Foto bij LXII  Perrie Edwards

Voordat Jade begint te praten, neemt ze voorzichtig mijn hand vast. Dan haalt ze nogmaals diep adem en begint zonder op te kijken, te vertellen.
'Oké, voordat ik uit ga leggen waarom ik me zo ridicuul heb gedragen al die tijd, ga ik je mijn excuses aanbieden. Want ik heb je een maand lang volledig ontzien en ik ben je een uitleg verschuldigd.' Jade scheurt haar blik los van de perfect egale vloer en kijkt me aan. 'Perrie, ik weet niet wat me bezielde. Het was bijna magie hoe snel je mijn wereld inkleurde en het was ontzettend stom om zomaar bij je weg te lopen nu het een beetje tegenzat. Ik had er helemaal geen recht toe en heb er tot op dit moment ontzettend veel spijt van. Ik had ons niet op moeten geven en het spijt me, Perrie. Het spijt me zo, sorry.' Met mijn tong bevochtig ik mijn droge lippen en probeer te bedenken hoe ik moet reageren. Enkele reacties schieten door mijn hoofd, maar niets klinkt goed genoeg om ook werkelijk hardop uit te spreken. 'Maar net zo goed als ik je uitleg verschuldigd ben, moet ik het ook uitleggen.'
'Jade, het-'
'Jawel. Perrie, we waren samen bezig om de prachtige paden van het leven te bewandelen. Samen, alles op een rustig tempo. Hier en daar een kronkel in de weg, was wel te overleven. Maar om een of andere reden, lieten we elkaars hand los. Ik heb je los gelaten en toen viel er een gat in de weg tussen ons. En terwijl jij alle kans had om verder te wandelen omdat jij op door kon gaan op de juiste weg, bleef ik hopeloos staan. Je snapt vast wel wat er gebeurt als je stilstaat. Als je stilstaat, heb je alle tijd om na te denken. En enerzijds had ik die tijd wel nodig, want ik had nogal wat om over na te denken, maar anderzijds is het verschrikkelijk om over bepaalde dingen eindeloos te blijven prakkiseren. Natuurlijk zou ik -ik niet zijn als ik dat niet deed. Want ik heb eindeloos nagedacht. Ik heb alles geprobeerd te overwegen, maar toen ik er zo niet uitkwam, heb ik zwaardere middelen geraadpleegd.'
'Jade, je hebt toch niet...' Mijn stem verraadt dat ik bezorgd ben. Jade is dan misschien wel zonder enig pardon uit mijn leven gewandeld om vervolgens voor een maand te verdwijnen, maar ik geef nog steeds om haar.
'Nee, nee,'lacht Jade. Ik zucht opgelucht. 'Nee, ik ben aan Plato's Symposion begonnen. En gemakk- Oh, heb jij 'm ook?'
'Plato?'vraag ik. Jade knikt. Ik glimlach en neem het boek van mijn nachtkastje.
'Ben jij Plato aan het lezen?'vraagt Jade verbaasd. Ik knik.
'Mijn moeder zei dat je het aan het lezen was. Ik dacht dat ik je misschien beter zou begrijpen als ik het ook las. Maar er is geen doorkomen aan,'geef ik toe. Jade grinnikt.
'Het valt wel mee hoor. Alleen Eryximachos, de arts was best lastig te begrijpen. Maar het brengt me precies bij het punt waar ik heen wil.' Het is fijn zoals het gesprek verloopt. Nog steeds is er die chemie en het is fijn om te weten dat -dat in ieder geval niet beschadigd is. 'Ik weet niet hoe ver dat je bent, maar het komt erop neer dat liefde alleen onder een paar voorwaarden kan plaatsvinden. Eén van die voorwaarden is dat je niet uit bent op seks, om het plat te zeggen. En dat je streeft naar schoonheid, eerlijkheid en goddelijkheid in een relatie. Ik ben er nog steeds niet achter wat dat laatste inhoudt, ik ben het nog aan het herlezen, maar streven naar schoonheid en eerlijkheid willen we in ieder geval allebei.' Jade haalt even adem en gaat dan verder. 'Maar het laatste en vooral het belangrijkste, is dat Plato zei dat echte liefde alleen onder gelijken plaats kon vinden. Onder alleen een man met een man. Of een vrouw met een vrouw.'
'Dus?'vraag ik.
'Nu geef ik natuurlijk geen ene bal om een kerel die al godsgruwelijk lang niet meer leeft. Want eigenlijk was mijn broer, de idioot, degene die doorslag gaf. Hij liet me inzien dat of we nu gelijk zijn of niet, of het leven nu gemakkelijk is of niet en waar we ook doorheen moeten, als we echt zo sterk zijn als we dachten, we overal doorheen komen. En we zijn ontzettend sterk, dat wisten we eigenlijk wel. Ik weet bij God niet meer waarom ik zo verschrikkelijk ben gaan twijfelen -waarschijnlijk omdat ik weer van een mug een olifant maakte- maar ik weet dat het -het stomste is geweest wat ik gedaan heb.'
'Jade, dat moet je niet zeggen,'zeg ik. 'En spreek me alsjeblieft niet tegen. Want natuurlijk werd je onzeker. Je was al die tijd in de veronderstelling dat je met een jongen aan het daten was, wat dus helemaal niet zo was. Natuurlijk is er dan een defect daarboven en natuurlijk had je tijd nodig om het te verwerken. Ik zal eerlijk toegeven dat ik not amused was toen je zomaar uit mijn leven liep, maar je bent nooit echt weggeweest. Al die tijd heb aan je gedacht en je gemist. We zijn allebei fout geweest. Misschien kunnen we elkaar beter vergeven en met een schone lei beginnen.'
'Z-zeg je nu dat... Dat je me een tweede kans geeft?'
'Mits jij mij ook een tweede kans geeft,'glimlach ik. Ik zie hoe Jade volschiet en dan knikt ze.
'Ja, ja, natuurlijk! Perrie, je bent geweldig!' Zonder aarzelen omhelst ze me. Breed glimlachend omhels ik haar terug en even voelt alles weer als bij het oude.
'Perrie- Oh, kom ik ongelegen?' Met een ruk laat Jade me los en schiet overeind. Haar blik vliegt direct naar de deuropening, waar dokter Farlane te zien is. Jade kleurt meteen tot achter haar oren rood en probeert zich zo snel mogelijk bij me uit de voeten te maken.
'Oh jeetje, sorry. Ik.. Ehm...'
'Ach, meisje toch, ik ben wel wat gewend. Neem nog maar even afscheid. Als Perrie bijkomt is alles anders.' Jade schudt haar hoofd en zegt dan: "Nee, nee, ik denk dat het zo wel goed is."
'Oké dan. Goed, dan gaan we Perrie zo meenemen.' Jade knikt en vertrekt dan. De dokter praat nog wat tegen me aan, maar luisteren doe ik niet.

Dus is het moment vlak voor de operatie al snel dichter bij dan gedacht. Een verpleegster haalt de remmen van de wieltjes en als een hele entourage aan mensen zich bij het bed verzameld heeft, rijden ze me de kamer uit. Ik ben wat wazig en zie ineens mijn moeder bij mijn bed. Maar dat is niet waar mijn focus is. Die is bij Jade, die verdwaasd toekijkt hoe ik ineens verdwijn.

Het is bijna knap hoe snel ze opstaat, de halve gang door rent en zich tussen de verpleging en artsen wurmt. Enkelen kijken haar verstoord aan, maar Jade negeert het volledig. Ze grijpt mijn hand vast en kijkt me aan. Zelfs al beginnen de medicijnen nu duidelijk hun werk te doen, merk ik op dat ze me indringend aankijkt. Vlug kust ze de rug van mijn hand en glimlacht naar me.
'Ik houd van je.' Ik glimlach en wil zeggen dat ik ook van haar houdt, maar dan schieten we de lift in en wordt Jade razendsnel de lift uitgewerkt. Ze is niet meer te zien en alleen haar hand komt boven de hoofden uit. Maar wat wel overduidelijk is, is haar stem die boven al het gebabbel uitkomt. 'Veel geluk!'
Dan schuiven de liftdeuren dicht en nog geen kwartier later is het de bedoeling dat ik van tien tot nu terugtel. Maar ik haal de vijf niet eens, want dan ben ik al onder zeil en staat de grootste verandering van mijn leven op het punt plaats te gaan vinden.

---
Zo, daar is het dan eindelijk. Ik weet dat het niet super interessant is, maar het moest wel komen.
Dus daar is het.

Eerst nog even de LINK voor de vragen van de Q&A/bonus-ask en dan nu een random question ^^
Wat was de beste dag van je leven?

Reacties (5)

  • Chasing1D

    Woehoe!
    & 25 juni 2014 for sure. Saw 1D for the first time lol, nu ik de reacties hieronder zie, lijkt het misschien cliché.. maar ik ben nog nooit zo gelukkig geweest als die 2 uur toen damn haha.

    4 jaar geleden
  • KellyHoranXx

    Yeaahhh, het is weer goed <3 ik had gister slaapfeest van n vriendin en heb van half 5 tot half 9 geslapen ongeveer, ugh.... ben echt kapot XD maar dit is wel een leuke manier om weer thuis te komen

    4 jaar geleden
  • BOOKWURM

    Omg omg omg

    4 jaar geleden
  • chanyeoI

    Ehm, voor nu zeg ik dat 24 juni 2014 toch wel een van de beste dagen was. 3 keer raden waarom ^^
    +Kudo

    4 jaar geleden
  • AnoukIrwin

    25-06-2014
    Toen heb ik 1D en 5sos in het echt gezien(H)

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen