Foto bij 1.

Elk jaar opnieuw, telkens weer diezelfde onnodige en op zijn zachtst uitgedrukt vervloekte feestdag. Het was 50 jaar geleden, 50 jaar en nog steeds viert men alsof het de dag van gisteren was. Kinderen rennend door de straten met hun zelfgemaakte poppetjes al roepend ‘A penny for a Harry sir?’ kampvuren alsof we terug in de middeleeuwen beland waren.
Het vuurwerk dat elk jaar om middernacht overal in Engeland afgevuurd werd was de kers op de taart voor het volk, en de grootste schande naar mijn idee.
Zo’n lange tijd geleden en nog steeds niet vergeten, nooit zou ik het kunnen vergeten zelfs niet na mijn dood, ik zou het nog niet willen.
Elk woord, elke aanraking, elk gevecht en elk moment stond voor de rest van mijn dagen in mijn geheugen gegrift, hij zou voor eeuwig in mijn gedachten blijven rondspoken.
Een deel van hem leefde nog steeds verder door mij.
Terwijl ik voor de haard zat de feestdag vervloekend met alle ramen, gordijnen en deuren gesloten dacht ik terug aan de mooie momenten tot de bel plots ging.
Even dacht ik te dromen maar toen de bel een tweede keer ging besefte ik dat er net iemand het lef had gehad aan mijn deur te komen aanbellen op een vervloekte feestdag als deze.
Terwijl ik naar de deur liep bereide ik me al voor om die persoon een hele speech te geven over hoe hij of zij die poppetjes beter snel stopt waar ik ze nooit meer zie, over hoe respectloos het is aan te bellen bij een oud vrouwtje die alleen wil zijn met haar hopeloze gedachten.
Maar toen ik dan ook uiteindelijk de deur open trok zag ik mijn zoon met zijn vrouw en hun dochter staan met daarnaast mijn dochter en haar vriend.
‘Oh dear it’s you guys! Please come in I was already scared there was some annoying child going to try and sell one of his stupid puppets to me, I already made up a whole speech inside my head to tell that person how unkind it is to bother old ladies on such a ridiculous day!’ mompelde ik terwijl ik de deur verder opende waarna mijn zoon Harold als eerste naar binnen kwam een kus op mijn wang drukkend.
‘Believe me mom no one will come here to bother you after the note you hung on your front door five years ago!’ zei hij waarna ik kort lachte terwijl ik terug dacht aan mijn woorden die op een briefje aan de voordeur hingen.
Nadat ook Jennifer me begroette en haar dochter Taylor me een kus op mijn wang gaf liepen ze verder naar de woonkamer waarna mijn dochter Rose en haar vriend James binnen kwamen en me volgden naar de woonkamer.
‘So tell me how was your day little one?’ vroeg ik aan mijn kleindochter, Taylor was 7 jaar oud en begon net aan haar tweede jaar in het lager onderwijs, op de school om de hoek.
‘Good grandma! Our teacher taught us how to make those puppets, the ones you hate so much, I don’t think they’re very beautiful but at least we didn’t have to do any math while making these’ zei Taylor waarna ze me haar poppetje toonde.
Ik zuchtte ‘Yours is very beautiful my dear! Are you going to keep it? You can always put it on the shelf in your room so it’ll be waiting there for you until you return’ vertelde ik het meisje.
‘But we’re supposed to sell them or burn them at the end of the evening’ zei Taylor, ik knikte ‘I know but see that’s the ridiculous point of this day, why make beautiful puppets and burn them afterwards or sell them to strangers who don’t even care about the puppets’ antwoorde ik haar.
Taylor haalde haar schouders op ‘That’s just what the teacher told us’ prevelde ze zacht waarna ik glimlachte ‘I know but I think you should keep it, I like it! Tell me has the teacher told you anything else about today?’ vroeg ik haar.
Mijn twee kinderen waren rustig een gesprek bezig met hun partners of luisterden naar wat Taylor en ik allemaal bespraken maar ze onderbraken ons geen moment.
‘She told us a story about how this feast all started about a boy who was crazy about girls, he abducted the most beautiful girls all over the world, he really hurt them and even killed people until one day a brave police officer caught the boy and then he was sentenced to dead! It’s been fifty years already! You were still a very young lady when this all happened weren’t you?’ vertelde Taylor het verhaal van haar juf na.
Hoewel het niet het meisje haar fout was voelde ik de woede in mij toch weer opborrelen waardoor mijn gezicht even vertrok terwijl ik knikte.
‘I was very young indeed my girl’ zei ik dan ook enkel waarna Taylor me even bezorgd aankeek ‘Granny who do you hate this day so much? Sometimes it seems like you’re angry or even upset’ zei Taylor dan plots waardoor ik snel mijn gezicht in de plooi probeerde houden maar na deze vraag keken ook mijn kinderen en hun partners op.
Ook zij wisten maar al te goed hoe hard ik deze dag en de verhalen errond haatte, al sinds ze klein waren werden ze elk jaar op deze dag binnen gehouden.
‘That’s a good question little girl’ zei mijn dochter dan waarna ik even naar mijn handen keek ‘All these years we’ve been asking ourselves the same question and even now it still isn’t clear to us what made you hate this day so much’ zei Harold dan waarna ik kort opkeek.
Iedereen staarde mij nu zowel vragend als zelfs smekend aan, ’Fifty years is such a long period of time, but the memories inside my head, the memory of him, our moments, and the moment the feast began will never fade away. The day Harry Styles was killed is nothing more than a scandal in my eyes!’ begon ik zacht waardoor iedereen nu nog meer op het puntje van zijn stoel ging zitten.
‘Do you know the story of Jack the Ripper?’ vroeg ik nu even tussendoor aan het kleine meisje voor me ‘Yes!’ antwoorde ze snel.
‘Do you know Harry Styles?’ vroeg ik hierna, al kon ze hem natuurlijk niet persoonlijk kennen, toch knikte ze ‘Yes, they say he was the second and even worse version of Jack the Ripper!’ ik lachte.
‘Well there’s a difference between Jack and Harry. See Jack the Ripper is a legend these days, a story told to tourists and little children to scare them and the day Jack died people seemed to forget his crimes were real. The day Harry Styles died people turned it into a giant feast and they still celebrate it even after 50 long years’ vertelde ik zacht terwijl iedereen me vol vragen aanstaarde.
‘Do you know Harry Styles?’ vroeg mijn zoon toen plots waarna mijn glimlach zich tot een echte glimlach toverde bij het horen van zijn naam ‘Oh yes, I knew him’ fluisterde ik toen waarna Taylor meteen van de bank sprong en voor me kwam zitten.
‘It’s story time! Tell us all about that man!’ riep Taylor toen waarna ik eens diep adem haalde ‘Well I hope you’re having much time cause this may take a good while!’ zei ik nog voor iedereen knikte.
‘This is where the story begins’ begon ik toen terwijl ik mijn blik op het haardvuur richtte waarna alle herinneringen meteen weer in mijn hoofd tevoorschijn toverden.



Voor diegene die mij ook kennen als de gestoorde Hobbit Fan, heb ik dus een mooie Video Reaction op de nieuwe trailer, na 4 dagen dood gaan om de trailer te zien is het me eindelijk gelukt en nu heb ik hem ook eindelijk geüpload dus als je wil kijken!
ENJOY!
https://www.youtube.com/watch?v=CA1XyMtV1II

Reacties (2)

  • Trager

    Aaaaah <3

    6 jaar geleden
  • Chasing1D

    Dit is zo leuk ö
    Echt een mooie inleiding.. hoe bedenk je het.. Ik was al helemaal in de ban van wat oma te vertellen had en dan opeens was het hoofdstuk al gedaan :3
    Well yeah, snel verder (: xx

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen