Foto bij [4]Craziness

Please leave a massage

Met een diepe zucht loop ik naar binnen. Zodra ik de gang deur open naar de woonkamer krimpt mijn maag in één. Waarom ben ik geboren in deze familie? Waarom kon ik niet gewoon wonen in een gezin waar alles normaal is. Vicky en Oscar zijn verwikkeld in een heftige discussie, ik vang iets op dat Vicky vind dat Oscar een degelijke opleiding moet gaan doen, maar zo te zien aan Oscar geeft hij zich niet makkelijk gewonnen en gaat fel op haar argumenten in. Ik vind het eigenlijk wel zielig voor Vicky, ze maakt geen schijn van kans tegen over Oscar, hij weet altijd alles zo te draaien dat niemand hier in huis ook nog maar iets snapt van wat hij zegt. Waardoor iedereen van hem verliest. Bennie staat als een gek op en neer te springen op de bank, op de maat van de muziek die Sarah telkens maar weer harder zet. En Timmy... Timmy kan niet tegen de drukte en is luidkeels aan het huilen. Ik buig me over zijn box heen. Zodra hij mijn gezicht ziet valt hij stil en graait hij met zijn armen omhoog. Ik pak hem op en druk mijn gezicht in zijn nek. De geur van babyshampoo drinkt mijn neus binnen, wat is dat toch lekker.
'Hey Jim!' roept Bennie. Ik draai mijn gezicht naar hem toe Bennie stopt direct met springen. 'Wat is er met jou gebeurd?' Plots is het stil in huize Willemse. Vicky en Oscar zijn gestopt met ruzie maken en ook Sarah heeft de muziek op uit gezet. 'WIE HEEFT DAT GEDAAN!' en Oscar loopt naar mij toe? 'Kom op vertel!!' Wat moet ik nu zeggen? Moet ik zeggen dat Mike mij dit heeft aan gevallen? Ik wil niet nog meer problemen en ik wil ook niet dat Oscar in de problemen komt. Mike heeft namelijk nog twee oudere broers die nog gekker en groter zijn dan Mike zelf. 'Ik kon het niet zien' lieg ik. 'Hoezo ik kon het niet zien? Je weet toch wel wie zo slaat?' 'Nee ik werd een donker steegje in getrokken. Heb echt geen idee.' 'Jim, je liegt.' 'Nee echt niet, ik weet het echt niet.' 'Daar kom ik nog wel achter!' roept Oscar en hij loopt naar buiten. 'Wat ga je doen?' roep ik hem na terwijl ik naar de deur ren. Ik zie dat Oscar al bijna de hoek om verdwijnt, maar hoor hem nog net roepen. 'Dat zal je nog wel zien!'. Pff als hij maar niks geks gaat doen. Ik voel een hand op mijn schouder en kijk om. Vicky kijkt me bezorgd aan. 'Kom dan gaan we die wonden van jou is verzorgen.'

'AUW dat prikt!' 'Ja, even door bijten knul, ik moet je wonden toch echt ontsmetten.' 'Kan dat niet gewoon met water?' 'Nee, want dan gaat je wond ontsteken en dan zou zonden zijn van je mooie gezicht.' Ik grinnik, zonder veel woorden weet Vicky mij altijd weer vrolijk te krijgen, hoe ze dat doet, echt geen idee. 'Jim heb je echt werkelijk geen idee wie het gedaan heeft?' En Vicky kijkt mij doordringend aan. 'Nee, dat zei ik toch.' en ik kijk weg. 'Ik geloof je niet Jim, maar als je het niet wilt zeggen, dan moet je dat zelf weten. Wel zou ik je aanraden om toch meer te gaan trainen.' 'Voor wat?' en ik kijk haar vragend aan. 'Nou zodat je terug kan slaan, je laat je toch niet telkens zo bond en blauw slaan.' 'hmmm' grom ik. 'Kan ik er wat aan doen dat ik in elkaar geslagen wordt.' 'Nee, dat bedoel ik ook helemaal niet, het is niet jou schuld. Maar het zou toch fijn zijn als je die gemeneriken een lesje terug zou kunnen leren. Kan de buurman je niet helpen?' 'De buurman, doe normaal! Niemand hoeft te weten dat ik in elkaar geslagen ben!' 'En hoe wou je dit verbergen dan? Sorry maar mijn make-up is toch veel te duur om jou blauwe plekken telkens te verbergen.' 'Ik zeg wel dat ik van de trap ben afgevallen.' 'Nou dan mag dat toch wel een hoge trap zijn geweest.' En Vicky grinnikt. 'Ja en stijl.' grap ik er achter aan. 'Kom dan gaan we naar benden.' zegt Vicky als ze klaar is. Kijken of we nog iets te eten hebben vanavond, ik heb namelijk geen geld voor boodschappen op het moment.

Reacties (1)

  • Heronwhale

    ik laat mijn message hier achter! zorg er goed voor!

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen