Foto bij 031. Blythe

Ghehe, ik ben zaterdag met een Thranduil lookalike op de foto geweest. Misschien dat die dan ook nog even komt joinen, gewoon zodat ik die foto - die ik nog niet heb - bovenaan een hoofdstuk kan zetten (:
Het hoofdstuk is een beetje lang geworden, dus ik ben maar gestopt, maar de rest komt morgen n_n

Met een zuur gezicht ging Blythe op een van de zachte banken zitten. Hij was zo diep dat ze haar knieën helemaal moest strekken om tegen de rugleuning aan te kunnen zitten. De korte benen van Bilbo aan haar linkerkant en Fili aan haar rechterkant, kwamen niet eens over de rand heen.
‘Maak je niet druk,’ zei Bilbo en hij legde een hand op de hare.
Blythe snoof en staarde naar de televisie die een groot deel van de wand in beslag nam. Deze was wit geschilderd en twee LED-lampen aan de zijkant van het toestel namen de kleuren over die op het scherm te zien waren en wierpen die op de muur.
Mabel zat in een grote leunstoel waar zij en Dwalin gemakkelijk samen in pasten en richtte – Blythe dacht eerst dat ze gek werd – haar telefoon op het scherm en drukte er een paar keer op. Ze bladerde door verschillende menu’s en toen begon de film te spelen.
‘Jullie moeten naar het scherm kijken,’ vertelde Mabel aan de dwergen. Blythe rolde met haar ogen, want de dwergen, tovenaar en hobbit deden niets anders. Ze vonden het natuurlijk een fascinerend ding en hoewel ze het niet wilde toegeven, was dat het ook.
‘En dan?’ vroeg Thorin sceptisch. Hij zat naast Fili en Blythe zag dat zijn frons dieper werd toen hij het antwoord van Mabel aanhoorde.
‘Dat zal je wel zien, beste prins.’ Ze knipoogde overdreven naar hem en wendde zich tot de hele groep. ‘Kunnen jullie het een beetje verstaan? Mooi.’
Ze pakte opnieuw haar telefoon en de lichten gingen uit.
De dwergen keken elkaar verward aan, maar toen zagen ze iets wat hun aandacht pas echt trok.
‘Dat kan niet!’ gromde Thorin en hij kwam overeind om de televisie van dichtbij te bekijken. Ook Bilbo leunde naar voren bij het horen van zijn stem. Hij had zijn handen voor zijn eigen mond geslagen, maar zijn stem klonk nog steeds door de ruimte.
Ook de anderen werden onrustig bij het zien van hun verloren thuisland. Ze schoven heen en weer, mompelden woorden die Blythe niet verstond en staarden met grote ogen naar de beelden.
Thorin legde zijn handpalmen op het beeldscherm en Blythe hoorde Mabel lachen.
‘Dat is niet leuk!’ zei ze en ze liep naar Thorin toe, die als versteend naar het gezicht van zijn grootvader staarde en toen naar zichzelf, terwijl hij iedereen opriep zich in veiligheid te brengen voor de naderende draak.
Ze legde een hand op zijn schouder, maar hij schudde hem af.
‘Waar zijn jullie mee bezig?’ vroeg hij. Het beeld vertoonde een stad die door vlammen werd overspoeld en hij wendde zijn blik af. Blythe wist niet of ze werkelijk tranen in zijn ogen zag, maar zou het hem niet kwalijk nemen als het wel zo was. Hij had het natuurlijk allemaal meegemaakt, maar alles zo levendig terugzien, was toch wel heel wat anders.
‘Het is niet echt,’ grinnikte Mabel. ‘Het is allemaal al gebeurd.’
Blythe keek haar vernietigend aan en Mabel staarde uitdagend terug.
‘Iedereen kent deze beelden,’ zei Blythe zacht. ‘We dachten dat het maar een sprookje was… Tot jullie hier echt stonden. Het verhaal gaat verder met jullie reis. Misschien kunnen we zien waar het fout is gegaan.’
Ze sprak zacht en kalm tegen hem en uiteindelijk liet Thorin zich vermurwen. Hij leek haar maar half te vertrouwen, want zijn blik was nog altijd duister, maar hij ging wel weer mee terug naar de bank.
Blythe liet zich met een zucht weer zakken en Mabel zette het volume weer wat hoger.
‘Alles is niet echt,’ zei Blythe nogmaals tegen Bilbo die verward was bij het horen van zijn eigen stem, al klonk die een stuk ouder. ‘Wat je hoort is… de toekomst. Jouw toekomst.’
Hij keek haar met grote ogen aan en besefte dat zij dat ook gedaan zou hebben, al was zij wel bekend met het fenomeen film en televisie.
Ondanks dat Blythe de film intussen al zeker zes keer had gezien, boeide het verhaal haar nog steeds. Het was gek om het te kijken met de personages die over het scherm bewogen en vochten voor hun leven en zich totaal niet bewust waren van het feit dat iedere beweging werd vastgelegd.
Blythe kon het maar moeilijk bevatten.
Mabel leverde overal commentaar op, wat Blythe behoorlijk stoorde.
‘Je zag er een stuk leuker uit toen je nog een vlecht in je baard had, Thory,’ zei ze en ze strekte haar arm om hem op zijn been te kloppen. Hij trok enkel zijn knie op en bleef naar het beeld kijken.
Vervolgens zong ze luidkeels mee met de dwergen die het servies van Bilbo door de kamer gooiden. De hobbit kleurde rood en hoewel Blythe normaal ook meegezongen zou hebben, hield ze haar mond en keek ook beschaamd weg. Ze had het gevoel alsof ze Bilbo had verraden.
Bofur en Fili vermaakten zich wel en klapten in hun handen, maar na een blik van Thorin hielden ze daar mee op.
Blythe dacht even dat ze dubbel zag toen ze Thorin net zo erg zag fronsen als op de televisie toen Balin Bilbo en de broers Fili en Kili vertelde over hoe Moria was ingenomen door orks. Hij leek er net zo van te walgen om hen op het scherm te zien als in het echt en Blythe gaf hem geen ongelijk. Ze was blij dat alleen de dwergen Midden-Aarde hadden verlaten en niet ook Azog en zijn gevolg. Of Gollem.

Reacties (7)

  • Moonwarrior7

    Dwergen, hobbit, tovenaar... Ik heb zooo medelijden met jullie!!!!

    7 jaar geleden
  • Vibes

    Je wilt eigenlijk gewoon liever dat Mabel dood gaat dan Smaug.

    7 jaar geleden
  • Trager

    Ik vertrouw Mabel voor geen cent..... Arme Thorin...

    7 jaar geleden
  • SupermassiveFan

    Aww Thorin

    7 jaar geleden
  • Ringwraith

    Aww ik heb wel met Thorin te doen. En ergens is Mabel wel een beetje irritant. Al doet ze me wel wat aan Jamie denken. Geweldig hoofdstukje!(kudo)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen