Met gebogen hoofd keek ik naar mijn schrift. De letters dansten voor mijn ogen. Ik kon mijn aandacht er niet bijhouden. Waarom kon ik niet gewoon thuiszitten? Alleen, op mijn bed, luisterend naar muziek. De hele dag in mijn kamer. Oh, wat verlangde ik daar naar. Met een schok kwam ik tot de conclusie dat ik niet thuis zat maar hier in het lokaal en dat ik mijn werk moest maken. Ik pakte mijn pen en hield hem boven mijn schrift. Een zucht ontsnapte uit mijn mond.
De leraar liep door de klas met een dreigende blik. Hij stond stil bij júist mijn tafel en keek aandacht naar mijn lege schrift. 'Zo, miss Jones, het gaat niet zo best, of wel?' vroeg hij scherp.
Ik keek geschrokken op en knikte toen. 'Nee, alles gaat mis.' Ik keek weer naar mijn schrift en legde mijn pen neer. 'Sorry, ik voel me niet zo lekker,' zei ik en ik keek met een smekende blik naar de leraar. Hij wist waar ik heen wilde.
Mijn beste vriend Thomas zat naast me en ik voelde zijn ogen in mijn rug prikken, maar ik negeerde hem.
'Ga maar,' mopperde de leraar.
Ik knikte beleefd, griste mijn tas van de grond en deed mijn spullen in mijn tas. Met stevige passen liep ik het lokaal uit. Zodra ik de deur achter me sloot hoorde ik wat geroezemoes, maar ik liep door.
Waar moest ik heen? Er was niemand thuis. Mijn moeder was op haar werk en mijn vader..tja, die zie ik bijna nooit. Hij is altijd op doorreis en anders is hij wel in de kroeg te vinden. Mijn moeder was altijd op tijd thuis voordat school klaar was zodat ik naar binnen kon als ik klaar was met school. Maar nu had ze de sleutel mee en kon ik niet naar huis, Wachten?
Ik keek op mijn horloge en concludeerde dat het nog wel meer dan 3 uren zou duren voordat mijn moeder thuis zou zijn. Dus het had geen zin. Ik liep naar de conciërge. 'Ik ga naar huis, ik voel me niet zo lekker,' mompelde ik en ik hoopte dat ik er ziek genoeg uit zag.
De conciërge knikte en streepte me af. 'Beterschap!' riep hij me nog na.
Snel liep ik naar buiten en ik trok mijn fiets uit het fietsenrek. Ik keek nog even om me heen en slikte toen.
Alles zag er grauw en somber uit. Het was een normale winterdag: het was donker en er kon ieder moment een regenbui vallen. Ook was het koud. Overal over het schoolplein lagen sigarettenpakjes, ook al was het verboden te roken op het plein, drinkflesjes, pakjes sap, chipszakjes en nog veel meer.
En ja hoor, daar vielen de eerste regendruppels al.
Er viel er eentje midden in mijn nek. Bibberend stapte ik op mijn fiets en ik fietste het schoolplein af. Waar moest ik nu heen? Misschien kon ik wel ergens schuilen. Ik stopte onder een afdakje van een cafeetje en ging er op een bankje zitten. Ik pakte mijn portemonnee uit mijn tas en haalde de inhoud er van uit: een paar tientjes. Misschien kon ik wel naar de winkel gaan, of even shoppen. Ik koos voor het eerste.

Ik fietste naar de Albert Heijn en zette mijn fiets er op slot. Snel rende ik de supermarkt binnen en keek toen opgelucht naar buiten.
Het begon te onweren. Dikke regendruppels stroomden langs de ramen. Er volgde een bliksemflits.
Kinderen begonnen zich paniekerig tegen hen ouders aan te klampen. Ergens in de verte huilde een baby.
Ik liep naar de afdeling met snoep en griste een pak gele m&m's uit het vak. Ook pakte ik nog een zak zure matten. Snel liep ik ook naar de afdeling met drinken.

Even later liep ik de supermarkt weer uit.
Het was gestopt met regenen, ook al was het nog steeds koud. Overal waren grote plassen water. Kinderen spetterden er enthousiast in rond.
Ik fietste naar huis. Nu moest ik maar wachten dan.

Reacties (3)

  • Uncredible

    Dankjewel voor de lieve reacties, ik heb weer een nieuw hoofdstuk geplaatst!

    8 jaar geleden
  • Lusk

    Weuw. Kudo c:

    8 jaar geleden
  • Twice

    Wow.. je zei dat je nieuw was en je dus nog niet zo goed schrijft als de rest..
    Maar dat heb je helemaal mis, meid! Dit is echt heel mooi geschreven.
    Ik hou nu al van je schrijfstijl en benieuwd naar de rest van dit verhaal.
    Snel verder!

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen