt niet.
‘Wil je naar huis?’
‘J-ja... graag.’

Een kwartier later liepen Harry en ik naast elkaar naar de dichtstbijzijnde halte. Ik was net buiten gebleven terwijl Harry naar binnen was gegaan om onze spullen te halen en tevens de rest te laten weten dat we weggingen. Hij kwam terug met de groetjes van iedereen aan mij en tevens Sophia’s telefoonnummer. Die nam ik maar al te graag aan.
Nu waren we bijna bij de halte. Ook al bleef ik voor me uitkijken, ik kon Harry vanuit mijn ooghoeken af en toe naar me kijken. Hij zei echter niets.
Ook in de bus zaten we naast elkaar zonder een woord te hebben gezegd. Hij bij het raam, ik bij het gangpad.
Voorzichtig liet ik mijn ogen opzij dwalen, naar Harry, die met een frons naar buiten staarde, met duim en wijsvinger aan zijn onderlip plukkend.
Ik legde mijn hoofd voorzichtig op zijn schouder. Toen voelde ik hem zijn hoofd draaien en zijn blik branden.

‘En... we zijn thuis,’ zei Harry meer voor zichzelf terwijl hij tussendoor de deur opendraaide. Hij liet me als eerst naar binnen.
‘Wat wil je doen? Slapen?’ vroeg Harry terwijl hij zijn jas ophing. Hij schopte tevens zijn schoenen uit. Ik keek hem aan.
‘Nee,’ ik schudde mijn hoofd. ‘Daar is het nog te vroeg voor.’
Harry keek geamuseerd op zijn horloge. ‘Het is half vier. En ik ben nog steeds niet helemaal nuchter.’
Ik lachte zacht terwijl ik me naar de keuken begaf. Achter me hoorde ik Harry me volgen. Ik pakte twee glazen en vulde deze met water, om er eentje vervolgens aan Harry te geven. Voordat hij deze van me overnam keek ik onwennig naar hem op. Hij keek licht geamuseerd naar me omlaag, zijn groene ogen die in de mijne boorden. Toen hij zijn grote hand ophees en het glas over mijn vingers beetpakte, miste mijn hart een slag. Hij brak het oogcontact niet.
Even leek het dat hij voorover zou buigen, maar toen sloot hij zijn ogen, haalde diep adem en ging weer overeind staan. Ik liet zijn glas los en hij nam een paar slokken.
Toen hij zijn glas weer neerzette had hij zijn ogen nog gesloten, maar hij opende ze meteen toen hij zijn hoofd naar mij draaide.
‘Wat. Wil. Je?’ zei hij, zijn stem abnormaal laag. Met wijde ogen staarde ik hem aan.
‘D-dat weet ik n-niet... echt,’ stotterde ik, mijn rug die tegen de rand van het aanrecht botste. Harry glimlachte, duidelijk mijn woorden niet gelovend.
‘Je weet wel wat je wilt, Abs. Je bent alleen bang.’
‘N-niet...’
‘We kunnen het allebei aan je stem horen, Abs,’ zei Harry zacht. Mijn adem bleef in mijn keel steken toen ik zag én voelde hoe Harry met zijn lange vingers even over mijn bovenbeen streek en toen zijn grote hand in de bocht van mijn zij, dus mijn taille, legde. De warmte brandde door de kleding heen.
‘I-ik...’
Harry suste zacht, zijn doorborende blik nog steeds omlaag naar mij gericht. Ik maakte een zacht geluidje van schrik en onwennigheid toen hij me bij mijn taille zacht naar zich toetrok. Mijn onderlichaam botste even tegen de zijne, zijn adem die over mijn gezicht blies. Ik keek met wijde ogen voor me uit, recht tegen zijn borst aan.
Ik vergat letterlijk adem te halen toen ik zijn borst dichterbij zag komen, wat betekende dat hij vooroverboog.
En toen ik even later zijn zachte lippen op de plek waar mijn haar en voorhoofd elkaar ontmoeten voelde, kon ik het niet helpen dat mijn ogen zich halfdicht sloten.
Mijn hart bonsde snel, hard, en vooral toen zijn hand op mijn taille zich meer naar boven verplaatste. Zijn gezicht was nog steeds dichtbij.
‘Wil je...?’ zei hij zacht, met een lage stem in mijn oor. Zijn warme adem blies in de holte van mijn nek, en mijn ogen gingen nu volledig dicht.
‘Abby?’
Nog steeds hield ik ze gesloten.
Ik voelde hoe Harry overeind ging staan. Zijn adem in mijn gezicht voelde ik bijna niet meer en de warmte van zijn lichaam was minder.
Mijn lippen verwijdden zich van elkaar en ik haalde hortend en stotend adem toen ik een lange vinger onder mijn kin voelde en mijn hoofd zo omhoog werd geloodst. Harry’s hand brandde nog steeds op mijn rug en hield me nog steeds op mijn plek.
Open them,’ hoorde ik zacht boven me. Ik slikte toen ze daarbij die van Harry ontmoetten. Ze dwaalden af naar zijn mond, die was opgetrokken in een lichte glimlach.
Zacht, kort gepiep – zelfs voor Harry niet hoorbaar – kwam over mijn lippen toen ik hem dichterbij zag komen. Met een bonkend hart in mijn keel legde ik mijn handen op zijn schouders. Ik hapte zacht naar adem toen ik zijn lippen nu op mijn wang voelde. Zijn krullen kriebelden in mijn gezicht.
‘Mag ik?’ mompelde hij tegen mijn huid aan. Ik voelde de trillingen van zijn stem wat me rillingen over mijn rug bezorgde.
‘I-ik... weet n-niet...’
Harry pakte mijn kin met diezelfde hand tussen duim en wijsvinger beet om mijn hoofd op zijn plek te houden. Terwijl ik met wijde ogen over Harry’s schouder naar de keukenkastjes voor me keek streek hij met zijn lippen over mijn kaak.
‘W-wat...’
Hij suste me meteen. Toen trok hij zich terug, zijn ogen die meteen de wijde van mij ontmoetten.
‘Je mag me nu wegduwen,’ zei hij zacht, en ik zag de humor in zijn ogen, ‘binnen vijf seconden. Vijf, vier, drie...’
‘M-maar, Harry...’
Harry haalde zijn schouders op en ging verder. Ondertussen leunde hij langzaam naar voren. ‘Twee... Één...’
Hij drukte zijn lippen op de mijne.


Omfg
Het plan was dat ik alleen True Love zou gebruiken maar toen ging ik halverwege even Break Free opzetten eN TOEN KREEG IK THE FEELS
misschien ook wel aan het stuk te lezen whaahaha ik ging dood (ik had ook hartkloppingen en zweet onder m'n oksels hoor aha aha aha)

Ik moet jullie trouwens ook denk ik even vertellen over wanneer ik wegga enzo...!
Volgende week woensdag, 23 juli en tevens de datum dat de jongens 4 jaar samen zijn ( :'( ) zit ik 's ochtends vroeg in een vliegtuig naar Londen!:D! Voor een week!:D!
Dan ben ik woensdag/donderdagnacht weer thuis en volgens mij ga ik in dat weekend met mijn stiefmoeder mijn vader/tweelingzus/broertje met de trein achterna naar frankrijk... of ik ga zelf al op vrijdag... we moeten nog kijken :') want dan ga ik ook zelf eerst naar parijs en vanaf daar een andere trein naar de bestemming volgens mij?!
maar daar blijven we dus twee weken!! en dan heb ik sowieso 27, 28 en 29 augustus introductiekamp bij mijn opleiding bij de haagse hogeschool! :-)
maar misschien kan ik, net zoals ik vorig jaar in barcelona deed (nu dus vooral in frankrijk), weer gewoon op papier schrijven en het later overnemen ofzo... Idek :-)

Gaan jullie nog leuk op vakantie?? Of al geweest??

O, en over londen trouwens, I pray to god dat harry dan ook in londen zit whahaha, hij was (eer?)gisteren gespot in camden town en like daar willen mijn vriendin en ik volgende week ook heen omfg
en ik ben er trouwens achter gekomen dat ik een beetje dezelfde gezichtstructuur heb als harry :-) toen ik ook een foto met hem had in 2012 zeiden mensen ook op fb dat we dezelfde lach leken te hebben en ogen etc
maar volgens mij delen we ook dezelfde shocked expression (die hij vaak maakt bij selfies) aha

ok

Reacties (6)

  • Picadilly

    Ik lees al een paar dagen je verhaal en ben net hier aanbeland... Dit hoofdstukje gaf me sympathie voor Sophia. Ik heb haar altijd gezien als een golddigger, iemand die Liam alleen gebruikt, terwijl hij echt van haar houdt. Ze lacht nooit/ amper als ze bij hem is etc en ik vind dit zeer pijnlijk en confronterend tegenover Li. Maar jij hebt mn mening een stukje kunnen herzien, je hebt door middel van je verhaal, mij laten inzien dat ze een gewone vrouw is (die waarschijnlijk ook wel haar bitchy side zal hebben) die lief kan zijn... Ik weet dat dit fictie is, maar soms heb je dat duwtje in de rug op gelijk welke manier nodig:). Toch denk ik nogsteeds dat ze er enkel voor het geld is, maar dat is mijn mening en die doet er niet toe. Liam is happy, dus ik ook:). En stel dat ik toch gelijk heb, komt 'ie er zelf wel weer achter:).
    Fijne schrijfstijl heb je wel!
    Doe zo verder:D
    Xoxo Emma

    4 jaar geleden
  • Manonxxx

    23 juli 2010 : de mooiste dag van mijn leven. Haha.

    Xxx.

    4 jaar geleden
  • AngelicPower

    snel verder!!(flower)

    4 jaar geleden
  • AnkePayne

    Zalig verhaal!
    Ik hoop dat je Harry o tmoet volgende week :? Vandaag was hij ook nog in Londen (net als Liam en zayn )

    4 jaar geleden
  • BiebStyless

    maar waarom hier stoppee??
    xx

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen