Foto bij 3

Emma Bakker

Zo’n 3 weken later hadden we de oefentrainingen. We gingen kijken wie we zouden selecteren voor ons hockeyteam. Er waren heel wat aanmeldingen. Ongeveer 30 daarvan mochten we er maar 13 uit kiezen. Aangezien we zelf ook nog mee wouden doen. ‘we moeten echt opletten of iemand verdediger, middenvelder of aanvaller is,’ zeg ik. Rein knikt hij kon goed hockeyen was ik achter gekomen. We hadden al een paar keer samen gehockeyd. Er was een hockeyveld van vroeger toen er wel een hockeyteam was. Rein was daar in de tweede achter gekomen. Iets waar de directrice heel erg van had gebaald. En terecht want hij was er waarschijnlijk best veel. Daan was er ook vaak geweest iets waar ik best gespannen van werd. Rein was het al een paar keer opgevallen. Maar hij had er nooit iets van gezegd. Dat waardeerde ik eigenlijk wel. Rein was dan wel populair maar niet achterbaks of wat dan ook. Veder was Kimberly ook al een paar keer komen kijken met een paar vrienden. Ze was echt een goede vriendin van mij geworden. Ze was erg aardig wel was ik er achter gekomen dat ze iets had met Nils. Een lieve bezorgde jongen die echt altijd voor haar klaar stond. Maar niet alleen voor Kimberly maar eigenlijk voor al zijn vrienden. Zo bestond het groepje nog uit wat meer mensen bijvoorbeeld Owen. Hij zat bij mij bij wiskunde. Hij was echt grappig en maakte vaak grapjes. Bram was één van Owen’s beste vrienden. Samen konden ze leraren goed voor de gek houden. Kimberly had 2 goede vriendinnen waar ik voor mijn gevoel steeds meer bij hoorde. Saar en Amy ze waren heel anders dan Kimberly. Saar was veel bezig met de mode en zong ook. Ze had echt een geweldige stem. Amy zou komen bij de training ik had haar al wat dingen geleerd. Ze was heel vriendelijk in dat opzicht leek ze wel op Kimberly maar Kimberly was redelijk rustig. Amy was alles behalve rustig vaak heel erg druk. Maar dat hoorde bij haar. Op de juiste momenten was ze namelijk wel rustig. Een goed persoon dus. ‘luister je eigenlijk wel Emma?’ vraagt Rein. Geschrokken kijk ik op. ‘nee dus je moet echt minder aan Daan gaan denken,’ zegt hij. Ik kijk hem verbaasd aan. ‘kom op Emma zelfs een vreemde zou het zien maar het is wederzijds,’ zegt hij. Ik glimlach een beetje opgelucht. Rein glimlacht terug. ‘oké dus je bent er mee eens dat we deze oefeningen doen?’ vraagt Rein. Ik kijk naar het blad en knik. ‘oké dan ga je nu even wat drinken voor ons halen iedereen komt zo ik zorg wel voor de warming-up,’ zegt Rein. Ik knik en sta op en loop het veld af en loop over het pad. Ik kom wat mensen tegen die naar de training lopen. Als ik bijna het pad af ben kom ik Daan tegen. Hij heeft een hockeystick vast. Ik kijk achterom maar kan Rein niet meer zien tussen de groep. Ik moest zorgen dat dit niet ging gebeuren. Ik zal niet meer normaal kunnen hockeyen. Ik loop het gebouw in en loop naar het frisdrank automaat. Ik doe er geld in en haal er 2 cola blikjes uit. ‘moet jij niet op het hockeyveld zijn?’ vraagt iemand. Geschrokken draai ik mij om. ‘omg Saar laat mij niet zo schrikken,’ zeg ik. Ze glimlacht ‘ik zag dat Daan ook ging,’ zegt ze. Ik knik ‘ja ik kwam hem net tegen,’ zeg ik. Ze glimlacht ‘niet stressen hé,’ zegt ze. Ik glimlach ze lacht een geeft mij een knuffel ‘ik ga veder met jullie tenue ontwerpen,’ zegt ze. Ik glimlach. ‘wel paars hé,’ zeg ik. Ze knikt vrolijk en we gaan beide onze kant op.
Als de training afgelopen is gaat iedereen drinken terwijl ik en Rein bij elkaar gaan zitten. ‘oké wie doen we als keeper?’ vraagt hij. ‘Marlou,’ zeg ik zonder twijfel. Rein knikt goedkeurend. ‘doen we reserve keeper?’ vraag ik. Rein schud zijn hoofd. ‘nee we kiezen 4 verdedigers, 4 middenvelders en 4 aanvallers,’ zegt hij. Ik knik begrijpend. Na lang denken kom ik tot de conclusie dat we er dan 13 hebben en met ons er bij is het 15. ‘dus welke verdedigers?’ vraag ik. ‘Timo is aardig goed, Roos ook, Damian houd zowat alles tegen en Yasmina is ook goed,’ ik knik goedkeurend. ‘welke middenvelders denk je?’ vraagt hij. ‘ik denk dat Sterre wel goed genoeg, is Jaden is heel snel en Bram heeft aardige techniek veder zou ik het niet weten,’ zeg ik. Rein schrijft het op en zet Daan er achter. Hij kijkt mij aan en glimlacht. ‘had je gewoon mogen zegen hoor,’ zegt hij. ‘als je maar weet dat het mijn spel gaat verpesten,’ zeg ik. Rein haalt zijn schouders op. ‘aanvallers?’ vraag ik. ‘Amy, Beatrice, Debby en Thomas,’ zegt Rein zonder twijfel. Ik knik goedkeurend we lopen naar de groep. ‘oké we hebben een beslissing gemaakt,’ zeg ik en Rein noemt iedereen op. Als iedereen die niet opgenoemd is weg is lopen we naar het goal. Iedereen gaat zitten. ‘oké Emma en ik hebben al bedacht hoe we het willen hebben,’ zegt Rein. ‘Marlou is onze keeper en voor de rest kan er de hele tijd worden gewisseld in de verdediging, middenveld en aanval,’ vervolg ik zijn verhaal. Marlou steekt haar hand op en vraagt: ‘wie is er coach?’. ‘Emma en ik zijn eigenlijk coach maar als we een wedstrijd spelen zijn de wisselcoach,’ zegt Rein. Waarop ik knik al bevestiging. ‘veder willen we op woensdagavond en vrijdagavond trainen van half 7 tot 8 uur,’ zeg ik. ‘maar dat kan naar voren verschoven worden als het winter word omdat we het hier niet kunnen verlichten,’ vult Rein aan. Iedereen knikt. ‘oké dan mogen jullie nu gaan,’ zeg ik. Iedereen staat op en ik geef Rein een high-five. ‘zo dus jullie zijn tevreden?’ vraagt Daan. Ik kijk hem aan en ik knik vrolijk. ‘we zijn zeker tevreden,’ zegt Rein tevreden. ‘maar het was nooit gelukt zonder Emma,’ zegt Rein. Vragend kijk ik hem aan. ‘doordat jij die avond hebt gehouden over de positieve dingen over hockey waren er veel meer aanmeldingen Em dat weet je,’ zegt hij. Ik haal mijn schouders op. Daan glimlacht ‘ze is bescheiden Rein,’ zegt Daan. Ik loop rood aan ik voelde dat het ongemakkelijker werd. ‘ik weet het maar zonder haar had ik het nooit gekund,’ zegt Rein. Ik glimlach dankbaar. ‘want aan Daan had ik niks vorig jaar,’ zegt Rein. Ik lach. ‘nee serieus hij kwam aanzetten met voetbal tactieken en technieken kan je niks mee,’ zegt Rein. Ik moet nog harder lachen. Amy komt naast mij staan. Ik glimlach dankbaar. ‘nou lach je mij uit Emma?’ vraagt Daan. Ik knik mijn hoofd maar besef meteen dat het niet heel handig was. Na ongeveer 2 seconden krijg ik gelijk. Ik krijg het water flesje van Daan over mij heen gegooid. Ik gil en doe gelijk een paar stappen achteruit. ‘DAAAN!’ roep ik geschrokken. Rein schiet in de lach met Amy en vinden het allemaal maar grappig. Ondertussen pakt Daan’s Rein Amy’s flesje en bedenk ik mij geen moment. Ik pak die van Rein en sprint een eindje weg. Maar als ik achterom kijk zie ik dat Daan echt heel erg snel is. Ik probeer nog harder te rennen. En draai het flesje van Rein open Daan ziet het aankomen en gooit alvast wat water richting mij. Ik krijg het over mij heen en door de schrik ren ik iets langzamer. Waardoor Daan al snel bij mij staat. Gelukkig voor mij had ik de dop eindelijk van af en gooi het flesje water over hem heen. Daan gooit gelijk die van Amy over mij heen. ‘oké nu is het water op,’ zegt Daan. ‘ik pak je nog wel terug,’ zeg ik. Daan kijkt mij met opgetrokken wenkbrauwen aan. We lopen terug naar Amy en Rein. ‘kom Daan we gaan terug we moeten ons nog omkleden voor het feest,’ zegt Rein. Nog voordat ik doei kan zeggen lopen ze het veld af. Amy kijkt mij aan. ‘jij en Daan zijn echt schattig hoor Emma,’ zegt Amy. Ik haal mijn schouders op. We pakken onze spullen en lopen ook terug naar het school gebouw.

vinden jullie het een beetje leuk?
x:D

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen