Kies een muzieknummer uit en schrijf een verhaal van minimaal 1000 woorden die bij dit nummer past. Je mag elk muzieknummer kiezen die je wilt! (Het mag zelfs alleen instrumental zijn). Ik zou het wel fijn vinden als jullie van te voren laten weten welk nummer jullie gekozen hebben. Het perspectief en de verhaallijn laat ik weer geheel aan jullie over. Succes!

Ik heb voor Let it go - Frozen gekozen

Zwarte wolken drijven over. De regen streelt haar gezicht. Ze is doorweekt maar dat maakt haar niet meer uit. Tranen lopen over haar wangen, vermengen zich met de regen. In de verte klinkt gerommel, een enkele flits verschijnt aan de hemel. "Laat het donderen, laat het regenen, laat het flitsen. " fluistert ze. "Het verandert toch niks meer. Ik zit vast."

Ik ben altijd een gevangene geweest. Een gevangene van de maatschappij. Altijd heb ik me aan de regels moeten houden. Altijd heb ik me als dat perfecte meisje moeten gedragen.
Ik heb me vrij willen vechten, maar ik heb het nooit gedaan. Waarom? Ik ben bang. Ik ben bang voor het onbekende, voor wat er zal gebeuren. Ik ben bang dat ik zal verliezen wat me dierbaar is. Ik ben bang dat alles verkeerd zal gaan. Ik ben bang voor mijn eigen keuzes.
Toch zal ik moeten kiezen. Ik zal moeten kiezen of ik voor mijn eigen leven ga of voor het leven van de anderen. Zal ik het perfecte meisje blijven spelen of zal ik mezelf gaan zijn?
"Don't let them in,
don't let them see.
Be the good girl you always have to be.
Conceal, don't feel,
don't let them know."

De woorden verlaten zachtjes mijn mond. Het zijn de woorden die ik mezelf al maanden vertel. Laat het de anderen niet merken. Verberg je gevoelens. Gedraag je. Huil niet. Wees perfect. Zorg ervoor dat je geen gebreken toont. Het beschrijft mijn leven. Het zijn mijn regels. Ik moet me eraan houden. Ik mag ze niet breken.
Maar soms breek ik ze toch. Soms, op de zeldzame momenten dat ik alleen ben, huil ik toch. Soms laat ik mijn gevoelens zien. Soms ben ik niet perfect. Het mag niet, dat weet ik, en ik probeer het ook echt maar het lukt gewoon niet altijd. Ik kan me niet altijd aan de regels houden.
Op die momenten denk ik erover om ermee te stoppen. Ik denk erover om de regels te breken en mezelf te zijn. Ik denk erover om te stoppen met perfect zijn. Ik denk eraan om gewoon te verdwijnen. Alles achter te laten. Overnieuw te beginnen. Naar een plek gaan waar ik niemand ken, waar niemand míj kent. Echt mezelf zijn.
"It's funny how some distance
Makes everything seem small
And the fears that once controlled me
Can't get to me at all"

Hoe vaak ik deze woorden ook herhaal, ik weet dat het niet waar is. Ja, als ik even mezelf kan zijn, kan ik makkelijk zeggen dat ik mezelf kan bevrijden. Maar dat is niet meer zo makkelijk als ik weer met dat masker op loop. Dan komt de angst wel weer terug. Dan kan ik me niet bevrijden. Ik volg toch braaf. Ik houd toch mijn ketens om. Mijn vechtlust is weg. Mijn wil verdwijnt. Niks wat ik doe, heb ik zelf besloten. Ik ben stil, ik geef mijn mening niet aan. Ik geef alleen de mening van het perfecte meisje met het perfecte leven, de mening van een ander.
Deze keer wil ik dat het anders is. Deze keer wil ik mezelf écht vrij vechten. Deze keer zal ik winnen. Deze keer kies ik.
"It's time to see what I can do,
To test the limits and break through.
No right, no wrong, no rules for me,
I'm free!"

Mijn stem wordt luider als ik verder zing. Dit is waar ik voor sta! Dit is wat ik wil! Dit is het moment. Ik moet nu mijn spullen pakken en verdwijnen. Ik moet nu voor mijzelf kiezen. Ik moet alles achter me laten en opnieuw beginnen. Als ik het nu niet doe, is het te laat. Dan zal ik mezelf niet kunnen bevrijden. Dan zal ik voor eeuwig vast zitten. Nu ben ik klaar voor het gevecht met de anderen. Nu zal ik de ketens verbreken. Nu zal ik overwinnen.
"I'm never going back,
The past is in the past!"

Steeds harder wordt mijn stem. Luider en luider. Ik spreek mezelf er moed mee in. Ik moedig mezelf ermee aan. Je kan het wel. Doe het dan. Wees jezelf.
Het werkt. Ik begin het zowaar te geloven. Ik begin in mezelf te geloven. Eindelijk kan ik de regels breken. Eindelijk kan ik vrij zijn. Eindelijk. Na al die jaren is het me gelukt. Na al die jaren heb ik mezelf kunnen overtuigen. Ik zal vrij kunnen zijn. Het enige wat ik nog moet doen is de kans grijpen. Ik hoef alleen maar weg te gaan. Ik noem het geen vluchten. Het is geen vluchten. Het is voor mijzelf zorgen. Het is kiezen. Het is niet laf, het is dapper en sterk. Het is goed.
Mijn koffer staat klaar. Mijn spullen zijn gepakt. Nog even en ik ben weg. Nog even en ik kan opnieuw beginnen. Ik ben er klaar voor. Klaar voor een nieuw begin.
Mijn ketens worden verbroken. Mijn hart wordt vrij gelaten. Mijn ziel zal niet te temmen zijn. Niemand zal me meer kunnen breken, niemand zal me meer iets kunnen doen. Nooit meer. Ik zal ze negeren. Ik zal sterk zijn, sterk genoeg om mijn eigen keuzes te maken. Ik zal sterk genoeg zijn om mezelf te zijn, zelfs als het leven er alles tegen doet om dat voorkomen. Ik zal nooit meer buigen voor anderen. Ik zal altijd mijn rug recht houden. Ik zal mijn hoofd geheven houden, mijn borst vooruit. Ik zal degene zijn die zich niet laat beïnvloeden door anderen. Nooit mee.
Maar wat ik vooral zal zijn, is datgene wat iedereen wil zijn en wat bijna niemand ooit echt is. Ik zal vrij zijn.

Een enkele witte wolk drijft over. Zonlicht streelt haar gezicht. Dauwdruppels doorweken haar maar dat maakt haar niet uit. Een glimlach verschijnt op haar gezicht, voegt zich bij de warmte. In de verte klinken vogels, ze fluiten om het hardst. "Laat de zon maar schijnen, laat het waaien, laat ze fluiten." Fluistert ze. "Het verandert toch niks meer. Ik ben vrij."

Reacties (3)

  • LzzyHale

    Haha oh dat nummer vind ik echt geweldig! Jouw tekst past er heel goed bij. Erg leuk hoe je de eerste en laatste alinea hebt geschreven!

    Cijfers:
    Originaliteit en creativiteit: 7,5
    Indeling: 9,5
    Spelling: 8,7
    De opdracht: 9,5
    Eindcijfer: 8,8

    7 jaar geleden
  • Lusk

    Hoewel ik het liedje echt vreselijk vind, vind ik dit nog wel leuk. (:

    Mijn cijfers:
    Creativiteit en orginaliteit: Het idee is niet heel erg origineel, om eerlijk te zijn. 7.
    Indeling: Niet heel erg duidelijk, voor mijn gevoel. 7.
    Spelling: Geen bijzonderheden, 8.
    De opdracht: Je hebt je er goed aan gehouden, 9,5.
    Eindcijfer: 7.9

    7 jaar geleden
  • Necessity

    Niceeeeee
    Maar nu heb ik dus wel weer dat lied in mijn hoofdxD

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen