Foto bij O26 | Fuin

"Hoe kan het dat een mega vuurbal in de hemel zweeft zonder dat er zuurstof aan te pas komt? Of bevat de zon soms zuurstof?"

30 abo's? Ö *Krult zich op in een bolletje, huilt en stuitert dan hyperactief in het rond* OMG. Ik ben zo blij ^^
Omnom zei:
Moorden! Moorden! Moorden! Moorden!

Hushhhh :')
Elladan zei:
Nee man. Kili verscheurt die vent. Ik houd van verrassingen.

Dan is dat toch helemaal geen verassing meer? O.ô
Celebrian zei:
AYA!!!!
IK VERMOORD JE!!! JE KAN GEEN WEERLOZE MAN NEERSLAAN!
IK HAAT JE NU!
daar! het is eruit! dat lucht op!

Bel me zodra je de deur naar Midden-Aarde hebt gevonden :')


Kali Ielgwanath tilde haar hoofd in de lucht toen ze de maan hoorde schreeuwen. De lucht om haar heen leek wel te kolken en te leven en daarom dansten de witgouden maanstralen om haar heen. Ze balde haar handen tot vuisten, zodat het licht de zwartrode tekeningen niet kon beroeren. Dat zou namelijk wel eens een averechts effect kunnen hebben op haar plan.
Ze keek recht naar boven, zodat ze zag hoe die glanzende witte schijf werd opgevreten door een zwarte gedaante. En vlak voordat de maan volledig verduisterd was, veranderde er iets. Het licht dat toen op haar neerviel was niet langer maagdelijk wit, maar had een ziekelijke, rode schijn. Een glimlach speelde om haar lippen en ze liet haar blik zakken. Haar Heer had hulp gezonden, nu het tijd was geworden hem trots te maken. Nog met handen tot vuisten geknepen zette ze een stap naar voren. De cirkel die haar begrensd had leek plots zo belachelijk onbenullig en ze stapte er met geen enkele moeite over.
Ze was vrij.
Langzaam liep ze naar de andere gevangene toe, die haar met doodsangst in zijn ogen aan staarde. Ze zag hem zoveel helderder nu, bedacht ze. Ze kon het zwarte aura dat als pek rond hem kleefde duidelijk zien en de zure geur die om hem heen zweefde duidelijk ruiken. Zijn hart was donker, wist ze, donker van verlangen om zijn wraak in vervulling te zien gaan. Het zou geen kwaad kunnen om hem voor haar eigen doelen aan te wenden.
Al was dat ook niet volledig de waarheid, wist ze diep in haar hart. Deze Elf zal zich na verloop van tijd tegen haar keren, hongerig naar een grotere invloed en meer macht. Maar dat zou het moment zijn waarop hij haar zijn diensten al had bewezen en ze hem van deze wereld kon wegvagen. Nu had ze hem nodig.
Langzaam als een nachtmerrie stapte ze naar hem toe terwijl ze haar handpalmen naar hem uitstrekte en zijn gedachten even beroerde. Groot was haar genoegzaamheid wanneer Kali merkte dat de Elf inderdaad uit Lothlorien afkomstig was.
'Waarom heb je Lothlorien verlaten?' De zure geur van angst werd sterker. Kali vroeg zich af of de Elf zichzelf zou bewateren of niet.
'Vrouwe Galadriel besloot dat ik haar regels had verbroken, toen ik een indringer doodde', antwoordde hij traag maar onbeschroomd. Ze hoefde haar ogen maar te sluiten om een flits van dat gebeuren voor zich te zien - een jonge dwerg, op de vlucht voor het wezen dat ook wel Durins vloek werd genoemd.
Ze moest bijna lachen om de ironie die zich nu in haar handen bevond. Ze legde haar palm op de traliën en de zwarte magie van de Balrog liet de hekken als sneeuw in de zon verdwijnen. Ze zette nog een stap naar hem toe en drukte haar hand tegen zijn schouder. Ze zoog zowel energie uit hem als dat ze een merk op hem plaatste en even verdronk ze in zijn gedachten en herinneringen. Daarna liet ze hem los, wetende dat ze hem altijd terug zou kunnen vinden, hoe ver hij ook van haar zou zijn. Ze kon zijn gedachten zelfs voelen, als een stil geklop.
'Mijn naam is Kali Ielgwanath. Ik ben op pad om enkele wensen van de heer Sauron te vervullen. In je hart bezit je voldoende capaciteiten. Als je dat wenst, kan je met me meetrekken. Anders ben ik genoodzaakt je te doden.' Zijn gevoelens spraken voor zich, dus ze stapte van hem weg en opende de deuren die uit het vertrek leidden. Ze werd enkel verrast door een oude bekende die haar opwachtte, met grimmig gelaat en een zware kroon op zijn hoofd.
'Andúnë. Ik mag je niet doorlaten.'
Hij staarde naar een punt naast haar en zelfs Kali voelde een vlaag van medelijden in zich opwellen. Ze legde haar vinger tegen het uitgestoken lemmet en duwde het opzij.
'Ach Kili. Je had dood moeten blijven.' Met lichte dwang trok ze het zwaard uit zijn handen en bood ze het haar nieuwe bondgenoot aan.
'Doe maat met hem wat je wilt.' De Elf van Lothlorien aarzelde nog geen ademtel en viel de dwergenkoning aan. Deze bleek ondanks zijn gebrek aan zicht zich toch nog snel en gezwind te kunnen bewegen. Kili dook, haalde de handboog van zijn rug en schoot een pijl door de schouder van zijn aanvaller. Kali wist dat als de dwerg zijn ogen nog had gehad, het schot dodelijk zou geweest zijn. De Elf werd er enkel woedend door en slaagde erin de dwerg een houw tegen zijn borst te geven, maar kreeg in ruil daarvoor weer een pijl in zijn onderbeen.
Ondanks zijn grootse plannen was dit wezen in het gevecht maar een nietsnut, besloot ze. Ze trok hem uit de weg en slingerde hem naar de andere kant van de ruimte. Zelf ging ze wijdbeens voor de dwergenkoning staan, die zijn hoofd gefronst kantelde. 'Dit is Raicion niet meer, toch? Ik vraag me af hoe het komt dat je zo geworden bent.'
'Ik heb een doel dat bereikt moet worden. Daarvoor heb ik hem nodig. Voorlopig', antwoordde Kali. 'Frons je voorhoofd niet zo, Kili. Ik kan grootse dingen bereiken. Ik bezit momenteel magie waar anderen slechts van kunnen dromen.' Ze strekte haar handen uit en raakte zijn voorhoofd aan. Kili knipperde en keek haar dan aan, zowel met verwondering als met verdriet.
'Het is het niet waard om zwarte magie te gebruiken, Andúnë', zei hij dan, en een traan rolde uit zijn ooghoek terwijl hij het gezicht van zijn voormalige reisgezel in zich opnam. 'Ik vraag me af wat Sauron je belooft heeft om je zo ver te kunnen krijgen. Denk je dat je zijn gezel zal worden, aan zijn zijde kan staan als een koningin?'
Kali schudde haar hoofd en haar stem werd harder en haar ogen donkerder.
'Ik zal zijn beul zijn.' Ze stond zo dicht bij Kili dat hij haar kon ruiken. Ze legde haar handen op zijn schouders en haalde diep adem. 'Ik moet doen wat ik moet doen. Ik kan niemand in mijn pad achterlaten die tegen mij gebruikt kan worden.' Haar handen begonnen te gloeien.
Later hield ze zijn levenloze lichaam nog even in haar armen. Tranen plengde ze niet, aangezien Raicion zich in de ruimte bevond. Daarna stond ze recht en liep ze de ruimte uit. Ze liet de herinnering aan de laatste persoon die haar verbond aan wie zij ooit was daar achter.

Reacties (7)

  • Schack

    Haha, ik vind het echt geweldig dat een blinde dwerg kan winnen van een elf.:Y)
    Ik mag Raicion echt niet... Totaal niet. O.O

    4 jaar geleden
  • Croweater

    Ik vond het een verwarrend hoofdstuk eerlijk gezegd. Misschien was ik er toch wel aan begonnen, want de eerste helft kwam me bekend voor en een deel staat ook in het vorige hoofdstuk, zie ik nu.

    Ik ben benieuwd hoe Aya hier straks mee gaat dealen. Als ze ooit terugkomt, maar dat hoop ik wel. Ik zet alles in op Elrond.

    Maar rest in peace, Kili. Ik vond je in dit verhaal geweldig.

    4 jaar geleden
  • Vega

    Het dringt nu pas tot me door dat het tijd is om to say goodbey to Aya and say hi to Kali

    4 jaar geleden
  • DeroGoi

    Oke het is officieel, ik ga nu naar midden-Aarde en ga even Kali vermoorden. Stiekem ben ik daar een nimf, dus ik heb daar de krachten voor. Wacht maar, dood zal ze gaan nadat ze erge pijnen heeft geleden. Mwauhahahhaha ;D Snel verder, dank je ;D x

    4 jaar geleden
  • Glorfindel

    ik blijf bij mijn vorige reactie!
    ALLEEN MARTEL IK HAAR NU OOK!!!
    en de ingang zit in mijn hoofd, in iedereens hoofd trouwens, zolang je erin gelooft!
    ik ben nog opzoek!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen