Foto bij ~ Eight ~

Louise Marx POV


~ Cross my heart and hope to die ~

Geschrokken laat ik mijn rugzak vallen en zet enkele stappen achteruit tot ik met mijn rug tegen de deur sta.
“O, mijn, God!” stotter ik.
Een jongen ligt op mijn bed, hij draagt een witte trui en een zwarte skinny. Zijn armen liggen onder zijn hoofd, zijn haar is donker en zijn ogen zijn groen. De kleur van zijn huid is echt letterlijk zo wit als sneeuw. Een grote grijns staat op zijn gezicht.
“Geweldig wat je met de kamer hebt gedaan.” zegt hij. Zijn stem is hees. “Je bent geweldig in plekken aankleden.” gaat hij verder.
Hoe is hij hier binnen geraakt en vooral wie is hij? Iets in mij zegt dat het H.S is, het kan bijna niet anders. Ik neem de hendel van mijn kast vast en probeer hem te openen. De jongen lacht en gaat recht zitten.
“Komaan, Louise. Ik weet dat je, je pepperspray daar verbergt.” Geschrokken kijk ik de lijkwitte jongen aan.
“Hoe weet jij hoe ik heet?” De jongen grijnst.
“Ik weet meer dan je naam alleen.” Ik haal geschrokken adem en ga terug dichter naar de deur toe.
“Hoe ben je hier binnengekomen?” vraagt mijn trillende stem.
“Wel, ik ben door de voordeur gekomen, dan de trappen op en deze kamer binnen.” legt hij uit alsof het de normaalste zaak ter wereld is.
“De – De voordeur is gesloten.” Zijn grijns wordt enkel maar groter. “Wie ben jij?” zeg ik en neem de klink die in mijn rug drukt vast.
“Ik denk dat je dat wel weet. Je loopt al dagen te kwijlen over mijn foto.” Hij is H.S. In normale omstandigheden zou ik meteen ontkennen dat ik aan het kwijlen was bij die foto, maar ik ben te veel in shock daarvoor.
“Jij bent H.S.?” zeg ik traag. Eén van zijn wenkbrauwen schiet de lucht in.
“Ik was H.S.” Verwondert knipper ik met mijn ogen.
“Wat bedoel je daar nou weer mee?”
“Het betekent…” begint hij, terwijl hij opstaat en naar me toekomt. Hij houdt halt ongeveer een meter voor mij. “… dat ik dood ben.” De koude lucht die ik voelde toen ik hier binnenkwam wordt kouder wanneer hij dichter komt. Het is niet gewoon de fysieke koude, maar een soort koude die je voelt tot diep in je botten.
“Dood,” herhaal ik zijn voorlaatste woord.
“Dood,” knikt hij. “als in niet onsterfelijk, naar het dodenrijk, gestopt met ademen, geen hartslag, geen bloeddruk.” Gaat hij verder.
“Dat is onmogelijk. Je kunt niet dood zijn, je staat hier voor me.” Ga ik tegen hem in. Ik kan dit gewoon niet begrijpen.
“Wil je dat ik het bewijs?” Ik trek mijn beide wenkbrauwen op en kijk hem behoedzaam aan.
“Ik weet het niet.” Hij lacht en steekt zijn hand naar me uit.
“Raak me aan.” zegt hij. Ik staar hem ongelovig aan. “Doe maar, je zult zien wat er gebeurd.” Voorzichtig zet ik een kleine stap naar voor. Ik steek mijn hand uit en ga met mijn vingertoppen over de rug van zijn hand. Een onbeschrijfelijk gevoel gaat door me heen. Het lijkt wel of mijn botten en mijn bloed bevriezen. Ik voel de koude door mijn vingers naar mijn ingewanden gaan. Ik haal diep adem en kijk hem aan.
“Heeft een levende person ooit zo aangevoeld?” vraagt hij met een hese stem. Ik zet terug een stap achteruit en laat mijn hand weer langs mijn lichaam vallen. Dit kan toch niet echt zijn?

“Wat moet je van me?” vraag ik.
“Om te beginnen, wil ik dat je weet waar de initialen voor staan.” zegt hij en steekt zijn handen in zijn broekzakken.
“H.S.?”
“Harry Styles,” verduidelijkt hij. Ik knik en besef dat hij degene moet geweest zijn die het doosje in mijn kast gelegd heeft en de foto, en de ketting. En hij is dood.

Ik moet onbewust het woordje ‘dood’ luidop hebben gezegd want hij haalt een wenkbrauw op.
“Kijk niet zo geschrokken,” zegt hij met een schuine glimlach. “Je had het moeten zien aankomen.” Zijn ogen scannen mijn lichaam. “De ketting staat je geweldig, net zoals ik verwacht had.” Mijn hand grijpt naar het hangertje. “Jup, ik heb de ketting daar gelegd en de foto en het kistje.” zegt hij en hij lijkt wel trots. Ik staar hem even ongelovig aan.
“Waarom?” Zijn lippen vormen een kleine glimlach.
“Dat zou je graag willen weten, niet?” Ik open mijn mond om te antwoorden tot ik plots de voordeur hoor dichtslaan en daarna het geluid van sleutels die tegen elkaar aan slaan.
“Louise, ik ben thuis!”


HARRY IS HERE! Tatatataaaaaaaa!
Hoe zouden jullie reageren als de 'dode' Harry Styles plots in jullie kamer zit?

Greetz Translator

Reacties (4)

  • Chucks

    Woooooooow omg
    Oke ik vind dit echt te geweldig
    Ik krijg zulke kriebelssss
    Dit is zo leukkk
    Damnnnnnnn aub aub verder
    *-*

    4 jaar geleden
  • Hemmotionz

    Njum njum nice lyrics btw haha:)

    5 jaar geleden
  • ChocolateMuffin

    Ik zou helemaal freaken! Harry Styles of niet , hij is dood en dat is freaky

    5 jaar geleden
  • BELIEVExME

    OMG je moet echt verder schrijven.
    Dit is echt geweldig.

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen