Foto bij LIV  Jade Thirlwall

Ik sta met Imogen in het magazijn en ze vertelt honderduit over iets. Het vermogen om te luisteren ontbreekt me, mijn gedachten blijven bij Perrie hangen. Hij was zo ontzettend gelukkig. Zo gelukkig zal ik hem waarschijnlijk nooit maken. En ik twijfel aan ons. Of eigenlijk, aan mezelf. Ik twijfel er niet aan of Perrie voor altijd van me zal kunnen blijven houden. Dat weet ik wel zeker, Perrie heeft een groot hart. Maar ik heb mijn twijfels. Ik heb nog nooit van mijn leven van een meisje gehouden. Perrie zou een prachtige uitzondering op de regel kunnen zijn, maar ik weet niet of het zo gemakkelijk gaat. Regels zijn er om gebroken te worden, maar of mijn hart en mijn hoofd dat eenstemmig kunnen, dat is waar ik aan twijfel.
'Jade, volgens mij luister je helemaal niet. Gaat het wel met je?' Imogen buigt zich over een stapel dozen heen en legt haar hand op mijn voorhoofd. Ik lach en schud haar hand weg.
'Ja, het gaat wel. Ik heb alleen niet zo best geslapen.' Het is een leugen, maar waarschijnlijk wel zoals het vanavond zal gaan.
'Vanavond op tijd naar bed, madame,'grinnikt Imogen. Ik rol met mijn ogen.
'Dat moet jij zeggen, Imogen Sowerby, Heerser van de Nacht.' Het is een bijnaam die ze van haar vriendinnen heeft gekregen omdat Imogen echt onvermoeibaar de hele nacht door kan feesten. Ze gaat niet vaak uit, maar als ze gaat, is ze niet vaak voor vijf uur thuis. Imogen grinnikt en dan storten we ons rustig babbelend op de dozen die we leeg moeten ruimen.

Ik schrik op als de krakende intercom door het magazijn klinkt en Ariana Grande's solo onderbreekt.
'Ehm... Jade Thirlwall naar de kassa's op de begane grond, alsjeblieft. Ik ehm.. Ik herhaal, Jade naar eh... Naar de kassa's.' Ik glimlach als ik Dyael door de intercom hoor. Na al die tijd loopt hij hier nog steeds rond, maar het is bijna schattig zoals hij zich nog ongemakkelijk kan voelen tussen de werknemers die hier al langer werken dan hij. En daarbij zou het me niet verbazen als Reece momenteel in zijn nek staat te hijgen dat het een chaos is bij de kassa's en dat hij er iemand bij moet roepen.
'Ik ga dan maar.'
'Zien we elkaar weer in de pauze.'
'Ik doe mijn best.'
'Laten we eerst maar hopen dat Reece goed gezind is en hij je op je normale tijd laat gaan.' Ik grinnik instemmend en verlaat dan het magazijn.
Ik klop mijn handen af aan mijn broek en stop het stanleymesje dat ik gebruikt heb in de kontzak van mijn jeans. Dan loop ik op hoog tempo naar de kassa's.

'Gelukkig, daar ben je. Jeetje, ik dacht echt dat Reece me ging- Goedemiddag mevrouw.' Hij wisselt direct van onderwerp als hij weer een klant voor zijn neus heeft en ik besluit om maar eens mede te delen dat kassa drie ook open is. Meteen wisselt een wat oudere vrouw van rij en leegt haar mand vol met bollen wol bij me op de toonbank.
'Goedemiddag mevrouw,'glimlach ik.
'Ach, zie ik dat nou goed? Ben jij niet dat meisje van het goede doel? Hoe heette het nou ook al weer?'
'Colors of the Spirit?'gok ik.
'Ja!'zegt de vrouw. Meteen vertelt ze hoe mooi ze het doel vind en dat zij en haar man sinds kort ook donateur zijn. Ik kan er niet veel aan doen, ik glimlach automatisch, maar kan het niet zo goed om oprecht gelukkig te klinken. Op de automatische piloot werk ik mijn standaard lijstje af, glimlach netjes en wens de mevrouw dan nog een fijne dag.

Zo gaat het minutenlang door. Netjes gedag maken, een babbeltje maken, spullen afrekenen en in een tasje doen, eventueel wisselen en dan gemaakt opgewekt zeggen: "Nog een prettige dag verder!".
'Dank je wel, Jade,'zegt Dyael als de spits voorbij is.
'Geen probleem.'
'Maar eh, Jade, bedankt voor het aanraden van John Green en Veronica Roth. Vooral John Green, hij is een geweldige schrijver.' Als ik hem aankijk, zie ik dat hij rood is gekleurd.
'Dyael?'
'Ja?'
'Waarom ben je zo rood?'vraag ik glimlachend.
'Niets, niets.'
'Jawel. Oh, wacht, Dyael, heb je...?'
'Jade, stop,'glimlacht Dyael, waarna hij in de verte wegkijkt. 'En ja, ik heb mededankzij het boek een meisje ingepakt.' Ik glimlach en kan het niet helpen dat ik me een beetje moederlijk voel.
'Hoe heet ze? Hoe is het gebeurd?'
'Ze heeft Summer en ze zag dat ik The Fault In Our Stars las. We praatten wat aan en nadat we een tijdje om elkaar heen hadden gedraaid, heb ik haar een liefdesbrief geschreven.'
'Zeg nu niet dat je een cirkel hebt getekend met daarin een klein cirkeltje en dat je daarbij hebt geschreven "Jongens die ontzettend gek zijn op meisjes die Summer heten? Hoogachtend Dyael." Zeg nu alsjeblieft niet dat je zo cliché bent geweest,'grinnik ik. Dyael kleurt nog roder en ik begin te schaterlachen. 'Oh, Dyael, wat schattig!'
'Hé, ik ben verdorie zeventien! Dit is echt niet schattig!'
'Rustig maar, ik vind het alleen heel lief van je. Summer mag zich echt gezegend noemen met een vriend als jij.' Dyael kleurt rood en ik besluit de volgende klant maar te nemen. Ik houd me aan mijn standaard taferelen en als de klant weg is, buig ik me weer naar Dyael. 'Wat ik maar wil zeggen, is dat ik heel blij voor je ben.'
'En hoe staat het dan met jouw liefdesleven? Ik bedoel, ineens lijkt alles op straat te liggen.'
'Nogal. Maar volgens mij wel oké.'
'Dat klinkt niet overtuigend. Je zit er mee, of niet soms?'
'Best wel. Maar ik kom er wel uit. Ik bedoel, ik moet mijn hart volgen. Mijn hart is mijn kompas en als ik mijn hart volg, komt het wel goed. Ik weet zeker dat ik niet naar papieren steden ga en dat is als wat ik moet weten.'
'John Green?'informeert Dyael. Ik knik. 'Bedankt voor het spoileren van Papertowns.'
'Met liefde,'zeg ik. Maar dan bedenk ik me. 'Maar niet te veel, anders wordt Summer jaloers.' Dyael grinnikt.
'Gelukkig is mijn meisje niet zo jaloers uitgevallen.'
'Gelukkig niet nee,'zeg ik en dan richt ik me tot de volgende klant.

---
Sorry voor het ietwat saaie hoofdstuk, maar ik ben laatst in de bus begonnen met het teruglezen van dit verhaal en realiseerde me dat ik al ontzettend lang geen aandacht meer had besteed aan de nevenpersonages als Dyael en Imogen. En aangezien ik Dyael wel mag, heb ik hen weer even terug laten komen.
Maar ik ga langzaamaan naar het einde toe schrijven. Waarschijnlijk wordt het nog wel even voordat het zover is, maar ik denk ik meld het alvast.

Oké even iets anders omdat ik al zo lang al geen random question gesteld heb ^^
Random Question:
Wat is voor jou het belangrijkste meubelstuk in je huis?
(heel random, I know, haha)

@MrsDJMalik, jeetje, da's klote. Had je -je zo verheugd op Grieks, arm ding ^.^

Reacties (4)

  • AnoukIrwin

    mijn bedxD

    ik hou ervan om gewoon in mijn bed te liggen en niks te doen

    4 jaar geleden
  • chanyeoI

    Haha, nou ja, het komt wel goed (denk ik).
    Mijn favoriete meubelstuk is denk ik mijn bed, de grote stoel uit de woonkamer of mijn zitzak.
    Wat is jouw favoriete meubelstuk eigenlijk?
    +Kudo

    4 jaar geleden
  • Smexy

    M'n bed, daarop ben ik de meeste tijd als ik thuis ben op te vinden haaha.

    4 jaar geleden
  • BOOKWURM

    Me liked it! Love it!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen