Foto bij Page 24

Ik liet mezelf neerploffen op de bank in Ibrahim's woonkamer. Hij zette zijn sporttas op de eettafel neer en liep naar de keuken. 'Wat wil je drinken?' Hij keek om het hoekje zodat hij me aan kon kijken. 'Alcohol'. Hij keek me verbaasd aan maar knikte toen toch. Mijn wangen plakten nog steeds van de tranen. Niet veel later kwam Ibrahim terug met twee glazen drinken. 'Wat is het?' Vroeg ik nadat hij het glas aan me gaf en naast me kwam zitten. 'Drink maar gewoon'. Ik rook eraan en goot vervolgens het glas in een keer naar achteren. Mijn gezicht vertrok van de smaak. Het branderige gevoel voelde ik via mijn luchtwegen naar beneden lopen tot het weg was. God, that feels good. 'Ik heb hier meer van nodig'. Ibrahim lachte, goot zijn drankje ook naar achteren en liep naar de keuken met onze glazen. Hij kwam terug met 2 volle glazen en de fles van de alcohol. Opnieuw goten we het allebei snel naar achteren en opnieuw vertrok mijn gezicht weer van de smaak en het branderige gevoel. Ik keek naar Ibrahim, en keek hem uitdagend aan. Hij knikte en ik vulde onze glazen weer. Zo snel als de eerste twee drankjes, was deze ook weer weg. Ibrahim vulde opnieuw een glas voor mij en mezelf die weer snel weg was. Mijn gezicht vertrok niet meer. Ik proefde de smaak niet goed meer en het branderige gevoel was weg, of ik voelde het in ieder geval niet meer. Ibrahim pakte een afstandbediening die naast hem op de leuning van de bank lag, en klikte op een knopje. Er ging muziek aan, wat van alle kanten kwam. Ibrahim stond op en reek zijn hand naar me uit. Mijn blik verplaatste zich van zijn gezicht naar zijn hand, en weer terug. Ik had een zweverig gevoel, alles leek mooi en goed. Ibrahim leek knap. Echt knap. 'Kom dansen'. Nu keek ik hem raar aan maar hij accepteerde mijn blik niet. Hij pakte allebei mijn handen en trok me omhoog. Door de alcohol kon ik niet goed blijven staan en viel tegen Ibrahim aan. Ik begon te lachen en gebruikte hem als een steunblok. Hij trok me mee naar een ander stukje in de woonkamer, waar meer ruimte was. Mijn handen verplaatsten naar zijn schouders en die van hem lagen om mijn middel. Het liedje "Heartbeat" van Enrique Iglesias en Nicole Scherzinger dreunde door de speakers. Onze lichamen bewogen mee op de beat. Ibrahim keek me aan in mijn ogen waardoor ik terug keek. Door de alcohol begon ik automatisch mee te zingen met het liedje en haalde een hand door mijn haar. Hij legde mijn hand terug op zijn schouder en wreef met zijn eigen hand mijn haar uit mijn gezicht, achter mijn oor. Ondanks zijn acties bleef hij me constant aankijken, waardoor ik automatisch ook hem aan bleef kijken. Het lied was afgelopen en ging automatisch verder op het volgende lied, "don't you forget about me" van Simple Minds. Een oud liedje wat altijd leuk zal blijven. Ibrahim zong mee met de tekst terwijl hij me aan bleef kijken. Hij kon zijn blik gewoon niet los krijgen. 'Will you call my name, when you walk away. Or will you walk away? C'mon, call my name. Will you call my name'. Dit was pretty accurate. Ik weet dat ook niet hoe ik erop moet reageren. Wat verwacht hij nou? Ik ga straks weg, hij blijft hier, en ik moet hem meenemen? Ik snap het niet meer. Dus zoende ik hem maar. Want zoals iedereen weet raak ik onzettend confused van Ibrahim. Door hem snap ik hem niet, mezelf en het leven niet meer. Of te wel alles. Mijn hoofd leek gewoon leeg te lopen wanneer ik bij hem was of iets met hem deed. Alsof mijn hersens uit werden gezet. Alsof zijn zoen als een soort singaal naar mijn hersens werkten. Niet eens alleen zijn zoen, gewoon zijn aanwezigheid al. En maar natuurlijk zoende hij me graag, erg gewillig, terug. Mijn handen verplaatsten zich naar zijn kaken. Hij spanden zijn armen aan, trok me dichter naar zich toe en daardoor voelde ik me veilig. Eigenlijk zou ik nooit willen stoppen met hem te zoenen zoals ik me nu voel. Laten we niet vergeten dat ik vier glazen hele vieze, sterke alcohol naar binnen heb gegooid. Dat is onder andere een goed excuus. Maar toen we vanmiddag bij Schalke al zo stonden voelde ik me ook al beschermd in zijn armen. Jesus, I hate this boy. Langzaam trok hij zich terug van de zoen. Hij legde zijn hand op mijn wang, waar hij overheen wreef met zijn duim. Zijn duim ging vanaf mijn jukbeen naar mijn lippen, waar hij even bleef hangen, vervolgens ging hij door naar mijn kaaklijn. 'Hee, heb je misschien zin om mee te gaan naar een feest vanavond?' Met een opgetrokken wenkbrauw maar ook met een glimlach keek ik hem aan. 'Ja, tuurlijk. Al moet ik dan wel mijn koffer uit mijn auto pakken om een jurkje te vinden'. Hij knikte. 'Ik help wel'. 'Oh really?' Uitdagend keek hij me aan. 'Als jij je koffer gaat pakken, schenk ik nog wat drinken voor ons in'. Ik knikte en liep naar buiten, naar mijn auto en pakte de koffer. Toen ik binnen was kreeg ik een gevuld glas van Ibrahim in mijn handen geduwd en sloegen we hem achterover. Alles werd nog zweveriger in mijn hoofd en ik voelde me gelukkig en blij. Ik had zin om te feesten en ik had zin in Ibrahim. Oh oeps, wat zei ik daar? 'Boven heb ik een lange rij, grote spiegels. Daar kan je je goed omkleden'. Ik knikte, vulde nog een glas voor Ibrahim en mij en nam ze mee naar boven.

Ibrahim liep achter mij met mijn koffer die hij naar boven tilde. Af en toe moest ik even stil staan op de trap, om mijn evenwicht te bewaren. Toen we boven kwamen liepen we blijkbaar zijn kamer in. Er stond een groot bed, er tegenover hing een grote flat screen aan de muur. Er waren nog twee andere deuren in zijn kamer. Een leidde naar een inloopkast en de andere naar een grote badkamer. Op de muur naast de deur naar de inloopkast hingen inderdaad een aantal hoge, brede spiegels naast elkaar. Je kon er bijna heel de kamer doorheen zien, in ieder geval zijn bed en de ramen aan de andere kant van de kamer zien. Hij legde mijn koffer op zijn bed en ritste hem zonder iets te vragen open en bekeek alles wat erin lag. Ik stond tegen de spiegels aangeleund met mijn rug. Ik keek toe, wat Ibrahim deed, en nam kleine slokjes van mijn drankje. In mijn andere hand had ik zijn drankje vast. Af en toe viel ik bijna om of moest ik goed mijn best doen om mijn ogen te focussen op Ibrahim. Hij pakte kleding uit mijn koffer, hield het voor zich en gooide het dan ergens op de vloer. Normaal gesproken zou ik hier zo boos om worden, want kijk hoe hij met mijn kleding omgaat. Maar het kon me nu vrij weinig schelen. 'Ja, dit bedoel ik'. Hoorde ik hem mompelen waarna hij zich omdraaide met een kort, zwart, strak jurkje in zijn handen. 'Wil je deze voor mij aandoen?' Hij vroeg het lief. Ik dronk de rest van mijn drinken op en keek hem ondeugend aan. Vervolgens begon ik aan zijn glas. Hij kwam op me afgelopen en pakte het glas uit mijn handen. Hij dronk de rest zelf op en zette het lege glas op zijn nachtkastje, waarna hij weer dicht tegen me aan kwam staan. 'Moet ik je helpen?' Vroeg hij met een zwoele lage stem. Ik knikte mijn hoofd als een antwoord. Hij legde het jurkje over zijn schouder en legde zijn handen op mijn wangen. Hij bracht zijn lippen naar mijn lippen en begon me weer te zoenen. Deze keer was de zoen veel ruiger en lekkerder. Misschien werd ik er zelfs een beetje opgewonden van. Hij draaide me om, zodat ik ons kon zien in de spiegel. Mijn haar werd door hem naar de linkerkant geduwd en hij begon zijn lippen op de huid van mijn nek te zetten. Ik boog mijn nek verder, zodat hij er beter bij kon. Want neck kisses are the best kisses. Hij trok mijn leren jasje van mijn schouders en gooide hem op de grond. Vervolgens draaide hij me weer om en duwde de bandjes van mijn maxidress van mijn schouders, waardoor de jurk meteen op de grond viel. Ik stond nu in alleen nog maar lingerie en hakken voor hem, en ik vond het niet eens erg. Wat alcohol allemaal met je kan doen. Hij legde een arm om mijn middel en trok me dichterbij, met zijn andere hand kneep hij in mijn kont. Hij zoende me weer. Van mijn lippen naar mijn nek en weer naar mijn lippen. Zijn handen wisselden. De ene keer kneep zijn rechterhand in mijn kont, de andere keer zijn linkerhand. Na een aantal minuten stopten we met zoenen en pakte hij het jurkje van zijn schouder. Het was een strapless jurkje dus ging hij door zijn hurken en hield het jurkje laag open. Ik stapte met mijn hakken in het jurkje en hij schoof hem omhoog. Af en toe gaf hij een kus op de blote huid die nog niet bedekt was door het jurkje. Hij schoof de jurk over mijn kont naar boven over mijn BH. Vervolgens draaide hij me om en ritste hem dicht. Hij klikte mijn BH-bandjes los van de BH, omdat dat mooier is bij een strapless jurkje. Opnieuw schoof Ibrahim al mijn haar naar een kant en sloeg zijn armen om mijn middel. Het verschil was nu alleen dat hij nog steeds achter mij stond. Zijn handen hielden elkaar dus vast op mijn buik, in plaats van mijn onderrug. 'Je bent zo mooi, Olivia'. Fluisterde hij in mijn oor een plaatste een kus op mijn kaaklijn. Hij plaatste nog een kus in mijn hals, daarna op mijn sleutelbeen en als laatste op mijn schouder. 'Je mist alleen nog wat'. Hij kneep in mijn kont en liep terug naar mijn koffer. Met opgetrokken wenkbrauwen keek ik hem aan. 'Dit is nog niet genoeg?' 'Jawel, maar een mooie grote ketting zou het af maken'. Sinds wanneer weet hij zoveel over mode. Ibrahim draaide zich weer om, deze keer met een grote glimmende halsketting in zijn handen. Ik draaide me weer om naar de spiegel en hield mijn haar vast terwijl ik Ibrahim de ketting om liet doen. 'Nu ben je echt... Perfect'. Glimlachend keek ik hem via de spiegel aan toen hij het in mijn oor fluisterde.

Reacties (4)

  • Safety

    Wow loisje, we gaan hard opeens!!

    6 jaar geleden
  • Mariet1994

    Snel verder want god wat heb ik je verhaal gemist

    7 jaar geleden
  • Efflorescence

    Oh wauw. Dat was nogal intens allemaal.

    7 jaar geleden
  • Meile

    Olli en Ibi <3!

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen