Foto bij LXV ›› Jade Thirlwall

Met een ietwat nerveus gevoel in mijn onderbuik loop ik door de gangen van het ziekenhuis. Al dagenlang heb ik Perrie niet meer gezien. De tweede dag na de operatie was de laatste keer dat ik haar gezien heb en nu zijn we inmiddels al acht dagen verder. Acht dagen na de operatie. En wegens omstandigheden -omgewisselde diensten, een volslagen idioot als broer en optredens- ben ik niet eerder in de gelegenheid geweest om Perrie te bezoeken. Het is nog steeds raar om het over "haar" te hebben in plaats van over "hem", maar ik denk dat ik er best aan kan wennen. Alleen vreemd dat ik er nu nog niet echt een beeld bij heb.

Ietsjes onzeker leg ik mijn hand op de deurklink. Ik adem diep in en uit en open dan langzaam de deur. Traag schuifel ik naar binnen en mijn blik is op de vloer gericht. Ik adem nog een keer in en uit en scheur dan mijn blik los van de grond.
'Hi Jade,'klinkt een hemelse stem in mijn oren. Ik moet mijn best doen om mijn mond niet open te laten vallen en staar één van de prachtigste schepsels op aarde aan.
'H-h-hi?'stotter ik. Ik strijk een pluk haar achter mijn oor en trek dan een van mijn mondhoeken op. 'Wauw.' Het is waarschijnlijk wel het stomste om te zeggen maar ik ben helemaal sprakeloos.
'Jij bent net zo blij om mij te zien als ik?'giechelt Perrie. Ik knik.
'Ja, je bent echt prachtig,'zeg ik. Ik schuifel langzaam naar haar bed en ga dan bij haar op de rand van het bed zitten. We zitten beiden wat opzij gedraaid naar bed en ik kan het niet laten om Perrie eens goed te bestuderen. Haar blonde haren vallen prachtig om haar gezicht, met prachtige gelaatstrekken. Haar blauwe ogen stralen nog meer dan anders en vallen nog meer op door de donkere make-up die ze gebruikt heeft. Haar lichaam, haar gezicht, haar haar, Perrie is prachtig. Maar het mooiste is haar glimlach. Hij licht haar prachtig op, het maakt haar af. 'Wauw, dit is cliché om te zeggen, maar je bent echt... Wauw, ik kan het niet eens beschrijven.'
'Dank je.' Perrie bloost. 'Jij mag er ook wel wezen.' Ik werp een blik op mezelf.
'Je hoeft niet te doen of ik ook mooi ben.'
'Jade, je bent prachtig.'
'Ik wil het er niet over hebben,'zeg ik met een glimlach. Een stilte valt en ik weet niet of het ongemakkelijk is of niet. 'Weet je eigenlijk al wat je met je naam doet?' Perrie haalt haar schouders op.
'Ik weet het nog niet. Perrie is zo lastig te vervormen. Ik wilde het mooi maar ook kort houden. Mam en ik hebben het over Penelope gehad, maar ik vind het te lang. Weet jij nog iets, ik begin wanhopig te worden.'
'Penelope is mooi,'zeg ik aarzelend. Ik kijk naar de vloer en begin dan opnieuw te praten. 'Ik vind Perrie eigenlijk ook wel mooi. Perrie is een bijzondere naam. Hij komt niet veel voor. Er is maar één jij, jij bent ook bijzonder. Ik wil je niet dwingen, maar misschien past Perrie nog steeds bij je.' Ik kijk Perrie aan. 'Als er niet te veel herinneringen aan kleven,'voeg ik er snel aan toe. Perrie knikt langzaam.
'Perrie Louise Edwards. Dat klinkt best goed, toch?' Ik knik. 'Perrie voor al het oude, Louise voor al het nieuwe en Edwards...' Een grijns ontstaat op Perrie's gezicht. 'Nee, dat ga ik niet zeggen.'
'Perrie!'roep ik uit. 'Zo erg kan het toch niet zijn?'
'Jawel.'
'Vast niet.'
'Jawel.'
'Wat wilde je dan zeggen?'
'Datdieachternaamjouookwelzoupassen.'
'Oh, natuurlijk,'zeg ik niet-begrijpend.
'Ik wilde zeggen dat... Misschien, ooit, als het zover komt en we zijn nog steeds bij elkaar, die achternaam jou ook wel zou staan.'
'Da's lief, Perrie,'zeg ik en voorzichtig leun ik me naar haar toe om haar wang te kussen.

'Aww-'
'Sssht, mam!' Ik schrik me een ongeluk als ik ineens twee stemmen hoor. Razendsnel trek ik mijn hoofd terug en kleur direct vuurrood.
'Hi mam, hé Jonnie,'zegt Perrie met rode wangen. Het is zo schattig.
'Dag lieverd. Hé Jade. Wat leuk je hier te zien.'
'I-insgelijks,'stotter ik en ik schuif weer wat verder bij Perrie vandaan. Deborah en Jonnie schuifelen de kamer binnen en meteen begint Deborah Perrie's tas te pakken. Rustig komt iedereen op gang en langzaam maar zeker wordt de kamer leger en leger.

'Gaan we, lovebirds?'
'Jonnie!' Perrie stompt haar broer tegen zijn arm en die wrijft op zijn tijd weer pijnlijk over zijn arm.
'Sorry, sorry,'zucht Jonnie. 'Ik vind het gewoon leuk om jullie zo te zien. Maar het ziekenhuis is geen plaats voor romantiek.'
'Moet jij nodig zeggen,'zegt Perrie en ze rolt met haar ogen. 'Jij doet het ook met een meisje in de wo-'
'Perrie!'
'Ik had het al ontdekt hoor, Jonnie, maak je maar niet druk,'zegt Deborah kalm en ze stopt het laatste shirt in de tas. Dan neemt Perrie afscheid van het medische team en gaan we door naar de lift. Het is een stille weg naar beneden, evenals de weg naar de auto.
'Jade, ik kan je best thuis afzetten. Heb je gezien hoe vol de bus zat, meisje?'
'Het hoeft echt niet, Deborah.'
'Ach, het is niets, ik kom er toch zo goed als langs.'
'Kom mee, Jade, het is echt geen probleem.' Uiteindelijk is Perrie degene die me overhaalt om toch mee te gaan. Dus schuif ik onhandig naast Perrie op de achterbank en klik mijn gordel vast. Onhandig leg ik mijn handen op mijn schoot en kijk naar buiten.
'Mam, ik weet wat ik met mijn naam wil,'kondigt Perrie dan plotseling aan.
'Oh ja?'
'Ja,'zegt Perrie. 'Perrie Louise Edwards.'
'Je wilt je voornaam behouden?'
'Ja. Iemand heeft me gezegd dat het bijzonder is, net als ik. En ik denk dat diegene gelijk heeft. Perrie voor het oude en alles waar ik doorheen ben geweest, Louise voor het nieuwe en alles wat nog gaat komen. Edwards spreekt voor zich, lijkt me.'
'Mag ik gokken dat die zekere persoon Jade was?'gokt Jonnie. Perrie en ik knikken. 'Ik vind dat ze gelijk heeft.'
'Ik vind het ook mooi. Als jij het zo wil, dan doen we het zo, lieverd,'stemt Deborah in. In de achteruitkijkspiegel maken Deborah en ik oogcontact. Ze glimlacht naar me en knipoogt dan. Ik glimlach terug en kijk dan weer naar buiten.
Ik merk op dat Perrie één van mijn handen vastpakt en vasthoud. Ik glimlach naar haar en geef een kneepje in haar hand. Zo voelt het goed.

'Zo, Jade, hier was het toch?' Eigenlijk is het -het huis verderop, maar goed. Ik knik toch en stap dan uit.
'Mam, ik kom zo.' Ik hoor Perrie spreken als ik de deur achter me dichtgooi en ik heb nog geen drie stappen gezet als Perrie me ingehaald heeft. 'Jade, ik wil je iets vragen,'zegt ze dan. Ik kijk haar aan en laat haar mijn beide handen vastnemen.
'Oké.'
'Wil je morgen met me uitgaan? Als een date? De eerste Jerrie-date zoals het nu is?' Een glimlach verschijnt op mijn gezicht.
'Dat klinkt fantastisch.' Perrie glimlacht breed naar me. 'En zei je nu "Jerrie"?'
'Ja. Nu ben ik een meisje en mag dan, shippen.' Ik lach en druk een kus op Perrie's neus.
'Ik zie je morgen, Six.'
'Tot morgen, Four.'

---
Oké, dit is waarschijnlijk het een-na laatste hoofdstuk. Overmorgen komt het laatste hoofdstuk (66), de dag daarna de epiloog (ik weet alleen nog niet of het één- of tweedelig gaat worden). Dan een dankwoord en dan is SATB gedaan. Wauw.
Maar om toch iets te extra's te doen, mag je brandende (of niet zo brandende) vragen stellen en die zal ik dan beantwoorden in het dankwoord. Ik heb er al een van MrsDJMalik, die ga ik dan beantwoorden. Dus heb je nog een vraag, stel 'm gerust!

Weet je wat me laatst (dinsdag) overkwam? Ik zat in de bus en recht tegenover me zat een jongen en hij leek sprekend op het beeld wat ik in gedachten had bij de Perrie die het grootste deel van dit verhaal voorkwam, de jongen. Serieus, dat was creepy. Ik had echt de neiging om een foto van hem te maken of om te fangirlen, haha.
Het was trouwens ook heel raar om na al die tijd weer eens "Perrie" en "ze/haar" in één zin te schrijven ^^

Reacties (5)

  • chanyeoI

    Okay, I'm sad dat dit verhaal bijna is afgelopen ):
    En ik moet even zeggen dat het raar is om nu bij Perrie zij en haar te lezen.
    +Kudo

    4 jaar geleden
  • certified_cloud

    snel verder!!
    eigenlijk wil ik niet dat dit verhaal stopt, het is zo leuk!!
    maar als het dan toch moet stoppen, doe het dan nu, dat is precies het goede moment!
    xx

    4 jaar geleden
  • BOOKWURM

    Mooi stukje en ik verwacht nog Jerrie fluff , oke ? Please ???

    4 jaar geleden
  • Ayurnamat

    Aww Zo lief!!
    Snel verder!

    4 jaar geleden
  • AnoukIrwin

    Snel verder!!!!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen