Foto bij ~ Nine ~

Louise Marx POV


~ I'll see you with your laughter lines ~

Ik kijk Harry terug aan die me met een duivelse lach staat aan te kijken.
“Kun je niet onzichtbaar worden of zoiets?” fluister ik terwijl ik voetstappen op de trap hoor. Mijn moeder zal helemaal gek worden als ze zal zien dat er een jongen in mijn kamer is, en zeker als die jongen dan nog eens dood is.
“Onzichtbaar?” Een spottende lach verlaat zijn lippen terwijl hij naar het raam stapt en het opent. “Dat is zó cliché” Ik staar hem ongelovig aan als hij op de vensterbank gaat staan. Hij draait zich nog even om waarna hij knipoogt en dan uit het raam springt.
Ik staar naar het open raam, compleet geschokt.
“Jane, ik be-“ Mijn moeder komt mijn kamer binnen en stopt met praten wanneer ik haar aankijk. “Louise, wat scheelt er? Je ziet eruit alsof je net een spook gezien hebt.” De ironie in haar zin maakt me aan het lachen. Mam kijkt me nog verbaasder aan.
“Sorry, nee. Alles is oké.” zeg ik snel en probeer niet meer te lachen.
“Waarom staat het raam open? Het is hier toch niet zo warm?” zegt ze terwijl ze naar het raam toeloopt en het raam sluit. “Ik wilde gewoon weten of het nog opent.” lieg ik.
“Oh, oké. Ik ga aan het avondeten beginnen.” Ik knik.
“Goed idee, ik heb super veel honger.” zeg ik iets te enthousiast waardoor ze me weer vreemd aankijkt.

Eenmaal mijn moeder weg is en ik de deur achter haar gesloten heb, stap ik naar het raam en open het weer. Ik leun voorover en scan met mijn ogen de tuin, op zoek naar Harry. Maar zonder succes, ik zie hem nergens. Ik draai me om en kijk naar de plek waar hij net nog gelegen had. De lakens lijken onbeslapen, vreemd want hij had er toch net in gelegen.
Ik ga op het bed zitten en denk na.
Harry is dood. Het kan niet dat een ademende, levende mens ooit het koude gevoel gevoeld heeft die ik net gevoeld heb. Het woordje ‘gevoel’ wordt in deze zin echt te veel gebruikt, sorry. Het was echt vreemd dat gevoel.
Maar wat wil hij nu van mij? Mijn moeder kwam net voor ik het hem nog eens kon vragen.

Damn it, mam.

Naast het feit dat ik helemaal in de war ben en geschrokken doordat ik net in contact geweest ben met een dode, ben ik geïntrigeerd door Harry Styles. Een sarcastische, dode jongen die op mijn bed lag en die zeker iets van me wilt anders had hij nooit dat kistje met die foto en ketting in mijn kast gelegd.
Ik realiseer me dat Harry Styles een antwoord is op mijn vraag of er leven is na de dood. Maar ik moet dit alles voor mezelf houden, net zoals toen met het kistje en de foto.
Ik sta op en kijk terug naar buiten, mijn ogen scannen voor de tweede keer alles op zoek naar een spoor van die ene vreemde jongen. Ook al ben ik helemaal ontzet door deze vreemde situatie, ik wil hem terug zien.

Heya,
Hoe zijn de eerste schooldagen verlopen voor iedereen? Ik heb zelf nog twee weekjes vakantie voor ik er weer in moet gaan vliegen.

Wat vonden jullie van dit stukje en van Harry?

Let me know what you think!
Translator

Reacties (1)

  • ChocolateMuffin

    mijn favorieten zijn Where do broken hearts go , Girl almighty , Night changes , 18 en Change your ticket:)al ben ik ook ontzettend verslaafd aan de andere;)

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen