Isabel pov!

Vandaag had ik weer een paar wedstrijden. En dit keer wel in amsterdam. Het was nu al vrij vroeg, maar dat had ik er wel voor over. Alleen reed ik naar amsterdam. Onderweg kwam ik het voetbal stadion nog tegen. Bleh, ik haat voetbal. Snel reed ik mijn auto de parkeergarage in. Ik zag de auto van mijn ouders al staan. Die zijn r ook weer vroeg bij. Ze zouden alleen de eerste twee wedstrijden zien want daarna moesten ze al inchekken op schiphl want z gingen op vakantie voor twee weken naar griekenland. Ik lep regelrecht naar de kleedkamer en keek op mijn telefoon. Een app van nic. 'Heey, rij je vandaag ook mee op de holland cup?' Stond er. 'Jaa tuurlijk, kom je kijken?' Stuurde ik. In het tempo slak kleedde ik me om. Ik begaf me naar de oefenruimte. Alsnel kreeg ik een app. 'Sorry, kan niet. Heb een interland in denemarken, maar ik volg je zowieso op de tv. Zit nu al in denemarken bij mijn ouders en broertje, zze wilen graag jou ontmoeten' stond er in een beetje gebrekkig nederlands. HOE KON IK OOK ZO STOM ZIJN!!!!! hij had een interland! Pfft. 'Ooh sorry! Nou hoop dat je veel kijkplezier hebt!;)' stuurde ik terug toen ik geheel klaar was liep ik naar mijn ouders. Ze gaven mij een knuffel, maar al gauw moest ik weg.k dacht toen ik langs de trappen liep aan nikky. Hier hadden wij vroeger de grootste lol, voral toen ik er opkop afviel. Ik lachte, maar al snel liep er een traan over mijn wang. Waarom zij?!

Na ongeveer een half uur stond ik op het ijs. Vrij zenuwachtig keek ik voor mij uit. Ik zuchte diep toen ik naar de start werd geroepen. De 1000. Een wedstrijd waar de start het belangrijkst is. Al gauw was ik weg. Ik hoorde hoe ik luit joelend werd toegejuichdoor het publiek. Pas bij de start zag ik waarom. Een baan recor. Nee! Dat kan niet!! Dacht k bij mijzelf. Vol vreugde ging ik de dweilpauze in. De rit erna moest ik weer. Onder het liedje krokobil reed ik hard weg. Dit was voor mij een moeilijke afstand omdat ik over het algemeen een sprinter was. Toch reed ik een aardige afstand.

Een uur later stond ik michel en pim hard aan te moedegen. Ik had al afscheid van mijn ouders genomen. Toen ik zag dat ronald de rit gewonnen had stak ik blij mijn duim naar hem op en ging toen mezelf klaar maken voor mijn rit. Alles leek goed te gaan totdat ik in de noord bocht verkeerd onderuit ging en ik vol tegen de bording klapte.proestend stond ik op en ging snel nar de binnenbaan.kwaad gooide ik mijn bril nar het midden stuk. De inrijders keken mij verbaasd aan. Ik gaf ze een blik van je kunt beter je mond houden.

Na ongeveer drie uur zat ik in het ziekenhuis. Alles was gelukkig goed alleen kon het zijn dat ik morgen sierpijn had, maar daar kan ik wel tegen!

TWEE DAGEN LATER.

Vandaag hadden we training. Ik deed een ploeg achtervolging en een solo op de 1500. De 1500 reed ik best wel oke. Bij de ploeg achhtervolging ging het helemaal mis. Maar ook heel snel. Ik voelde een scherp iets langs mijn been gaan, een stekende pijn, een harde klap en een hoge druk op mijn been.

RONALD POV.

Isa reed nu de ploegachtervolging. Ineens raakte de schaats van mirene haar been. Ze viel hard en meteen klapte ze tegen de bording. Een tijd later stond ik in het ziekenhuis. Isa had een flinke snee in haar been. Maar omdat ze zoveel bloed verloren ad was ze buitenwesten geraakt. Ze zou over een uur nog naar amsterdam worden vervoerd omdat daar haar ouders, haar broer en lieke wonen. Maar lieke was ook heel vaak hier in heereveen. Lieke zou met haar meegaan. Ik gaf isabel nog een laatste aai over haa hoofd en draaide me toen om. Ik stapte in mijn auto en reed weg. Opweg naar huis.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen