Foto bij My story

London Grammer - Strong

'Nou, allereerst...' Harry keek even nerveus opzij naar de andere jongens, die niet veel voor hem konden doen behalve hem bemoedigend toeknikken. 'Alles wat ik nu vertel doe ik met een reden. Ik wil geen serieuze speculaties over wat er... aan de hand is. Ik wil het jullie, onze fans, uitleggen, omdat jullie daar recht op hebben. Natuurlijk geef ik niet alles open en bloot aan, maar wel genoeg. Genoeg voor jullie en genoeg voor mij.'
Het bleef stil in de zaal. Niemand sprak een woord.
'Z-zoals velen van jullie zich nog wel kunnen herinneren van een aantal jaren terug, is mijn toenmalige beste vriendin, Aibileen, erg veel bij jullie ter sprake geweest met verschillende suggesties. Dat ontging mij en vooral haar ook niet. We hebben er vaak over gepraat, hoe het was voor haar, maar ook voor mij om te zien hoe iemand waarvan ik hield de dupe werd van dagelijkse negatieve verwensingen. Het was moeilijk.
'Velen van jullie hebben misschien ook het verband kunnen leggen tussen de afwezigheid van Aibileen later, en de aankomst van mijn zoon, Tristan. Dit was met een reden. Ik maakte een fout, en begrijpelijk genoeg was dat ook heel moeilijk voor mijn familie en vrienden om te bevatten. Het was moeilijk voor Aibileen om het te begrijpen. Daar ging ik vanuit toen we daarna geen contact meer hadden.'
Harry haalde een hand door zijn haar, zich net op tijd herinnerend dat hij een bandana droeg. Hij vouwde zijn handen op tafel in elkaar, en staarde ernaar. Afwezig, leek het, maar hij praatte verder.
'De jaren daarna waren moeilijk. Niet alleen voor mij, maar ook voor mijn hele familie, de moeder van mijn kind, en vooral mijn kind zelf. En nog steeds hebben we het moeilijk. Nog steeds probeer ik mijn draai te vinden in mijn werk en vaderschap samen, maar ook jullie en de pers hebben verscheidene suggesties gedaan over hoe het er nu werkelijk aan toeging.
'Ik ga er niet te diep op in. Dat is een van de grenzen die ik voor nu voor mezelf heb opgesteld. En het was ook niet hetgeen wat ik hier voornamelijk open en bloot op tafel wilde neerleggen.'
Ik zakte dieper weg in de bank. Mijn knieën had ik opgetrokken, mijn gezicht ertussen verborgen en mijn ogen nooit van de TV afwijkend. Mijn hart bonsde in mijn keel.
'Sommigen speculaties van jullie, onze fans, van de jaren terug, klopte. Ja, die klopte. Niet allemaal, mag ik zeggen, maar één... zeker.
'You see...' Harry keek op, met een lichte glimlach de zaal inkijkend - maar het bereikte zijn ogen niet -, zijn blik dwalend over ieder hoofd in het publiek.
'Ik, Harry Styles, had toen inderdaad een vriendin. En dan niet als vriendschap, nee, een echte relatie.'
Het publiek werd gefilmd. Er zaten fronsen tussen, maar ook opengesperde monden en wijde ogen. Echter, vooral verwarring.
'Haar naam was Aibileen.'
Meteen brak er rumoer los, Harry greep met beide handen naar Liam's onaangeraakte glas water en nam gulzige slokken, terwijl het publiek tot stilte gewaand werd. Mijn hart had een slag gemist.
'Ik vond dat jullie het recht hadden dit te weten. Dat ik toen, die jaren terug, een relatie had met een vrouw die daarvoor eerst nog mijn beste vriendin was geweest. En dat is nog niet alles.'
Harry had niet door hoe de rest van de jongens voorzichtig glimlachten, omdat hij zijn ogen op het publiek gefixeerd had, die doodstil was gebleven. Ook Harry bleef even stil. Even streek hij met zijn lange wijsvinger over de rand van het glas.
'Ze zeggen wel eens dat ieder een tweede kans verdient,' begon hij toen, mompelend, zijn blik nog steeds op het glas gericht, en ik was bang dat hij over de 'relatie' tussen ons zou beginnen, echter... 'wat mij ook wel logisch lijkt. Helaas heb ik de mijne meteen acht maanden later weer verspild, zonder dat ik het doorhad.'
Hij haalde diep adem. Ik deed hetzelfde.
'Ik heb dezelfde fout binnen een jaar gemaakt. En zoals velen van jullie de foto's van afgelopen week vast wel hebben gezien, kunnen jullie misschien zelfs al bijna raden, wát.
'Tristan was niet gepland, dat was duidelijk, maar daarom ook niet zozeer minder geliefd. Ik heb nog nooit zoveel gehouden van iemand als mijn eigen zoon - sorry, Mam - en ik weet dat niemand daar in de buurt kan komen. B-behalve...' Liam gaf Harry een kneepje in zijn schouder. 'Behalve mijn andere zoontje.'
Het rumoer wat nu losbrak was tientallen erger dan de vorige keer en het kostte dan ook meer tijd om ze rustig te krijgen. Ik wist dat dit vanavond hét nieuws zou zijn. De media zou ervan smullen. En ik? Ik zou mezelf verstoppen in een bed.
'Nee, ze hebben niet dezelfde moeder - om gelijk de roddels de kop in te drukken - maar ze zijn er wel allebei vanwege één reden, en dat is liefde.'
Een brok was in mijn keel ontstaan. O, wat wilde ik hem nu graag in mijn armen houden.
'Ik was verliefd op de moeder van Tristan toen hij verwekt werd, en ik was nog verliefder op de moeder van Charlie toen hij kwam - ja, dat is Aibileen.
'Als jullie me zouden vragen of ik het zou terugdraaiden als ik dat kon, zou ik nee hebben gezegd. Ik kan niet trotser zijn op mijn eigen zonen dan dat ik nu ben, en weet ook niet wat ik zonder ze zou moeten. Mijn relatie met Charlie is nog pril, maar hij is nu al zo fantastisch, zo lief, en laat me alle problemen van die dag moeiteloos vergeten. Ik ben zo blij...' tot mijn schrik zag ik Harry vlug langs zijn ogen wrijven, 'en mijn wens is dan ook dat dat zo kan blijven. Daarom hoop ik dus dat, ieder van jullie, ieder van onze fans, ieder van de pers of elk ander in de wereld die mij niet oprecht kennen, het respect kan opbrengen om het mij uit te laten zoeken. Charlie heeft haast geen idee wie zijn vader allemaal kennen en dat wil ik nog zo houden. Alsjeblieft, alsjeblieft, val hem, mij, of Aibileen niet lastig. En óók Tristan niet. Doe het, alsjeblieft, met wat ik jullie nu vertel. Stel me vragen tijdens interviews en laat me zelf kiezen wat ik vrijgeef. Alsjeblieft. I-ik...' Harry haalde schokkend adem. 'Ik vraag jullie - zelf als vader, of als zoon, broer, vriend - begrip te hebben voor mijn kinderen en de andere mensen van wie ik zo ongelooflijk veel h-houd. En weet dat dit mijn werk niet veel zal beïnvloeden. Na This Is Us zal ik ook gewoon weer toeren met mijn pals,' hij keek even met een lichte glimlach opzij naar de andere jongens, 'alleen zullen er misschien vaker andere mensen meereizen. Dat was het.'
Het bleef maar heel kort stil in de zaal. Toen brak er een golf van lawaai los, geschreeuw van tientallen vragen en gegil uit ongeloof en onbegrip door wat ze zo plotseling te horen kregen. En al die tijd zag ik Harry doodstil op zijn stoel zitten. Terwijl de andere jongens nerveus heen en weer op hun stoelen schoven, staarde Harry voor zich uit, het glas in zijn grote handen geklemd. Het ontging me niet dat zijn schouders minder naar beneden gezakt waren, alsof er een grote last van zijn schouders was gegleden.

Ik bleef nog lang naar het scherm staren, zelfs al toen de jongens allang uit beeld waren en de livestream offline was gegaan.

Stilletjes kroop ik even later bij Charlie in het eenpersoonsbed. Met prikkende ogen keek ik naar het slapende jochie voor me, die met open mond behoorlijk wat kwijl uit zijn mondhoeken liet druipen. Met een zwakke glimlach veegde ik het weg met mijn duim. Zijn haar lag nu al in de war en licht gesnurk verliet zijn mond al met elke ademhaling.
Ik sloeg een arm om mijn zoontje heen, drukte hem dicht tegen me aan, en viel zo in slaap.

Reacties (6)

  • Incalescent

    wow, je hebt het echt prachtig geschreven! dit bewijst dat jij iemand bent die écht talent hebt wow, ik kan niet wachten om weer een nieuw stukje van dit verhaal te lezen! <3

    4 jaar geleden
  • biancadokkum

    WAUW <3
    Echt amazing geschreven <3
    I'M LOVIN IT <3

    4 jaar geleden
  • Naomiiiiiii

    Je schrijft echt heel mooi !

    4 jaar geleden
  • Manonxxx

    Wow.
    Prachtig verwoord. (: xx

    4 jaar geleden
  • BiebStyless

    super mooi geschreven!
    snel verder!!
    xx

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen