Chapter 46

Door: maybo
Onderdeel van: Living the dream - George Weasley 16+
Laatst bijgewerkt: 2 jaar geleden
Geactiveerd op: 2 jaar geleden

Foto bij Chapter 46

breed | medium | small

George POV
Ik haast mij de ziekenzaal in. Madame Pleister kijkt geschrokken. ‘Snel, leg haar op het bed.’ Ik leg haar zacht voorzichtig neer. ‘Wat is er gebeurt?’ Ik schud mijn hoofd. ‘Ik weet het niet. Ze kwam binnen en zakte in elkaar. Wat gebeurt er met haar?’ Madame Pleister kijkt geconcentreerd naar de zwarte aders. ‘Zoek Professor Perkamentus.’ ‘Wat gebeurt er met Nola?’ Ze duwt mij de zaal uit. ‘Ga professor Perkamentus halen.’ Fred trekt mij nu ook mee. ‘Kom.’ We rennen door de gangen richting de kamer van Perkamentus.

Fred en ik staan met onze rug tegen de muur te wachten tot we naar Nola toe mogen. We hebben al geprobeerd om onze hangoren te gebruiken, maar ze passen niet onder de deur door. ‘Het komt vast wel goed, broer.’ Ik knik. De grote deuren gaan open en Perkamentus komt naar buiten. We gaan snel recht staan. ‘Is ze weer beter?’ ‘Ik ben bang van niet.’ Ik kijk naar Fred. ‘Wat is het? Wat heeft ze?’ ‘Het is geen griepje. Iemand heeft haar met opzet vergiftigd.’ ‘Hoe weet u dat het met opzet is gedaan?’ ‘Vroeger, wanneer mensen weerwolven wilde doden, dwongen ze ze Letharia Vulpina met Wolfsbane te eten. Het was alleen zo moeilijk, omdat ze sterker zijn en betere zintuigen hebben. In die tijd kenden de weerwolven de geur, omdat het zo vaak gedaan werd. Er kwamen hierdoor andere wapens, waardoor de nieuwe generatie weerwolven de geur niet meer kent.’ Ik kijk langs Perkamentus naar het bed waar Nola op ligt. Madame Pleister legt een koud doekje op Nola’s voorhoofd om de koorts tegen te gaan. ‘Wat is het medicijn?’ Perkamentus zegt niets. ‘Professor, hoe kan Nola genezen worden?’ Hij kijkt ons medelijdend aan. ‘Er wordt nu contact opgenomen met haar familie, zodat ze bij haar kunnen zijn wanneer ze overlijdt.’

Fred POV
‘Hey Noot.’ Ik pak de hand van mijn bewusteloze beste vriendin. ‘George slaapt eindelijk. Wanneer we met anderen zijn, is hij gewoon mijn grappen makende tweelingbroer, maar zodra we alleen zijn verandert hij. Zoals je weet is hij hier altijd om de lessen heen.’ Ze lijkt moeilijk adem te halen. ‘En als hij hier niet is, is hij met Hermelien in de bibliotheek op zoek naar een oplossing.’ Ik schud mijn hoofd, maar kan de tranen niet langer in houden. ‘Houd alsjeblieft vol. We kunnen je nu niet kwijtraken.’ Ik druk een kus op haar hand. ‘Fred?’ Ik kijk om. ‘Meneer en Mevrouw Wood?’ Ik sta snel op. Nola’s moeder slaat een hand voor haar mond wanneer ze haar dochter ziet liggen. Ze loopt naar mij toe en trekt mij tegen zich aan. Meneer Wood gaat aan de andere kant van het bed zitten. ‘Waar is George?’ ‘Hij slaapt. Hij heeft de afgelopen nachten bij Nola gewaakt en overdag zoeken we met zijn allen naar een oplossing.’ Mevrouw Wood glimlacht. ‘Dankje… Maar het is goed zo.’ Ik kijk haar verbijsterd aan. ‘Je wil dat wij opgeven, dat wij Nola opgeven?’ Ze slikt de tranen weg. ‘Dit is Nola’s gevecht. Er is geen medicijn.’ Ik schudt mijn hoofd. ‘Jullie durven drie weken lang niet te komen en wanneer jullie komen zeggen jullie dat er geen hoop voor Nola is? Er is altijd een medicijn.’ Ik been boos de zaal uit. Hermelien komt de hoek om. ‘Kom mee, Hermelien.’ Ze rent achter mij aan. ‘Wat is er?’ ‘Nola’s ouders zijn er en ze vinden dat we het op moeten geven, omdat er geen oplossing is. Wij gaan een oplossing vinden.’ We lopen naar de bieb waar Angelique met haar hoofd in haar handen over een boek gebogen zit. Ik ga naast haar zitten en leg een hand op haar schouder. ‘Angelique?’ ‘Ik moet dingen regelen voor Zwerkbal en ik moet leren en we moeten een medicijn vinden voor Nola.’ Ze leunt met haar hoofd op mijn schouder. ‘Wij zoeken wel naar een oplossing.’ Ze knikt langzaam. ‘Roep me zodra je iets gevonden hebt.’ We knikken en ze vertrekt. Hermelien pakt het boek waar Angelique in bezig was. ‘Professor Lupos heeft geen oplossing gevonden.’ ‘De volle maan is vannacht. Zou Nola het voelen of meer, zou er wat gebeuren?’ Hermelien zucht. ‘Het wordt een hel voor haar.’

Kudo Door naar het volgende hoofdstuk

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit hoofdstuk.



Details

0

12+

701

184 (1)

Share