Foto bij XLVII  Jade Thirlwall

Ik hoor de woorden en kijk op. Naast me voel ik Perrie compleet verstrakken en zijn ademhaling verzwaart. Mijn ogen ontmoeten de grijzige ogen van de lange, vrij gespierde jongen tegenover me. Zijn bruine lokken vallen golvend over zijn voorhoofd. Hij draagt een wit T-shirt en de korte mouwtjes van het shirt spannen strak om zijn bovenarmen. Het lijkt wel alsof zijn shirt iets te klein is voor zijn lengte en breedte.
Aangezien Perrie werkelijk geen woord uit kan brengen, doe ik dat maar. Natuurlijk ben ik niet achterlijk en weet ik wel dat we hier een groot probleem voor onze neus hebben.
'Kan ik iets voor je betekenen?'vraag ik poeslief. Misschien was dat net iets te onschuldig.
'Jade?'vraagt hij schamper.
'Tja, je mag me ook Katherina noemen als je daar gelukkig van wordt, maar dat is mijn naam ja.' Ik besluit dat ik me er op deze manier onderuit ga kletsen. En dat terwijl ik weet dat ik hem ergens van zou moeten kennen.
'Het zal me wel,'bitst de jongen. 'Ik sla je toch wel met de grond gelijk, net als die trieste nicht.' In mijn schoenen, krom ik mijn tenen. De frustratie die per seconde enorm groeit, wordt het steeds lastiger om in mijn rol te blijven, maar ik blijf liefjes glimlachen.
'Oh, dat zal wel,'giechel ik en ik prik hem in zijn bovenarm. De jongen raakt geïrriteerd en ik weet eerlijk gezegd niet of dat een goed ding of niet.
'Blijf. Van. Me. Af,'sist de jongen woord voor woord.
'Sorry.'
'Jade.' Voor het eerst in een minuut of drie zegt Perrie weer iets. Hij klinkt bezorgd.
'Klep dicht, nicht,'onderbreekt de jongen hem. Ik kan het niet meer en dan barst ik uit elkaar.
'Luister eens, meneer "Ik-meen-dat-ik-alles-kan-maken-door-mijn-grote-ego", je hebt inmiddels een fucking grens overschreden!' Ik recht mijn rug en hoewel het me in lengte ontbreekt, compenseer ik het ruimschoots in stemgeluid. Mijn stem klinkt krachtiger dan ooit en ik zie de jongen lichtjes ineenkrimpen. 'Je kan zeggen wat je wil, maar zo praat je niet over Perrie. En of je nu gay of straight bent, groot of klein, of je nu verdorie paars of turquoise bent, iedereen is een mens en je hebt geen recht om zo over hem of wie dan ook te praten!' Pas als ik uitgeschreeuwd ben, valt het me op hoe stil het is geworden. Iedereen in de ruimte staart Perrie, de jongen tegenover me en mij aan, met een verschillende uitdrukking op hun gezicht. De een kijkt zwaar geschokt, weer een ander verwonderd en nog iemand anders glimlacht tevreden. Ik adem zwaar en weet niet hoe ik er nu zelf eigenlijk op moet reageren.
'Jade.' Perrie ademt mijn naam. Ik ontwaak uit mijn "ik-weet-niet-hoe-ik-moet-reageren"-toestand en draai mijn gezicht opzij, waarna ik door iets tegen mijn hoofd word geraakt en direct daarna wordt het zwart voor mijn ogen.

'Jongen, niet zo staren, geef me nu alsjeblieft eens dat ijskompres aan.' Een onbekende stem vult mijn gehoorgangen.
'Sorry,'piept een stem die te hoog is voor een jongen, maar te laag voor een meisje. Zacht gerommel volgt en dan voel ik iets ijskouds tegen mijn gezicht. Ondanks ik mijn ogen nog altijd gesloten had, krijgt mijn gezicht een pijnlijke uitdrukking. 'Is ze bij?'vraagt dezelfde stem.
'Wat is haar naam?'
'Jade. Jade Thirlwall.' Ik herken de stem. Perrie.
'Jade, gaat het, meissie?' Ik open mijn ogen en word overvallen door een hoop licht. Eerst knipper ik een paar keer met mijn ogen om aan het licht te wennen en dan knik ik. Mijn hoofd doet zeer bij iedere beweging die ik maak.
'Perrie,'fluister ik.
'Perrie is bij je.' Een vrouw die de zestig al even gepasseerd is, wijst naar de blondharige jongen die even verderop met een steriel doekje in zijn hand op een kruk zit. 'Hij komt zo, goed?'
'Ja,'antwoord ik en ik sluit mijn ogen.
'Jade?'
'Ja?'
'Ogen open, lieverd.'
'Sorry,'verontschuldig ik mezelf. De vrouw glimlacht en begint dan op een bijna monotone stem een rijtje vragen af te werken. Ik beantwoord ze allemaal en dan helpt ze me overeind.
'Even blijven zitten, lieverd. Perrie, kom je even bij haar zitten? Houd haar even in de gaten voor me, alsjeblieft.' Perrie knikt en komt naast me op de groene tafel zitten. Ik aarzel geen moment en leg mijn bonzende hoofd op zijn schouder, waarna ik zijn steriele doekje overneem en tegen zijn lip druk.
'Gaat het?'vraagt Perrie zachtjes. Ik leg mijn vrije wijsvinger op mijn lippen en zeg hem dat hij stil moet zijn.
'Anders gaat dit toch niet?'zeg ik, doelend op zijn lip.
'Sorry,'zegt Perrie. 'Maar je was tien minuten out. Mag ik dan niet op z'n minst vragen hoe het met je gaat?'
'Tien minuten?'vraag ik ongelovig. Perrie knikt. 'Sorry.'
'Nee, nee, het spijt mij. Grayson had mij te grazen moeten nemen, niet jou. Het spijt me zo,'fluistert Perrie.
'Grayson? Perrie, alsjeblieft, waar heb je het over?'
'Je kunt het je niet herinneren?'vraagt hij dan. Aangezien ik geen idee heb waar hij het over heeft, schud ik mijn hoofd. Perrie geeft me een korte samenvatting van de breedgeschouderde jongen aan de stand die ik als de vermoorde onschuld te slim af wilde zijn en me met een klap het licht voor mijn ogen uitsloeg.
'Ik had naar je moeten luisteren,'concludeer ik. Ik zie dat Perrie niet weet wat hij daar tegenin moet brengen. Dus zeggen we allebei niets en wachten we totdat de vrouw terugkomt.
'Doet ze zoals altijd?'vraagt de vrouw dan. Perrie knikt.
'Niets veranderd,'glimlacht hij.
'Goed dan. Neem haar naar huis, ik neem aan dat je moeder het wekadvies wel kent en dat ze met liefde alles uitlegt.'
'Ja, nonna,'glimlacht Perrie. Vluchtig drukt de vrouw een kus op Perrie's wang en dan stuurt ze ons weg uit het kamertje. Perrie overhandigt me mijn jas en naar mate we meer in de menigte komen, neemt het geluid toe. Het is niet erg prettig in combinatie met mijn hoofdpijn. Snel meldt hij aan Leigh dat we naar huis zijn, waarop ze knikt en bezorgd naar me kijkt. Ik glimlach naar haar en dan loodst Perrie me door de mensen haar buiten. Sommige mensen kijken me aan, merk ik op, maar dat zal wel omdat ze me herkennen van mijn aanvaring met Grayson.
Als we samen op de stoep staan, opent Perrie een paraplu en lopen we hand in hand naar zijn huis. Terwijl hij met de sleutel staat te prutsen, gaap ik.
'Ben je moe?' Ik knik. 'Dan ga je dadelijk maar even liggen. Ik zal op je passen.' Als antwoord, glimlach ik. Perrie meldt nog bij zijn moeder dat hij thuis is en dat we boven zijn en dan begeleidt hij me naar zijn kamer. Langzaam trek ik mijn jas uit en Perrie knielt voor me neer om mijn regelaarzen uit te trekken.
'Sorry dat ik zo met mijn regenlaarzen je kamer in ben gewandeld.'
'Het geeft niet,'zegt Perrie met een glimlach. 'Wil je een shirt van mij? Ik denk niet dat -dat lekker slaapt.' Perrie doelt vast op het strakke shirtje onder mijn blazer. Ik knik opnieuw en verwissel mijn kleren voor zijn bekende Nirvana-shirt. Inmiddels heeft Perrie zijn bed voor me opengeslagen en als een mak lammetje, ga ik in het bed liggen. Perrie trekt het deken over me heen en maakt het dan donker in de kamer. Als hij weer op de rand van mijn bed zit, geeft hij me zijn hand, kust mijn voorhoofd en dan zegt hij: "Slaap lekker."
En dat doe ik.

---
Tja, een oude bekende die gezegd had dat hij nog wraak zou nemen moet je serieus nemen.
Dat weet Jadie nu ook.
Eigenlijk wees mijn zusje me daar heel terecht op toen ze het verhaal in de vakantie teruglas, woops
Ik vroeg me eigenlijk af, hebben jullie al eens gevochten?
Maar eigenlijk wilde ik een andere random question gaan stellen, dus doe ik gewoon mijn random question, haha.
Wie is je favoriete personage in dit verhaal?

Reacties (3)

  • chanyeoI

    Hmm, ik denk Jade, ik lijk best wel op haar in dit verhaal...
    En, nee, ik heb nog nooit met iemand gevochten. Alleen als je die judoles van de sportdag meetelt.
    +Kudo

    4 jaar geleden
  • BOOKWURM

    Ik wil wel mee Grayson in elkaar aslaan maar met mn meter 60 ben ik nogal klein.

    4 jaar geleden
  • KellyHoranXx

    Hmmmm... Perrie of Jade, k kan nie kiezen
    En ik heb nooit echt gevochten, als je die keer dat ik mn vader per ongeluk heel hard sloeg niet meetelt XD
    Tja, dat krijg je als je mij bent, want goed opletten doe ik niet altijd...

    Ugh, over vechten gesproken, ik wil Grayson slaan.
    Kan je me zijn adres geven? Dan kom k m eens n bezoekje brengen...:P
    Wie gaat er mee??

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen