Foto bij 2.42 Lauren De Ruyck

Dinsdag 8 juli 2025

“… Ik had alles goed geregeld. Maar toen ik Jill mijn plan vertelde wilde ze plots niet meer meewerken. Er zou haar, Maxime, jou en Harry niets overkomen als ze bleef meewerken. Toen ze het plots in haar hoofd haalde dat het allemaal maar bluf was en dat ik zoiets nooit zou doen liet ik Perrie van haar paard vallen. Ik had daarna weer haar volledige medewerking, maar je kunt waarschijnlijk wel raden dat Jill met haar koppige gedrag nu en dan nog eens in opstand kwam en dat is wanneer er plots in Eleanor haar eten iets zat waar ze allergisch voor was en wanneer Niall dat ongeluk kreeg. Daarna was Jill bang genoeg geworden en werkte ze mee. Toen ik eindelijk het bericht kreeg van Jill dat je bevallen was van een meisje heb ik haar de opdracht gegeven om weg te vluchten of er zou eventueel nog altijd iets anders kunnen gebeuren. Ik heb Rose meegenomen en opgevoed net zoals ze mijn eigen dochter was.” Oliver eindigde zijn verhaal en verbaasd keek ik hem aan. Hij had al die ‘ongelukjes’ veroorzaakt. Ik nam nog twee grote slokken van de cola waardoor het glas al bijna leeg was. “Dus dit alles deed je als wraak? Je hebt Rose EN Jill van mij en van alle anderen afgenomen? Jill was zwanger verdomme! Je hebt niet enkel mijn kind maar ook dat van Maxime afgenomen, je hebt door Rose weg te nemen andere mensen pijn gedaan, Niall durft verdorie pas weer een kruispunt over te rijden, Perrie, Eleanor en Niall hadden dood kunnen zijn. Klootzak.” Siste ik. Ik stond op om te vertrekken en Rose te roepen maar zat meteen terug neer. Ik voelde me plots heel erg duizelig, ik was waarschijnlijk te snel opgestaan. Snel wreef ik even in mijn ogen. Ik probeerde opnieuw maar kreeg weer hetzelfde resultaat. Ik dronk het laatste restje cola op om wat suikers binnen te hebben.
Ik voelde me plots zo moe, waar kwam dat nou plots vandaan. Vast een jetlag, ik moet nu doorzetten, ik had Rose bijna bij mij. “Ik ga naar huis, roep Rose maar. Ze gaat mee met mij en dit is niet het laatste dat je van mij hoort. Ik stuur de politie op je af.” Oliver grijnsde toen mijn derde poging tot opstaan mislukte.
“Ga haar nou gewoon halen!” schreeuwde ik kwaad en stond op. Dit keer negeerde ik het draaien en probeerde een stap vooruit te zetten. Oliver stond op en keek me met een grijns aan. “Lau, je ziet er wat moe uit. Zou je niet beter wat rusten voor je terug keert met Rose? Ze kan soms heel erg vermoeiend zijn en ze heeft niets aan een moeder die de hele tijd slaapt.” Ik knikte, ik weet niet waarom maar plots leek alle boosheid in mij verdwenen. Ik voelde niet echt iets meer van emoties, het enige wat ik nog voelde was het gevoel van vermoeidheid. Ik verloor mijn evenwicht en zakte door mijn benen. “Lauren toch. Ik leg je even op de bank zodat je kunt uitrusten.” Zei Oliver met een vreemde ondertoon in zijn stem, die ik niet hoorde omdat ik al bijna sliep. Ik voelde hoe hij me oppakte en op de bank legde. Ik kon mijn ogen niet meer openhouden en zakte weg in een diepe slaap. Niet wetende waar ik wakker zou worden…

I'm off to LONDON!! Yeah.

Wat vonden jullie van het tweede deel?

LUFU

Reacties (5)

  • magiclove

    snel verder!!!

    5 jaar geleden
  • cutethings

    Ik wist het er zat wat in dat drankje!!!
    P.s snel verder!!! Xx

    5 jaar geleden
  • Cliffayne

    Neeee!:(

    5 jaar geleden
  • Chyna2001

    Ik ben bang.... Wat gaat Olivier met haar doen??:|

    5 jaar geleden
  • thatonechild_xo

    Vedaaaah

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen