Voor we bij onze eindbestemming komen ,stoppen Dean en Sam onderweg nog even om hun maatpakken in te ruilen voor hun jeans en flanel. Ik was in de auto gebleven dus toen we er eindelijk waren, liep ik nog steeds in mijn begrafenis kleding. “Home crappy home”, zegt Dean zuchtend als hij de deur van onze kamer opent. Sam doet de lichten aan en dan schrik ik me een ongeluk. “Wat doen jullie hier!” zeg ik geschrokken. “Jullie hulp is nodig”, zegt Uriel. “Nodig, we komen net terug van nodig te zijn!” roept Dean boos. Uriel kijkt Dean met samengeknepen ogen aan alsof hij Dean wilt neerbliksemen, wat hij waarschijnlijk ook kan als Sam zich in Deans plaats verontschuldigd: “We komen net terug van Pamela’s begrafenis.” “Ja, Pamela, die kennen jullie wel, Cas jij kent haar toch! Jij hebt haar ogen verschroeit, dat was gewoon geweldig!” zegt Dean sarcastisch. Ik kijk bezorgd naar Dean dit is niet iets dat hij normaal doet. Uriel kijkt niet echt blij en zegt dan: “Wij hebben Alastair.” “Ja, waarom hebben jullie hem niet gewoon vermoordt?” vraagt Dean fronsend. “7 engelen zijn deze week gestorven en wij denken dat Alastair meer weet”, zegt Castiel en hij komt iets dichter staan, maar blijft wel nog achter Uriel. Sinds wanneer was Uriel de baas? “Martelen, alsof Alastair iets voelt als jullie het doen”, zeg ik snuivend. Dean knikt in stemmend en dan zegt Uriel: “Daarom zijn we voor zijn student gekomen.” “Nee, dat kun je niet vragen!” sis ik voor Dean kan reageren. “Wie zegt dat we iets vragen?” sneert Uriel al even hard terug en dan plotseling verdwijnt het motel en kom ik terecht in een verlaten fabriek. Dean staat een paar meter verder ook verbaasd rond te kijken. Dan voor ik kan reageren, word ik tegen de muur gesmeten en blijf ik plakken. “Waarom is zij mee?” vraagt Dean aan Cas. “Als Alastair echt pijn lijdt, voelt zij dat en we hopen dat jij hem zo ver drijft dat zij het ook voelt”, antwoordt hij. “Dat is gewoon ziek!” sist Dean terug. Uriel haalt zijn schouders op en zegt: “Mij kan het niet schelen.” Dan loopt hij naar mij met een grijns. In zijn handen ligt een paar handboeien. “Weet je Uriel, ik dacht altijd dat engelen mensen moesten helpen, want dat was Zijn doel toch, niet? Maar omdat Hij gevlucht is, want dat is hij niet? Daarom doen jullie bazen maar wat ze willen en doen ze alles dat hen geen volwaardige engel maakt. Zou God dit willen! Dat jullie iemand zouden martelen! Jullie zijn nog slechter dan demonen want zij waren tenminste eens mensen die nu een ziel hebben die getwist is, jullie? Jullie zijn gewoon dicks!” “Let op je toon”, sist Uriel en dan slaat hij me met zijn handpalm in mijn gezicht. Mijn hoofd vliegt naar links en ik spuw wat bloed uit. “Hey!” roept Dean boos uit. Uriel laat er dan geen gras meer over groeien en greep mijn polsen ruw vast en deed de boeien er rond. Plotseling nam de zwaartekracht het terug over en viel ik pijnlijk op de grond. Uriel pakte me gewoon aan mijn jas op en sleurde me mee naar binnen. Zodra we binnen kwamen keek Alastair op en veranderde zijn gezichtsuitdrukking van pure verveling naar verbazing. Uriel duwde me hard tegen de muur recht tegen over Alastair waar vier gaten waren. Hij duwde me nog eens hard tegen de muur, zodat ik sterretjes zag ,zodat hij mij kon vastbinden. Zodra ik terug helder zag, zat ik al voor de helft vast. Nadat Uriel klaar is ,verdwijnt hij en blijf ik achter met Alastair.

Ik kom aan in de stad en bel Dean. “Ja?” zegt hij als hij op neemt. “Hoi, ik ben in de stad, waar zijn jullie?” vraag ik. “We zijn in Sun ’n Sands motel, nummer 12”, zegt hij. “Oké, ik vind het wel”, zeg ik. Voor ik kan afleggen ,zegt Dean : “Wacht, we euh weten al wie er achter de moorden zit.” “Echt wie?” vraag ik. “Wel, voor ik zijn naam zeg wil ik gewoon zeggen dat ik begrijp als je niet meer mee wilt doen omdat hij de vorige keer, hij je samen met Sam in een loop had vastgezet”, zegt Dean. “Nee”, fluister ik. “Sorry, Gabe, het is de Trickster”, fluister Dean en dan legt hij af. Beverig laat ik mijn gsm zakken. Niet Gabriel ,niet nu. Ik wou hem niet zien, absoluut niet, niet na wat ik te weten was gekomen. Maar aan de andere kant was ik al te laat. Hij wist al lang dat ik hier was, zodra ik dicht in de buurt was, bezocht hij me eens of stuurde hij toch minstens een berichtje. Ik zuchtte even en reed dan naar het motel. Net toen ik aankwam, liepen Sam en Dean naar buiten. “Wat is er?” vraag ik. “De politie heeft iets raars opgevangen”, antwoorden ze. Ik knik en loop naar de Impala en stap in. Dean rijdt snel weg ,maar tijdens de rit durft Dean het toch te vragen: “Dus, euh, hoe ging het.” “Wel het was goed, maar we hebben de dingen nog steeds niet opgelost”, antwoord ik eerlijk. Dean knikt zacht en dan rijden we verder. We komen aan bij een verlaten fabriek. Dean en Sam lopen natuurlijk direct binnen dus moet ik hen volgen ook al is het vrij duidelijk dat Gabriel hier achter zit. Als de deur achter me sluit ,ben ik plotseling ergens anders. Ik zie nergens de jongens, alleen maar een schoolgang vol met verkleedde jongeren. Het is duidelijk Halloween aangezien alles donker is en iedereen in monsters is gekleed. “Gabriella, een engel staat je goed”, hoor ik iemand naast me zeggen. Ik draai me om en zie een man met ravenzwart haar en groenblauwe ogen staan. Hij is overduidelijk een hottie. “En jij bent niet verkleed”, vul ik aan. Hij haalt zijn schouders op en lacht zijn tanden bloot en zegt: “Ik zie je straks wel nog.” Nog geen 2 seconden later, pakt iemand mijn hand vast. “Wat deed je met Damon?” vraagt hij dringend. Hij ziet er jonger uit en heeft blond haar en bruine ogen. “Waarom moet ik me bij jou verantwoorden?” vraag ik boos en dan ruk ik me los en loop de gang op. Ik voel nu pas de nepvleugels die bij iedere stap wat bewegen. Ben ik niet te oud voor een schoolfeest? “Miss Carver, kunt u me even helpen?” hoor ik plotseling iemand vragen. Dus ik was een leerkracht hier? Huh. “Niet nu”, antwoord ik snel terug en dan loop ik de deur uit.

Reacties (1)

  • Duistergruis

    Hahahahah Miss Carver
    Gabriel, wat heb je nu weer gedaan?(N)
    Wat is Uriel trouwens een schatje x_x

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen