Foto bij Paparazzi

Ariana Grande - A Litte Bit Of Your Heart (verassing... whaha)

Voor mijn gevoel duurde het eeuwen en ik kon Charlie niet zo buitensluiten, dus had ik het slot voor hem opengedraaid. Ik zat op de WC met een ongelukkige uitdrukking voor me uit te staren terwijl Charlie naast me op de grond zat te spelen met twee autootjes. Het was een vreemd gezicht en ik zou erom gelachen hebben als ik niet degene op de WC was geweest. Ik zuchtte en bedekte mijn blote bovenbenen en kruis met een handdoek.
Een kwartier later hoorde ik ergens geklop vandaan komen. Toen een: ‘Aibileen?’
‘Charlie,’ ik streek over zijn hoofdje, ‘papa staat voor de deur. Wil jij even open doen?’
Charlie stond meteen op en spurtte de badkamer uit. Even later hoorde ik Charlie enthousiast kwetteren en Harry hem begroeten. ‘Hey, jongen! Kom hier...’
Toen Harry even later in de deuropening verscheen, met in zijn ene arm Charlie geklemd en in de andere hand een plastic zakje met netgekochte spullen, kneep ik automatisch mijn benen samen, ook al was alles bedekt. Met een rood hoofd keek ik weg terwijl ik Harry zacht hoorde lachen.
‘Hey Abs,’ zei hij met een grijns terwijl hij binnenstapte, de plastic tas naast me neerzette en met die hand Charlie vasthield terwijl hij vooroverboog en me even op mijn mond kuste. ‘Goedemorgen.’
‘Goedemorgen,’ mompelde ik, nog steeds zijn blik ontwijkend. Het was voor mijn gevoel nog steeds erg gênant, ook al was ik het natuurlijk al vaker geweest toen Harry en ik nog beste vrienden waren. Er waren genoeg momenten geweest waarop Harry me plaagde terwijl ik met chocolade en buikkrampen in mijn bed lag.
‘Zie ik je zo? Ik eet wel wat met Charlie. Of wil je dat ik op je wacht?’ Harry stond nog steeds voor me, zo ik kon zien aan de benen gehuld in zwarte gescheurde skinny jeans vlak voor me.
‘Eet maar alvast, hoor. Ik ga denk ik eerst even douchen.’
‘Heeft Charlie al gedoucht?’
‘Nee, die zet ik er na mij onder.’
‘Ik kan je altijd vergezellen als je wilt.’
‘Harry!’ Grijnzend sloeg ik hem tegen zijn bovenbeen. Ik hoorde hem lachen, voordat ik zijn grote hand en lange vingers langs mijn wang voelde. Ze streken zacht langs mijn huid, voordat ze mijn gezicht langzaam omhoog loodste. Mijn blik ontmoette die van Harry. Hij keek glimlachend op me neer, met glanzende ogen en een grote glimlach waar hij tegen vocht. Ondertussen plukte Charlie aan zijn haar. Ik glimlachte.
Harry boog zich weer voorover en drukte een kus op mijn voorhoofd. Toen verliet hij de badkamer.

Nadat ik me had gedoucht en alles had schoongemaakt (...) trof ik Harry en Charlie aan in de keuken. Het verschil tussen hen was lachwekkend. Terwijl Charlie’s korte beentjes in de lucht bungelden terwijl hij zijn mond volpropte, had Harry moeite met het genoeg ruimte onder de tafel vinden voor zijn lange benen. Ik glimlachte weer. Harry keek op.
‘Hey,’ hij schoof de stoel naast zich naar achteren, ‘kom erbij.’
Ik schoof aan en steunde mijn hoofd op mijn hand terwijl ik glimlachend toekeek hoe ze aten.
‘Moet je niet eten?’ vroeg Harry terwijl hij vragend opzij keek, kauwend op brood. Ik haalde mijn schouders op. ‘Ik maak zo wel wat.’
Zonder iets te zeggen schoof Harry zijn bord naar me toe terwijl hij zijn hap doorslikte. Hij legde daarna een hand op mijn rug, boog voorover en drukte een kus op mijn wang, voordat hij opstond en naar de keuken liep.
Mijn hart bonsde terwijl ik naar hem keek. Terwijl hij een glas met water inschonk bedacht ik me hoe onbewust hij dat deed. Hij was zo zorgzaam, zo lief, deed al deze kleine dingen die eigenlijk veel betekenden en ik voelde het duidelijk.
Met rode wangen bedankte ik Harry toen hij een glas water voor mijn neus zette terwijl hij weer naast me ging zitten.
Terwijl ik at probeerde Harry Charlie’s mond schoon te houden.
‘Gozer,’ met twee duimen ging Harry langs zijn mondje, al stribbelde hij hevig tegen, ‘eet een beetje netjes, oké?’
Charlie humde geïrriteerd en ging onverstoorbaar door met eten. Ik lachte zachtjes. Harry keek me daarop geamuseerd aan.
‘Wat? Ik doe mijn best.’
‘Dat weet ik ook,’ glimlachte ik terwijl ik een hand op Harry’s bovenbeen legde. Tijd om deze weer weg te trekken had ik niet, aangezien Harry meteen de zijne erop legde en me zachtjes kneep.

‘Wat gaan jullie doen? Ik moet nu eigenlijk weg. De jongens staan beneden al te wachten.’
‘Eh...’ vertwijfeld keek ik van Harry naar Charlie en weer terug. ‘Ik heb geen idee...’
‘Je kan mee als je wilt?’ Harry keek me hoopvol aan terwijl Charlie ondertussen aan zijn arm hing te schateren. Harry tilde hem omhoog, lachte zacht toen hij Charlie’s gezicht zag en legde toen een arm onder zijn kontje, om hem zo op zijn heup te tillen.
‘Dus wat ga je doen?’ Harry keek weer op me neer.
‘Eh... zou Charlie alleen met jou meekunnen?’
Harry fronste en keek me onbegrijpend aan. ‘Wat? Hoezo? Wil je niet mee?’
‘Nou, ik...’ ik wreef ongemakkelijk met een hand over mijn bovenarm en keek even weg. ‘Ik moet eigenlijk wat doen…’
Harry staarde me wat langer aan, puzzelend naar wat ik bedoelde.
‘Ik zou wel willen, ja,’ zei hij tenslotte, met nog steeds een frons tussen zijn wenkbrauwen, ‘maar ik kan niet de hele tijd op Charlie letten. Ik ben eigenlijk aan het werk, weet je nog?’
‘O ja,’ ik keek omlaag, ‘en... en Lou dan? Of iemand anders?’
Harry had nu zijn hele aandacht op mij gericht, Charlie even negerend.
‘Aibileen, iedereen daar heeft een taak. Natuurlijk zal er wel iemand even tijd hebben, maar dat is dan maar een gok en ik wil hem niet achterlaten bij mensen die ik niet ken,’ Harry bleef me aankijken. ‘Wat moet je doen dan?’
‘Gewoon... iets. Maar ik doe het later wel.’
‘O... ké...’ zei Harry langzaam, terwijl hij me bestudeerde. Ik glimlachte naar hem.
‘Ga je dus mee?’
Ik knikte. Harry glimlachte breed.

Toen we beneden kwamen zag ik een aantal mensen staan, maar het waren ze niet allemaal.
‘Waar is de rest? Niall? Lou?’ vroeg Harry precies wat ik me ook afvroeg terwijl we de groep naderden.
‘Al weg,’ antwoordde Paul, terwijl hij even naar mij en Charlie keek. ‘O, jullie zijn er ook voor vandaag? Leuk hoor. Het is alleen wel heel druk buiten.’
Bezorgd keek ik naar de ingang voelde me een beetje moedeloos worden toen ik alle fans en paparazzi zag.
‘Maak je geen zorgen, Abs,’ Harry legde een hand op mijn schouder en kneep me zachtjes, ‘dit komt wel goed. Ik zorg dat Paul in ieder geval bij jullie twee blijft.’ Hij blikte even naar Charlie die ik aan zijn handje vasthield. Ik knikte. Terwijl Harry even wegliep om zijn tas – waar ook mijn en Charlie’s spullen inzaten – bij de anderen te zetten, richtte ik me op Charlie.
‘Charlie,’ hij had zijn duim in zijn mond en keek naar de menigte buiten. Hij draaide zijn hoofd pas naar me toe toen hij zijn naam hoorde, maar hield zijn duim nog steeds in zijn mond.
‘Je ziet al die mensen, hè?’ Ik wees even naar de ingang. Charlie knikte. ‘Dat zijn allemaal mensen die papa kennen. Ze kennen ook ons. We gaan zo meteen naar buiten, oké?’
Charlie’s ogen werden groter. Hij zette een stap dichter naar me toe.
‘Maak je maar geen zorgen, lieverd. Het komt wel goed.’
Toen Harry terugkwam keek hij even omlaag naar Charlie, die zich nu half achter mijn been had verborgen en mijn broek stevig vasthield en nog steeds zuigend op zijn duim. Hij was weer naar buiten aan het kijken.
‘Gaat het goed met hem?’ fluisterde Harry terwijl hij weer bezorgd naar hem keek. Ik volgde zijn blik en streek over Charlie’s haar.
‘Volgens mij wel,’ antwoordde ik zacht.
‘Ik wil dat jij Charlie vasthoudt, oké? In je armen, dus. En je blijft vlak achter mij.’
Ik salueerde. Harry grijnsde.

Ready, everyone?’ klonk Paul. Er werd instemmend gemompeld. Toen liepen de jongens achter elkaar naar de deuren, met voor en naast hen drie beveiligers van het hotel. Na alle jongens kwam Harry, toen ik met Charlie op mijn heup en een paar mensen van de crew. Paul liep naast Harry en keek even achterom naar mij. Toen hij zag dat ik keek knikte hij me bemoedigend toe.
Naarmate we de deuren naderden en de geluiden luider werden voelde ik Charlie steeds meer aanspannen. Op een gegeven moment sloeg hij zijn armen om mijn nek en verborg hij zijn gezicht daarin.
Toen ik omlaag keek zag ik Harry zijn hand uitsteken, alsof ik die aan moest nemen, maar ik had mijn handen vol. Daarop draaide Harry zich om, fronsend, maar vormde een ‘o’ met zijn lippen toen hij me met Charlie zag. Hij glimlachte niet, maar bleef bloedserieus.
Het was maar een kleine afstand, en het waren maar fans en paparazzi, maar toch was ik nerveus. Harry was het ook en Charlie begon het te worden. Ik drukte een kus op zijn kruin toen de deuren opengingen en het gegil ons overspoelde. En toen ging het heel snel.
Binnen een paar seconden stonden we buiten. Voor me, naast me en achter me waren er mensen die dichterbij kwamen. Het was luid en ik werd half verblind door de flitsen. Automatisch ging ik sneller lopen en botste daarbij bijna tegen Harry’s rug aan, maar het kon me niet schelen. Hij keek even bezorgd achterom terwijl een bodyguard hem sneller naar voren loodste.
Ik legde een hand op Charlie’s hoofdje toen ik hem zacht hoorde kermen. Zijn armen verstrakten om mijn nek, maar ik gaf geen kik.
‘Harry! Aibileen! Is dat Charlie?’
Ik bleef omlaag kijken, zoals Harry me had gezegd te doen.
‘Aibileen! Hoe voelt het om het bed met de ster van de wereld te delen?’
Een brok in mijn keel.
‘Hey, Charlie! Kijk hier eens heen!’
Ik voelde hoe Charlie verward op wilde kijken, maar ik hield zijn gezicht afgeschermd. Hij hoefde dit niet te zien.
‘Charlie! Hierzo!’
Please leave him, mate, if you don’t mind,’ hoorde ik Harry zeggen, maar het gegil was te hard.
En toen was het voorbij. De deur van de auto ging dicht en het gegil verstomde. Naast me zat Harry, op mijn schoot Charlie en daarnaast een van de crewleden. Voorin zat Paul.
‘Gaat het?’ zei Harry zacht. Ik knikte maar ontweek zijn blik. In plaats daarvan richtte ik me op Charlie, die zich aan me had vastgeklampt en doodstil bleef.
‘Jullie hebben het goed gedaan, Aibileen, en Charlie,’ klonk Paul vanaf de passagiersstoel. Ik glimlachte naar hem.
Onderweg was het stil, afgezien van de gesprekken tussen Paul en het crewlid waarvan ik de naam niet wist. Harry keek vaak naar mij of Charlie, maar ik staarde recht vooruit. Hij dacht misschien dat ik stil was vanwege de paparazzi en fans. Little did he know... dat het ook ging om wat ik eigenlijk wilde doen. Misschien kon ik het wel stiekem doen als Harry bezig was, en Charlie het toch niet mee zou krijgen.
‘Waar denk je aan?’
Verstoord keek ik op en ontmoette daarbij Harry’s groene ogen. Hij was dichtbij. Ik hield mijn adem in.
‘Niets... eigenlijk.’
‘Niets?’ Harry trok geamuseerd zijn wenkbrauwen op, maar ik zag de onbegrip in zijn ogen.
Ik glimlachte. ‘Nee, niets.’
‘O.’
Ik keek weer weg. Naar Charlie, die zijn ogen open had en naar Harry opkeek. Ik wist dat dat ook andersom was.

Het liep tegen het einde van de dag aan en ook al was ik niet degene die interviews hield – toch was ik moe. En dan leek ik ook echt de enige te zijn. Charlie was superwakker, vrolijk, en leek die ochtend al vergeten te zijn. Daar was ik dan ook blij om.
Er waren geregeld momenten dat Charlie interviewsessies verstoorde door geluid op de achtergrond te maken of zelfs in beeld te rennen, zoals de eerste keer. Alle interviewers vonden het echter totaal niet erg, aangezien dit alleen maar een bonus was voor de media. Ik vond het niet erg. En de jongens duidelijk ook niet. Elk momentje dat ze even pauze hadden brachten ze met Charlie door. Er werd verstoppertje gespeeld (de voetjes die uit het kastje staken werden zogenaamd niet gezien) en Niall probeerde hem zelfs wat gitaar te leren spelen, maar het jongetje had daar nog helemaal geen zin in. Alleen het luisteren vond hij leuk.
‘Charlie, kom eens,’ ik was net terug van de zoveelste keer naar de WC – sigh – en prikte net een rietje in een pakje appelsap. Pas na een paar keer roepen liep Charlie naar me toe, een lachende Harry op de grond achterlatend.
‘Kom op, Harry, je moet weer aan de gang,’ glimlachte ik toen ik voor Harry’s neus stond en een hand naar hem uitstak. Hij pakte deze aan, maar in plaats van zichzelf door mij omhoog te laten trekken trok hij mij omlaag, waardoor ik met een ‘oef’ half op hem viel.
‘Harry!’
Kreunend rolde ik van een lachende Harry af, ging overeind zitten en pufte mijn haar uit mijn gezicht.
‘Ik moet weer aan het werk inderdaad,’ grinnikte Harry naast me voordat hij opstond en me op mijn hoofd klopte als een hond.
‘Harry!’
‘Aibileen!’ Harry lachte hard om zichzelf. ‘I love myself.
Ik schudde glimlachend mijn hoofd.

Toen hij echter weg was stond ik weer op en liep naar mijn tas. Terwijl Charlie naast Lux zat, drinkend en luisterend naar haar gebabbel, pakte ik mijn telefoon en liep de ruimte uit, maar nog wel zo dat ik vanaf de gang Charlie kon zien.
Met Tom Abbenhuis.’
‘Hoi Tom, met Aibileen Wright.’
Aibileen, wauw! Hoe gaat het met je, schat?
Ik glimlachte. ‘Heel goed, heel goed. En met jou?’
Perfect, meid. Heel goed. Maar met jou alles oké, gezien de media? Hoe is het met Harry? Is ‘ie knapper in het echt?
Ik lachte en schudde mijn hoofd. ‘Alles is oké, ja. Nog wel heel erg wennen, en vooral voor Charlie.’
En Harry?
‘Voor hem ook, maar vooral aan onze aanwezigheid.’
En is ‘ie knapper?
Ik proestte. ‘Vergeleken met vroeger?!’
Ja?!
Ik keek naar de This Is Us-poster voor me aan de muur. Bekeek Harry. Glimlachte.
‘Hij is knapper geworden, ja.’
Fantastisch! Belde je daar wel voor?
‘Eh, niet echt, nee,’ lachte ik zacht. ‘Ik belde eigenlijk omdat ik een paar vragen heb.’
Brand los.’
‘Allereerst: doe jij ook zaken uit het buitenland?’
Hoe bedoel je?
‘Nou... uit Engeland, bijvoorbeeld...’
Dit gaat toch niet over de zaak van Tristan Styles, hè?
‘Eh...’ ik huppelde van het ene been op het andere, ‘misschien wel...’
Aibileen, ik wil me nergens mee bemoeien maar zijn dat niet jouw zaken? En om je vraag te beantwoorden: ik kan geen zaken in het buitenland doen. Alleen als de nationaliteit van mijn cliënt Nederlands is. Anders zijn het mijn wetten onder andere niet.’
Ik kon het niet helpen dat ik me teleurgesteld voelde. Tom was, vanaf dag één in Nederland, mijn advocaat geweest. En hij was een goede voor helemaal niet zo veel geld.
‘O. Oké.’
Het bleef even stil.
Maar ik kan wel even kijken voor je? Ik ken nog een paar ‘collega’s’ daar.’
‘Top! Dank je wel! Laat het me maar weten als je wat hebt, oké?’
Komt helemaal goed, schat... En, Aibileen...?
‘Ja?’
Het gebeurt niet vaak dat een besluit van de rechter nog veranderd kan worden – behalve bij hoger beroep, maar je lijkt een hele nieuwe zaak te willen, of zo – ik hoop voor je dat het toch lukt.’
Ik glimlachte waterig. ‘Weet ik, Tom. Ik hoop het ook. En nog niet eens voor mezelf.’
Dat weet ik, lief. Je bent een topmeid. Ik laat het je zo snel mogelijk weten, oké? Verwacht ergens dezer dagen maar een belletje van me.
‘Doe ik Tom, dank je wel. Fijne avond.’
Fijne avond, schat.’
Met een glimlach keek ik naar een spelende Charlie en Lux. Een plan begon zich te vormen. En ik was blij.

‘Hey, wat ga je doen vanavond? Naar het hotel?’ Harry stond naast me met onze tas. De dag was voorbij, het was zeven uur ’s avonds en ik was net weer naar de WC geweest. Voor me waren de jongens bezig met hun jas weer aan te trekken.
‘Geen idee.’
‘We wilden eigenlijk uit eten.’
‘Wie?’
‘Harry gebaarde naar de ruimte. ‘Lou vroeg me mee te gaan met haar, Cal en Pablo. En jullie kunnen ook mee.’
‘Neemt ze Lux ook mee?’
‘Ja.’
Met mijn onderlip tussen mijn tanden keek ik bedenkend naar de mensen voor me.
‘Kom op,’ Harry porde me in mijn zij met zijn elleboog, ‘ik wil graag dat je meegaat.’
Ik glimlachte naar hem. ‘Dan doe ik dat.’
Harry glimlachte.

Een uur later zaten we in een restaurant. Charlie was tussen mij en Harry geplaatst. Tegenover me zat Lou, daarnaast Lux en naast haar zat Pablo. Cal zat aan het hoofd tussen mij en Lou in.
Door de hele avond heen glimlachte ik maar aldoor. Er werd meer gepraat en gelachen dan gegeten, en terwijl ik zo rondkeek naar de mensen om me heen, die me leken te hebben geaccepteerd zonder er ook maar over na te denken, en naar Harry, die me al met die glanzende ogen aankeek, voelde ik me gelukkig. Blij. Ook al waren er nog behoorlijk veel dingen aan de gang die geregeld moesten worden, op het moment was ik blij.


ALBOYH is mooi!! Mooi geschreven!! Top!! Harry!!
Ik heb trouwens een video gezien van Harry op het podium, een solo van right now zingend en het is zó mooi en fantastisch dat ik bij het eerste keer zien meteen begon te janken (wanneer hij 'own' zingt, die glimlach verschijnt en de bass klinkt). Zelfs nu af en toe. Het is gewoon super. en ik wil het gewoon gebruiken in dit verhaal nu whaha

AND HARRY AND THE KID! SUP!

klik!

Reacties (2)

  • Manonxxx

    Harry is zo fucking sweet in dit verhaal.
    Dit is echt mijn lieveling s Harry Styles verhaal.

    Ps, stiekem hoop ik dat je de Quizlet Award wint.
    Ookal ben ik zelf ook genomineerd met mijn Harry verhaal.

    Please snel verder (: xx

    4 jaar geleden
  • Chyna2001

    Ga je snel verder? xx

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen