Foto bij 13. stupid

Heeeeey! Eeeen nieuw stukje! Hoe vinden jullie het tot nu toe? Laaaat maar weten x

Nicolai Boilesen pov

Met een klap stond mijn hard stil. Ik legde mijn telefoon neer. Michel had me zo net gebeld. Isabel is in een training gevallen en had een diepe snee in haar been. Raar keek mijn broertje me aan. 'Mam? Pap?!' Riep ik. (Trouwens alles wat er hier in het nederlands staat zegt hij in het deens) 'wat?' Riep mijn moeder. 'Kom eens!' Riep ik uit. Meteen stonden mijn ouders in de woonkamer. 'Isabel is gevallen! Ze heeft een grote snee in haar been! Ze ligt nun in amsterdam' zei ik. Mijn moeder probeerde me te kalmeren. 'Oh shit! Ik moet naar de training!' Riep ik en snelde naar boven om alles in te pakken. Ik gaf mijn hond nog een aai over zijn hoofd en vertrok toen snel naar het sportcomplex. Ik kwam al snel cristian (eriksen) en lasse tegen. Drie minuten later kwam ook lucas (andersen) de kleedkamer binnen. Ik vertelde het gehele verhaal. 'Man, als je weer in nederland bent, moet je haar zowieso opzoeken!' Zei lasse. Gevolgd door de rest die begon te knikken.

THE MATCH

Daar stond ik dan. Met mijn gedachtes totaal ergens anders. Ik snelde op de bal af, maar werd ineens heel misselijk en stak mijn hand op. Ik werd gewisseld voor lucas. Ik gaf hem een high five en nam snel een asparine in. Maar het verbeterde niet. Ik ging het veld af. Opweg naar huis.

NEXT DAY

Vandaag vloog ik terug. Aangezien dit de laatste wedstrijd was deze maand. Eenmaal terug loosde ik eerst mijn spullen in het appartement. Daarna ging ik vrijwel gelijk door naar isabel. Ik trof haar verdrietig aan. Et haar oortjes in zat ze op haar labtop. Ik klopte op de deur. Ze keek op en begon te glimlachen. Ik liep naar binnen. Ze trok haar oortjes uit en ging recht zitten. 'Heey' riep ze. 'Hii! He gaat ie?' Vroeg ik. 'Mwa, ik mag waarschijnlijk pas over een maand revalideren, ik heb nu nog krukken' zei ze. 'En de paarden dan?' Vroeg ik. 'Ja als het goed is, omdat daar minder inspannig met mijn benen voor is, mag ik daar bijna gelijk weer mee beginnen.' Zei ze. 'En, zijn er al meer langs geweest?' Vroeg ik. Ze begon te knikken. 'Michel, ronld, lieke, pim (broer, pim (schaatser) en thmas. Ojaah en vikkie' zei ze. Een lach onstond op mijn gezicht. 'Wanneer mag je weer naar huis?' Vroeg ik op een gegeven moment. 'Als het goed is, na een of andere test. Dan kom ik ook te weten of ik weeer mag paardrijden enzo' net op dat moment kwam een dokter binnen. 'Mevrouw, we gaan bij u even bloed afnemen, u weet wel hoe dat werkt?' Vroeg de vrouw. 'Ja zeker' zei ze. Nadat de vrouw drie buisjes bloef had afgenomen keek ze mij aan. 'Bent u haar vriend?' Vroeg de vrouw. Ik slikte even en antwoorde toen :' nee, maar wel een vriend' zei ik. Het deed me zeker wat om dit zo te zeggen. 'Ohh, zou u mischien haar thuis willen brengen en op haar wilen letten?' Vroeg de vrouw. 'Jazeker' zei ik vast beraden. 'Oke, dan mag u gaan' zei de vrouw gericht op isabel. Ze knikte en bedankte de rouw. 'Thanks' zei ze. Ik knikte en hielp haar van t bad.

Na een vrij lange auto rit kwamen bij haar huis aan. 'Wil je anders blijven slapen? Anders moet je weer anderhalf uur terug' zei ze. Dit had ik niet verwacht. 'Uhm.. ja is goed' zei ik. Ze knikte en keek op de klok. 'Zullen we maar gaan eten dan?' Vroeg ze. Ik knikte en tot mijn verbazing pakte ze haar jas. 'Kom, we gaan shushi halen, lus je dat?' Vroeg ze. 'Jaaa! Dat is mijn favorite eten!' Riep ik blij uit. Ze lachte en liep toen de deur uit.

Na zon half uurtje zaten we samen op de bank te eten. We zaten een film te kijken: the hongergames. 'Brrr, je zou t maar moeten' zei zeterwijl ze haar bord op tafel zette.' Ja!' Riep ik instemmend. Ze lachte en zuchte. Ik zette ook mijn bord op de tafel. Ik sloeg mijn arm om haar heen. Ze reageerde door te gaan liggen en met haar hoofd op mijn schoot te gaan liggen. Ik lachte en ging met mijn vingers door haar haren. Toen de film was afgelopen stond ze op. 'Wil je bij mij in bed slapen of moet ik da logeerkamer t bed opmaken?' Vroeg ze. 'Mm moeilijk die keus!' Zei ik. Ze lachte. Ze wist het al precies. Ze liep naar boven naar de badkamer waar ze een tandeborstel naar mij gooide. Hij zat nog geheel in folie. Ze begon met haar tanden poetsen, maakte toen een strakke staart va haar haren en liep toen de slaapkamer in. Vermoedlijk ging ze zich omkleden. Een kwartier later lagen we samen in bed. Het ligt van isa's telefoon verlichte haar gezicht. Ik zag dat ze van heel vrolijk naar heel droevig ging. 'Wat is er?' Vroeg ik. 'Niks' zei ze en legde snel haar telefoon weg. Ze deed het ligt uit en ging goed liggen. Ik vond het maar vreemd, maar zei r maar niks van. Een tijdje later hoorde ik isa gecontroleerd ademhalen, ze sliep. Cocludeerde ik. Ik besloot ook maar mijn ogen te sluiten.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen