Foto bij You ok?

Wat je zelf wilt :0

'Mama, ik wil bij Lux slapen!'
Ik keek Charlie afwachtend aan.
'Ik bedoel - mag ik bij Lux slapen, mama? Alsjeblieft?' Hij trok zacht maar dwingend aan mijn mouw en zette een pruillip op. En dit deed hij dus altijd.
Ik schudde met een glimlach licht mijn hoofd terwijl ik weer opkeek. Mijn blik ontmoette daarbij die van Harry, die ons geamuseerd met armen over elkaar had bekeken. Hij knipoogde naar me.
'Dan kan misschien wel, schat,' ik streek over Charlie's hoofd, 'maar wil Lux dat ook? En is er genoeg plek?'
Charlie fronste. Keek toen even opzij naar Lux, die haar moeders hand stevig vast had en helemaal niet oplette.
'Lux?' zei Charlie zacht. Toen werd het me duidelijk dat hij het eigenlijk niet eens aan Lux of Lou had gevraagd. Hij wilde het gewoon graag en kwam daarom meteen naar mij.
'Luxie,' zei Harry terwijl hij over haar haar streek, omdat ze Charlie duidelijk niet gehoord had. Hij wees naar ons. 'Charlie wil je wat vragen.'
'Charlie,' Lux liet haar moeder los en glimlachte. Toen liep ze naar Charlie toe, klopte op Charlie's hoofd zoals ze dacht dat Harry net bij haar had gedaan en vroeg lief: 'Gaat alles goed, Charlie?'
Charlie glimlachte breed. 'Ja! Zullen we zo spelen? Zal ik bij jou slapen? Mag dat? Mag dat van jouw mama?'
Lux fronste. 'Weet ik niet. Papa gaat vanavond weer terug naar huis en misschien moeten we nog wel even afscheid nemen.'
Tom was halverwege de avond bij ons aangeschoven en bevond zich in een diep gesprek met Pablo en Cal.
Lou, die vanaf Lux's interruptie ons gesprek had gevolgd, glimlachte.
'Papa gaat zo weg, lieverd, maar Charlie mag best komen slapen,' ze glimlachte naar me.
'Ja? Hebben jullie zo genoeg plek?'
'Natuurlijk, Tom vertrekt dus Lux kan met mij in het tweepersoonsbed slapen, en dan slaapt Charlie in het bed van Lux.
'Maar mám, ik wil met Charlie in een bed!' jammerde Lux. 'Dan kunnen we nog spelen!'
'Nee, Lux, lieverd, dat wil ik niet.'
Lux bleef door jammeren terwijl Charlie juist verwonderd rondkeek. Hij leek allang blij te mogen zijn dat hij met Lux mee mocht. Waar hij sliep ging hem misschien nog niet eens heel veel schelen.

Toen we bij het hotel aankwamen, gingen Pablo en Tom - die zijn koffer moest halen - meteen al naar boven, waardoor ook Lou automatisch volgde en daarbij Lux meenam. En Charlie wilde al graag met ze mee.
Tien minuten later zaten Cal, Harry en ik in het restaurant in het hotel. Ik kreeg net een warme thee voor mij neus en bedankte de ober. Cal had een bier en Harry een water. Ach ja.
'Dus, Aibileen,' Cal nipte even van zijn glas en veegde de witte snor weg, 'hoe gaat het met je?'
'Goed, goed, nog behoorlijk onwennig allemaal omdat ik er nog zo aan moet wennen, en zo. De laatste keer dat ik met dit soort situaties of mensen te maken had was... heel lang geleden.'
De twee voor me gniffelden. Ik trok mijn wenkbrauwen op.
'Sóórt mensen, hè, Cal? Schijnbaar zijn we een ras, oehoe,' grapte Harry terwijl hij in Cal's zij porde, die zacht lachte. Ik rolde met mijn ogen.
'Maar goed, dat is fijn om te horen. Het zal denk ik nog wel langer duren voordat jij, maar ook Charlie helemaal oké is met alles, denk je ook niet?'
Ik knikte. 'Natuurlijk. Vooral voor Charlie.'
'En je komt natuurlijk weer in Engeland wonen?'
'O ja?' geamuseerd keek ik naar Harry. 'Nou, Cal, je hoort het.'
Cal gniffelde. 'Niet dan?'
'Nou ja,' ik keek even naar Harry, wiens glimlach licht vervaagde vanwege mijn aarzeling, 'het is dan zo druk. en Charlie moet nog steeds naar school.'
'School?'
'Ja, school, Harry,' ik zond Harry een blik alsof hij dat gewoon had moeten weten, 'hij is dit jaar begonnen.'
'O.'
'Dus... tja.'
Harry glimlachte en knipoogde naar me met het oog wat Cal niet kon zien. Ik rolde weer met mijn ogen.
'Daar kunnen we vast wel uitkomen, Abs.'
'Oké.'
Harry grijnsde weer zonder het oogcontact te verbreken. Cal keek verward, maar geamuseerd van Harry naar mij. Hij zei geen woord maar nipte alleen van zijn bier.
'En hoe gaat het met jou, Harry? Ondanks alle jaren? Gaat het goed?' deed Harry Cal's stem na en ontving lachend een stomp in zijn arm van de man. Ook ik lachte.
Toen het gelach vervaagde fronste Harry. 'Ik meen het serieus, hoor.'
'Goed dan,' zei ik, en ik herhaalde zijn vragen.
'Met mij, Aibileen, gíng het wat minder, maar gáát het nu oké. Goed.'
Ik keek Harry afwachtend aan.
'Het zijn zware jaren geweest, maar ik zou nooit wensen dat Tristan nooit was 'gebeurd'. Ik wenste alleen dat ik het anders had gedaan met zijn moeder. Niet zo verbitterd en boos. Maar kalm en begripvol, ook al heb ik haar wensen nooit kunnen begrijpen.'
Mijn ogen weken geen seconde van hem af. Hij staarde voor zich uit en leek mijn blik te missen.
'Ik heb het nog steeds moeilijk. Elke dag wordt ik wakker en het eerste waar ik aan denk is Tristan. Ja, ik heb nu ook Charlie... maar daar gaat het juist om. Ik heb Charlie. Ik kan Charlie echt elke dag zien als ik dat wil. En dat is niet zo bij Tristan.'
'Het is nog niet te laat,' mompelde ik. Harry's blik veranderde. Hij keek me scherp aan. 'Er kan niks meer aan gedaan worden, Aibileen. Behalve als we vijf jaar opnieuw willen doen.'
Ik was het honderd procent níét met hem eens maar wilde ook geen ruzie met hem, dus bleef ik stil.
'Maar, nou ja... toen kwam de verassing van jullie twee.'
Ik werd warm vanbinnen. Probeerde zijn been die onder de tafel tegen de mijne schuurde te negeren.
'Het is goed zo.' leek Harry mompelend af te sluiten. Ik staarde naar hem, me afvragend of hij dat echt meende.
'Really?'
Harry keek op. De beweging bij mijn been werd gestaakt.
'Wat?'
'"Het is goed zo"? Echt? Vind je het goed dat Tristan bij zijn moeder zit? En je weet wat hij eigenlijk wil.'
Harry keek donker. Cal voelde zich duidelijk ongemakkelijk.
'Dat zou hij je nooit vergeven, Harry.'
Ik schrok toen hij abrupt opstond, de stoel wankelde maar bleef nog overeind staan. Harry keurde me geen blik meer waardig toen hij zich voorzichtig, maar snel en duidelijk niet blij tussen de andere tafeltjes manoeuvreerde. Ik keek hem sprakeloos na.
'Ik denk niet dat dat heel handig was,' zei Cal tenslotte. Hij keek me afwachtend aan.
'Eh, ik...' ik staarde nerveus naar mijn handen. Misschien niet echt, nee. Misschien...
'Ik... ik wil alleen het beste voor hem... Tristan... en ook voor Harry, maar vooral voor Tristan.'
Cal glimlachte en kneep zachtjes in mijn hand. 'Ik weet wel zeker dat Harry dat ook weet, Aibileen. Maak je geen zorgen.'
Ik knikte afwezig.
'Wat denk je er anders van even met hem te praten? Als je jezelf uitlegt zal het vast wel goed komen, lijkt mij.'

In de gang van onze verdieping kwam ik Louis tegen.
'Hey, Aibileen,' groette hij me terwijl hij me wilde passeren.
'Hoi Louis - weet jij waar Harry is?'
Louis keek me even wat langer aan.
'In mijn kamer,' zei hij toen langzaam.
'Oké... zou ik daar naar binnen mogen?'
'Van mij mag je, hoor, maar of het van hem mag is maar de vraag,' beschouwde Louis terwijl hij me doordringend aankeek. Ik keek weg.
'Mijn kamer is schuin tegenover die van jou. Is heel makkelijk te vinden. Succes.'
'Dank je wel.'

(Eric Larmen - Hungry Eyes)

Ik klopte zacht op de deur en wachtte af, maar geen geluid was te horen. Ik klopte nog een keer. En nog een keer. 'Harry?'
'Wat ben je aan het doen?'
Ik schrok me levenloos en draaide me om. Daar stond Harry met zijn handen in zijn achterzakken en een frons tussen zijn wenkbrauwen. Zijn lange haar had hij achter zijn oren gestoken.
'I-ik, eh...'
'Onze kamer is daar,' Harry wees een kant op zonder weg te kijken.
'Weet ik, maar ik... eh...' ik zocht naar woorden, 'was op zoek naar jou.'
Harry bleef stil.
'Luister, ik... ik had dat niet mogen zeggen. Ik moet me niet bemoeien wat er tussen jou en Tristan gebeurt en moet je juist honderd procent steunen. Dat doe ik niet terwijl je het wel nodig hebt. Sorry.'
Er was twee meter tussen ons, maar ik kon de glinstering in zijn groene ogen duidelijk zien.
Ik wilde voorzichtig glimlachen toen ik zijn mondhoeken licht zag krullen.
'Is het oké? Ik bedoel, als je wilt kan ik wat voor je doen, of zo. Om het goed te maken.'
Harry leek nu oprecht geamuseerd. 'Zoals wat?'
'Eh, weet ik veel... je kleren wassen, of zo. Of nog meer eten halen. Wat jij wilt.'
'Ga jij...' Harry kwam dichterbij, 'me nu echt vragen wat ik wil?'
Mijn mond viel open en mijn adem stokte in mijn keel toen zijn grote hand in mijn zij naar mijn rug gleed. Die twee meter had hij zó overbrugd en hij keek nu licht grijnzend op me neer. Zijn adem blies in mijn gezicht.
'H-Harry-'
Hij maande me meteen tot stilte door zijn lange vinger tegen mijn lippen te drukken.
Hij duwde zijn duim zacht ertussendoor en opende daarbij voor een klein stukje mijn mond. Mijn adem blies ertegen. Zijn lippen vielen een stukje van elkaar en zijn ogen verwijdden zich.
Zijn andere hand gleed in mijn nek met de duim die mijn kaaklijn afging. En zijn lippen volgden.
Met wijde ogen staarde ik over Harry's schouder naar de muur voor me, mijn handen op zijn borst en mijn vingers die zijn snelle hartslag duidelijk voelden. Die versnelde, met mijn lichaam die licht sudderde, toen ik Harry's tong op mijn huid voelde. Ik boorde mijn nagels in zijn shirt, maar hij gaf geen kik.
Zonder iets te zeggen of me aan te kijken ging hij weer rechtop staan, pakte mijn hand, en leidde me naar onze eigen kamer. Nerveus liet ik me door hem meetrekken.
Mijn hart bonkte in mijn keel terwijl ik toekeek hoe Harry met de kaart worstelde voordat de deur openging. Pas toen hij zijn hoofd draaide om mijn hand vast te kunnen pakken, ontmoetten zijn ogen de mijne. Mijn mond werd droog.
Harry staarde me even aan, draaide toen plotseling zijn hele lichaam, trok me aan mijn hand naar zich toe en met mijn kin tussen zijn duim en wijsvinger kuste hij me.
Ik had niet eens door dat we al in de kamer stonden. Harry schopte de deur met zijn voet dicht terwijl zijn lippen nog steeds op de mijne gedrukt waren, met zijn handen op mijn heupen gebrand. Hij tilde me op en legde me op het bed neer.
'Harry, ik...'
'Relax, ik ook niet,' hij grijnsde naar me terwijl hij boven me hing. Met de ene hand naast mijn hoofd gleed hij de andere onder mijn rug en tilde me zo nog iets meer verder het bed op. Ik rekte mijn nek en raakte zijn lippen. Hij werd verrast aangezien hij meer bezig was me goed te leggen dan ikzelf, maar ging al snel mee.
'You... are... still... so beautiful,' mompelde hij tegen mijn lippen aan terwijl zijn bovenlichaam op de mijne rustte. Ik glimlachte en kuste hem nog een keer.
Zijn lippen dwaalden af naar mijn kaaklijn, richting mijn nek. Ik staarde naar het plafond, mijn lippen een stukje van elkaar en mijn vingers in Harry's haar, en ademde diep in en uit. De warmte die zijn hele lichaam op de mijne afstraalde was bijna tragisch niet te verdragen. Ik sloot mijn ogen terwijl ik Harry's natte lippen in mijn nek voelde.
Zijn handen gingen liefdevol over mijn lichaam maar bleven uit respect niet in de buurt van mijn borsten of broek. En dat vond ik zo lief van hem. Weer zonder woorden en zonder ook maar te pushen en dingen van me te vragen.
Ik was zelf degene die zijn pols pakte en zijn hand naar mijn linkerborst leidde. Harry's lippen verdwenen uit mijn nek en zijn ogen, met daarboven een frons, kwamen tevoorschijn in mijn zicht.
'Weet je... het zeker?'
Ik kuste hem zacht. Voelde hem tegen mijn lippen aan glimlachen.

Een uur verder en we lagen nog steeds in bed. Harry op zijn rug, de ene hand onder zijn hoofd en de andere arm om me heen, terwijl ik half op mijn buik, half op mijn zij, tegen hem aan lag. Één been was - wel gestrekt, anders redde ik het niet - over de zijne gedrapeerd en mijn ene arm lag ontspannen over zijn borst, terwijl mijn hoofd nog naast hem op het kussen lag. Terwijl hij juist naar het plafond staarde, kon ik mijn ogen juist niet van hem afhouden.
Ik kon het niet helpen dat ik totaal onbeholpen en onafgebroken aan het glimlachen was. Harry had niet eens door dat zijn vingers afwezig met mijn haar speelden, en ik vond het heerlijk.
'We'll be fine,' zei Harry opeens. Hij draaide zijn hoofd naar me toe en kuste me op mijn voorhoofd. Toen zijn ogen weer de mijne ontmoetten glimlachte hij.
'Ik ben benieuwd wat je morgen naar de première draagt, lady. Je zal er fantastisch uitzien.'
Ik bloosde. 'Nou... ik heb het een paar dagen terug gekocht... er is niks meer aan te doen nu.'
Harry keek even naar me voordat hij glimlachte.
'Maak je geen zorgen, Abs. Je zal er desalniettemin fantastisch uitzien.' Hij kuste me zacht op mijn mond. Mijn hart bonsde hard, luid, doordringend. Mijn vingers en tenen tintelden. Ik glimlachte breed.

Het is 24 augustus!! Dat betekent onder andere:
'morgen', dus maandag, begint mijn introductieweek op de haagse hogeschool al. Super. (NOG IN MIJN VAKANTIE! ZIJN ZE GEK!)
vandaag ga ik naar de stad (centrum den haag) met een vriendin schoolinkopen doen (agenda en collegeblokken - bestaan die? ok) en later in de middag werken. Dan hoop ik 's avonds eigenlijk nog te kunnen schrijven, maar dat ligt er maar net aan hoe de voorbereidingen voor maandag gaan....aha :-)

ten tweede...
kan je stemmen!!:Dop dit verhaal! zelfs als je een stille lezer bent kun je je stem uitbrengen als je vindt of denkt dat aibileen en harry leuk zijn samen:)
klik!

dit werkt als volgt: je kan per dag één stem (per categorie, en dit geval 'beste harry') uitbrengen door te reageren met een nummer (in het geval van mijn verhaal is dat #11). elke ronde duurt een week en je kunt elke dag dus stemmen. aan het einde van die week gaan er een aantal door en begin je weer opnieuw met stemmen, tot op een gegeven moment eentje overblijft. let op: als je stemt op het ene verhaal, kun je die dag in diezelfde categorie niet meer op een ander verhaal stemmen.

ik hoef niet te winnen, want ik denk niet dat dat gaat lukken of dit verhaal dat waard is, maar het zou wel een HELEBOEL voor me betekenen als jullie, ook als je een stille lezer bent, op dit verhaal zou willen stemmen. dat ik al die support zou zien en meemaken zou fantastisch zijn. ik weet dat het makkelijk is om hierna gewoon de page weg te klikken en je niet aangesproken te voelen, want geloof me, dat heb ik ook zo vaak gedaan, maar dit is een leuk iets! en het zou zó leuk zijn! zó super! ah!

Reacties (8)

  • DreamGirl96

    Pleaaaase snel verder!!!

    4 jaar geleden
  • Subdivisions

    Ik ga ook op je stemmen! (Als dat nog kan tenminste)
    Maar hebben Abs en Haz nou gedaan wat ik denk dat ze gedaan hebben? Want ze was toch ongesteld?:8
    Snel verder xx(K)

    4 jaar geleden
  • Booooo

    ik heb gestemd dus snel verder! Heel veel plezier in Den Haag!
    xx

    4 jaar geleden
  • oomsjes16

    Heb op het verhaal gestemd!
    Snel verder

    4 jaar geleden
  • Manonxxx

    Ik heb op je gestemd.
    Gewoonweg omdat ik vind dat je het verdiend.
    Ikzelf zal toch niet winnen. Dus gun ik jou de eer.

    (: xx

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen