Foto bij heaven ~2~

Jay van Treisen

[face=arial]ongeveer een maand geleden...
"Hoe bedoel je 'ik wil niet meer?" vraag voorzichtig aan Joël. "Nou precies zoals ik het zeg, Jay. Je bent alleen nog maar bezig met die band en," "het is niet zomaar 'een band' 5 seconds of summer de meest gewe," "dit bedoel ik! Je hebt zelfs nu geen aandacht voor me" onderbreekt hij me.

"Sorry, ik zal erop letten." Ik kijk beschaamt naar mijn schoenen en krijg een enorm schuldgevoel. Waarom had ik dit nooit gemerkt? Natuurlijk, ik weet ok wel dat ik veel met 5sos bezig ben en nogal fangirl, maar dat het zo erg was... Joël en ik zijn nu al zes maanden samen en ik ben super blij met hem! Hij weet ook dat ik een diehard fan ben en had daar geen probleem mee zei hij.

"Nee Jay" zegt hij en ik kijk omhoog. Zijn ogen staan verdrietig. "Ik kan dit niet meer, sorry." Met die worden draait hij zich om en loopt zonder nog terug te kijken de gang uit. Zes maanden had het geduurd. Nog best lang, vindt ik. We zaten bij elkaar in de klas tot de 5e. Dat jaar werden de klassen gesplitst en kwam hij in een van de andere VWO klassen. Aan het eind van de vijfde vond ik hem al steeds leuker en begin dit jaar kregen we. Ik was super blij en helemaal van de wereld, en nu? Alles in een klap over? Blijkbaar had het voor hem toch niet zoveel betekend. Als ik er nu over nadenk is het ook maar een klootzak. Het uitmaken omdat ik niet 24/7 aan hem denk? ugh.

Misschien is het ook beter zo, maar toch doet het pijn. Ik vind, nee vond, onze relatie prima. Nou hij blijkbaar niet, moet hij weten. Ik pak mijn tas op die ik op ,die grond had gegooid, en loop de gang uit richting de aula. Als ik de aula binnen stap scannen mijn ogen de ruimte af opzoek naar mijn groep. Lang hoef ik niet want onze vrienden groep is vrij opvallend. En dan vooral luidruchtig. Achter in de aula zitten ze aan onze vaste tafel in de hoek. Ik loop tussen de andere tafels door en plof op een lege stoel naast Ralf neer.

"dag jay! Ook leuk om jou te zien!" Zegt hij alsof ik heel overdreven 'hoi' heb gezegd, wat ik inderdaad normaal ook doe. Ik kijk hem droog aan en kijk weer vooruit. "Okee..." zegt hij en went zich weer naar Tom met wie die aan het praten was. "Wat is er Jay?" Ik kijk naar Alex die voor me zit en me bezorgd aankijkt. Nog voor ik kan antwoorden roept Ralf al, "Onze Jaycelin is een beetje chaggie, vast haar periode." Tom lacht en geeft hem een low-five.

"Wil je alstublieft niet mijn volledige naam gebruiken, Ralfes?" Vraag ik heel beleefd waardoor de afkeer goed te horen is. Alex en Kaylee, naast haar zit, lachen en Ralf word vuurrood. Haha, 1-0 voor, jawel Jay! Voel me heel goed. Zelfvoldaan kijk ik hem aan terwijl hij zijn gesprek met Tom voortzet. "Maar Jay, wat is er?" Vraagt nu Kaylee aan mij. Ik zucht even en kijk ze dan aan. De twee jongens kijken nu ook naar mij en ik zucht weer. Ik zucht echt te veel. Stom automatisme, net als met mijn ogen draaien, ook zo iets. "Het is uit." Zeg ik dan terwijl ik naar mijn vingers staar. "Wat!?" hoor ik van vijf kanten.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here