Hoofdstuk 12




~ Take me to a place where time is frozen
You don't have to close your eyes to dream
You can find escape inside this moment
And I will follow ~
Dimitri Vegas & Like Mike ft. Wolfpack & Katy B, Find Tomorrow

Jane POV

De volgende ochtend word ik rond halftien wakker. Nog in mijn pyjama ga ik naar beneden om te ontbijten. Als ik de koelkast opentrek zie ik dat die bijna leeg is en ook de kast is bijna leeg. Ik zou denk ik zelf best eerst ontbijten en dan snel nog naar de winkel gaan zodat Jessica ook wat zou hebben.
En zo gebeurde het. Na ontbeten te hebben en me wat deftiger te hebben aangekleed, was ik met de auto op weg naar het warenhuis. Het is een koude wintermorgen ergens eind januari, de radio speelt zachtjes op de achtergrond.
Eenmaal daar aangekomen neem ik een winkelkar. Ice Tea, Cola, water, koeken, snoep, chocolade... gooi ik in de kar. Alles wat ik nodig heb en hier en daar nog iets dat eigenlijk niet op mijn lijstje staat.

Als ik klaar ben sta ik de rij om hetgeen dat ik gekocht heb af te rekenen. Er waren enkele vrouwen voor mij met een volle kar dus het zou nog wel een eindje gaan duren voor het mijn beurt is. De vrouw die vooraan in de rij staat vraagt aan de verkoopster om een pakje sigaretten. Ik twijfel of ik ook een pakje ga vragen. Ik weet dat het niet goed is en ik weet dat ik door mijn vorig pakje aan Harry af te geven, ik aan hem beloofd had om geen pakje meer te kopen. Maar hij zou er toch nooit achter komen, hij is de belofte vast toch al weer vergeten.
Een dikke tien minuten later is het eindelijk aan mij. De vrouw aan de kassa is mijn producten aan het inscannen. Ik weet nog steeds niet of ik sigaretten ga kopen of niet. En alsof mijn twijfel gehoord wordt maakt mijn mobiel even geluid. Ik heb een bericht.

Harry POV

“Boe,” zei ik weer. Het jongentje dat ik inmiddels met zijn kont op tafel had gezet lachte vermakelijk. Ik had wel zin in een kopje koffie, maar dan moest ik een kopje uithalen en de koffie stond op het aanrecht. Ik durfde Ernest niet op de tafel laten zitten, ik wou niet het risico nemen dat hij er af zou vallen. Want voor zo’n vroege ochtend was hij al heel erg actief.
Ik sta op en neem de kleine in mijn armen. Ernest plaatste ik op mijn heup en hield hem stevig vast zodat hij door zijn wilde bewegingen niet zou vallen. Ik open enkele kastjes tot ik die vind waar het servies instaat. In neem een lichtblauw kopje uit de kast, zet het neer op het aanrecht en vul het met koffie. Het kopje is nogal vol en ik weet gewoon dat het door het gewiebel van die kleine op mijn arm allemaal zou overlopen.
“Ik neem hem wel even van je over. Dan kun je rustig ontbijten.” geschrokken draai ik me om. Ik heb Johanna niet horen afkomen. “Sorry, dat ik je liet schrikken.” zegt ze verontschuldigend. “Het geeft niet. Ik had je niet horen komen.” Zeg ik met een glimlach. Ernest begint te brabbelen en reikt met zijn armpjes naar zijn moeder. Ik geef Ernest aan Johanna, die hem meteen vrolijk begroet.
Ik neem mijn kop koffie en drink er wat van. “Heb je niet teveel last gehad van Ernest vannacht?” Ik schud mijn hoofd. “Ik heb niets gehoord.” Ze glimlacht. “Gelukkig, ik was al bang dat je er de hele nacht van wakker gelegen had. Ik heb je moeder beloofd dat je hier goed zou kunnen slapen.” Ik haal mijn schouders op. “Ze zou het wel begrijpen, en op die ene nacht zal het toch niet komen. Maar ik heb er niets van gemerkt dus is er geen probleem.” verzeker ik haar met een glimlach.
Nadat ik ontbeten heb en Johanna, Ernest eten heeft gegeven zit de kleine man weer bij mij op schoot. Hij houdt in elk van zijn handjes een wijsvinger van mij vast. Telkens hij zijn hand naar zijn mond bewoog druk ik met mijn vinger op zijn neus, waardoor hij begint te lachen. Vertedert lachen Johanna en ik ook mee. “Wil jij later ook kinderen?” Vastbesloten knik ik mijn hoofd. “Ooit wel, maar geen zeven.” Lach ik, dat lijkt me een beetje te druk.

Willen jullie later kinderen?
Ikzelf ben het eens met Harry, ik wil wel kinderen maar geen zeven.

Prettige feestdagen aan iedereen, ik hoop dat jullie al een leuke kerst achter de rug hebben?

LUFU

Reacties (1)

  • Amica

    Ik ook, ik wil 2 of 3 kinderen. Met een oudere broer dan kan hij zijn kleine zus beschermen:)

    En jij ook fijne feestdagen!

    Snel verder x

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen