Foto bij Chapter 2

"Kijk niet naar hem." Zegt ze terwijl ze aan mijn arm trekt om mijn lichaam van hem af te draaien.

"Waarom? Er is niks slechts aan." Het is niet illegaal om naar iemand te kijken. Ik bekijk hem alleen van ver, niks ergs aan. Mensen doen dit altijd op school, mensen bekijken en hun uiterlijk beoordelen en hoe ze zijn.

"Maak nooit oog contact met hem, behalve als je op de grond geslagen wilt worden."

Ik wil haar vertellen hoe ik eerder vandaag was gered door hem van een pak slaag maar ik herinner me dat hij zei dat ik mijn mond moest houden. Dus ik besloot voor nu niks te zeggen.

"Hij kan me toch niks aan doen. Wat is zijn 'reputatie'?" Je kan duidelijk de wanhoop in mijn stem horen.

...

Marie, het meisje dat naast me zit, begon me alles te vertellen waarom Harry aan zijn slechte reputatie kwam. Als eerste; hij gaf alleen om zichzelf daarna kwam nog dat hij sex had met elk meisje dat er zowat was op het campus. Hij stond bekend als: "Harry de womaniser". Ik was nog niet echt onder de indruk door wat er vanmorgen was gebeurt. Hoewel ik nu wel begreep waarom Zayn meteen van me weg stapte wanneer Harry het vroeg. Volgens iedereen is Harry verhuist van Castleford 2 jaar geleden en maakte zijn reputatie sins dien. Ze vertelde nog dat Harry niet deed aan sport en had geen vriendin gehad. In mijn oren klinkt dat niet echt als een womaniser. Wanneer de pauze eindigde ging ik op weg naar mijn nieuwe vak, Frans.

"Bonjour!" Ik denkt dat de vrouw die de woorden uitspreekt duidelijk de Franse docent is. Ze is klein en heeft kort blond haar en is best oud.

"Jij moet de nieuwe leerling zijn?" Zei ze wanneer ze haar hand uitstak klaar voor mij om aan te nemen.

"Ja, dat ben ik." Zeg ik en deed haar gebaar na.

"Comment est-ce que tu t'appelles?" Vraagt ze.

"Uhmm ik ben Louis."

Ik kon mijn wangen voelen branden wanneer ik besef dat we voor de klas volle stonden. Ik ben te beschaamt om naar mijn andere klas genoten te kijken.
"Neem maar een plaats achteraan." Ze wijst naar het enige overige tafeltje achteraan de klas.

Ik kan mijn moed niet vinden, dus ik houd mijn hoofd naar beneden als ik naar mijn nu toegewezen stoel loop.

Het lijkt een eeuwigheid te duren voordat ik eindelijk bij mijn tafel aankom en zit. Ik tilde mijn hoofd omhoog om de docent te kunnen zien, tot mijn verassing was hij er. De donkere losse opgedreven krullen zaten 2 plekken voor mij. Ik kan het niet helpen om er zeker van te zijn dat het hem was. Ik staar naar de achterkant van zijn hoofd totdat hij zich omdraait en achter zijn schouder kijkt. Als reactie keek ik meteen weg naar de voorkant van de klas. Het helpt niet. Hij blijft me aankijken en houd zijn ogen niet van me af. Het is bijna onmogelijk om hem niet aan te kijken. Er is iets aan hem dat ik niet kan begrijpen. Zijn gezichtsuitdrukking is enigszins serieus maar vooral vol nieuwsgierigheid. Misschien vraagt hij zich af of ik wat heb gezegd over vanmorgen? Ik heb echt geen idee. Er is geen logische verklaring voor het.

De bel gaat, wat ons brengt naar mijn nieuwe klas. Wanneer ik de klas uitliep keek ik nog naar de plek waar Harry zat maar hij was er niet. Nergens te bekennen. Ik negeerde het, ervan uit gaande dat hij eerder weg was dan ik. Een vraag beef maar in mijn hoofd hangen. Weet hij iets? Wilt hij iets? Net wanneer ik de deur uit wilde lopen hoorde ik een stem van achter.

"Wacht."

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen