Foto bij [45] What?! I'm the little sister of one of those gays?! Please kill me...

Bedankt voor jullie reacties <3
Leuke kerst gehad?


“Toch wel, en nu mijn badkamer uit!” Met gemak duw ik hem de ruimte uit en sluit de deur weer af. Meteen bonst Georg weer op de deur.
“Als je het maar uit je hoofd laat, kleintje!”
“You can’t stop me!” gil ik vrolijk terug. Giechelend spring ik weer onder de warme douche. Dit gaat zo ontzettend leuk worden.

Met de handdoek weer om mijn lichaam gebonden strompel ik de trap op naar mijn kamer. Daar laat ik me meteen op mijn bed vallen, van plan om hier nog een paar uur te blijven liggen. Jammer genoeg wordt mijn plannetje al gauw verstoord door mijn telefoon die gaat. Ik rol me op mijn zij, maar vergeet – alweer – dat mijn bed daar ophoudt. Met een klap beland ik op de grond. Vloekend krabbel ik overeind, terwijl het deuntje van mijn telefoon maar door blijft klingelen.
“Hallo,” zeg ik hijgend als ik eindelijk dat stomme ding te pakken heb gekregen.
“ANOUK!” gilt Myrthe. Hyperactief kind dat ze is. “Hoe gaat het met je?”
“Wel goed hoor. Afgezien van de dikke ruzie die ik nu weer heb. O nee, dat is juist grappig.” Ik ga languit op mijn bed liggen.
“Jij bent echt gestoord. Wat is er gebeurd?” Ik leg haar het hele verhaal uit.
“… en nu zijn ze boos op me, of zo. En Georg is wanhopig,” sluit ik het af. Myrthe giechelt.
“Geweldig, wat een sukkels! En hoe gaat het met jou en Tom?” Ik voel gewoon door de telefoon heen dat ze met haar wenkbrauwen wiebelt. Mijn speciale gave, knipoog.
“Niet meer gezien. En jij en Bill dan?”
“Niks. Maar Dawn was wel gewoon op school.” Ik grijns.
“Vertel! Wat heb je gedaan?”
“Nou, gewoon haar een beetje gekloot en geprobeerd haar vertrouwen in Bill te verminderen. Ze is nu wel een stuk onzekerder,” zegt ze met een onschuldig stemmetje. Ik lach.
“Wat ben jij duivels! Maar ze verdient het. Hoe kon ik ooit een vriendin in haar zien?”
“Ach, jij bent nog veel erger!”
“Hé!” roep ik verontwaardigd, maar ik weet dat ze gelijk heeft. Ik ben nou eenmaal een kreng. Ik hoor beneden de bel gaan. Ik sta weer op en open de deur van mijn kamer. Zo kan ik beneden stemmen horen. Ik sluit mijn ogen. Verdomme, het zijn die sukkels weer! Ik smijt de deur met een klap dicht.
“Wat was dat?” vraagt Myrthe meteen.
“Ik heb bezoek,” zeg ik chagrijnig. Ze giechelt.
“O ja, Dawn komt ook, daar liep ze zo over op te scheppen. Alsof dat zo leuk is!”
“Nee!” zeg ik dramatisch. “Ik ga dood.”
“Op welke manier?” lacht ze. Ik grinnik.
“Ik weet het nog niet. Misschien spring ik wel van een gebouw af. Of slik ik te veel pillen, die heb ik tenminste al… ergens.” Verdwaasd kijk ik om me heen. Waar liggen die dingen?
“Ben je ze nu al kwijt? Hoe lang ben je al thuis?”
“Nog geen twee uur. En ik denk dat ze beneden liggen.”
“Denk jij?”
“Flauw hoor!” Ik laat me achterover op mijn bed vallen. Lekker bed. Ik hou van dit bed. Er klinkt wat gevloek aan de andere kant van de lijn.
“Wacht even hoor!” Er klinkt wat geschreeuw. Ik herken de stemmen van Myrthe en Pete, en waarschijnlijk ook hun vader
“ANOUK!” gilt Pete dan, waarschijnlijk van een paar meter afstand.
“Pete zegt hoi, maar ik moet hangen. Vader roept,” mompelt Myrthe.
“Balen. Zeg trouwens ook hoi tegen Pete. Ik spreek je later wel weer.” Er klinkt wat gemompel aan de andere kant van de lijn.
“Geweldig, nu is Pete hyper omdat je hoi zei. Ik moet echt gaan nu. Doei!” Ik grinnik.
“Dag!” Zuchtend gooi ik mijn telefoon door de kamer. Ik pak hem straks wel weer. Eerst moet ik gaan bedenken wat ik nu maar eens ga doen. Ik gaap en sta op. Dag lekker bed. Ik kruip op handen en knieën over de vloer en vis een boxer en een broek tevoorschijn. Ik trek ze aan, met daaronder dikke sokken. Alsof ik het huis uit mag. Ik vis nog een zwarte bh onder een hoop vesten vandaan en trek die aan. Ik kijk naar mijn wond. Voordat ik een shirtje aan kan doen, moet ik eerst een nieuwe pleister hebben. En waar liggen de pleisters? Juist ja, beneden.
Een zucht ontsnapt uit mijn mond. Vlug vis ik een shirtje van de grond en trek daarna een vest uit de hoop. Misschien, heel misschien, moet ik maar eens iemand onder zijn kont gaan trappen zodat die mijn kamer op gaat ruimen. Ik ben echt niet van plan om dat zelf te gaan doen! Ik gaap en loop nog steeds in alleen maar mijn bh de trap af. Als ik de woonkamer instap, valt het gesprek meteen stil. Ik zet mijn hand in mijn zij en staar arrogant naar de zeven mensen die mij aangapen.

Reactions?(A)

Reacties (18)

  • kjaartje

    verder verder verder verder bitte

    xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx kjaartje(K)

    1 decennium geleden
  • WildIsTheWind

    Snel verder!!

    1 decennium geleden
  • Clomipramine

    Verder!!!

    1 decennium geleden
  • ShadowNight

    verderr

    1 decennium geleden
  • zoowiezombie

    Awesome<3 wil je aub snel verder gaaan???

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen