Foto bij Promise me

Birdy - All You Never Say (lyrics geldt hier niet voor maar haar zang... en de melodie... holy shit)

Het bleef even stil. Ik kon merken aan Harry dat hij nog dacht aan zijn plotselinge aanval, en zijn gedachtes die de aanleiding ervan waren.
'Ik ga thee maken,' deelde ik toen maar mee terwijl ik opstond en weg wilde lopen. 'Wacht,' klonk zijn stem en mijn hand werd vastgepakt. Ik draaide mijn hoofd vragend naar hem toe. Hij deed zijn mond open om iets te zeggen, maar er kwam niets uit. Hij fronste.
Ik keek afwachtend op hem neer, terwijl ik zag hoe hij duidelijk moeite had de woorden te vinden. Toen zakte ik door mijn knieën en ging tussen de zijne op de grond zitten. Met mijn ellebogen steunde ik op zijn bovenbenen.
'Wat is er?'
Harry keek me moeilijk aan, voordat hij zijn mond opende.
'Eh... wat vond je?'
Ik glimlachte vragend. 'Wat vond ik... van wat?'
Hij sloeg zijn ogen neer. 'Van wat ik zei... voordat ik... je weet wel.'
Ik fronste. 'Dat Tristan bij één ouder moet wonen?'
'J-ja.'
Ik zag Harry overal kijken behalve naar mij. Nerveuze handen wilden over zijn broek wrijven, maar mijn ellebogen zaten in de weg. Het maakte me duidelijk dat ik goed moest nadenken over wat ik nu ging zeggen. Het was duidelijk heel belangrijk voor hem.
'Het was toch al bekend dat het een een-ouderschap ging worden?'
'Ik weet niet of ik dat nog wel wil.'
'Wat dan wel?'
'Co-ouderschap.'
Ik fronste. 'Maar je vond de manier waarop het eraan toeging tussen Tristan en Caroline maar niks, zei je. En je wilde stabiliteit.'
Harry haalde zijn schouders op. 'Dat weet ik. Maar ik ben waarschijnlijk ook geen engeltje.'
O, dat ben je zeker wel, dacht ik, maar ik hield mijn mond dicht.
'Ik snap je angst, waardoor je zo reageerde, dat het echt maar bij één ouder zou blijven. Maar nu pas lijk je te beseffen dat is besloten dat dat Caroline gaat zijn.'
Harry's blik schoot mijn kant op. Hij fronste. 'Wat?'
Ik haalde diep adem. 'Je realiseerde je net de oplossing, zei je, wat dus geen co-ouderschap inhield. Maar die ene ouder is dus Caroline... dat weet je.'
Voor een lange tijd staarde Harry me emotieloos aan voordat hij abrupt opstond en me verdwaasd op de grond achterliet. Ik zag hem de keuken in verdwijnen.
Toen ik daar naar binnenliep zag ik Harry net naar twee mokken in het bovenste keukenkastje reiken terwijl de waterkoker hoorbaar aanstond. Desalniettemin wist ik dat hij me kon horen, omdat ik zijn hoofd voor nog een seconde mijn kant op zag draaien. Hij leek zich echter te herinneren dat hij 'boos' was en keek zonder iets te zeggen eigenwijs weg.
Met een kleine glimlach naderde ik stilletjes de man die voor het aanrecht stond, zijn rug naar me toe. Ik keek naar het lange haar wat half in de kraag van zijn trui verdween en half eroverheen viel, en glimlachte wat breder.
Toen ik mijn armen vanachter om heen liet glijden, voelde ik hem verstijven. Ik legde mijn wang tegen zijn rug en voelde de warmte overal branden. Ook toen hij heen en weer liep om theezakjes te pakken, liet ik hem niet los.
'A... Aibileen,' hoorde ik hem zeggen. In de eerste instantie geïrriteerd, zou je denken, maar ik kende hem al te goedd om te weten dat het juist onzekerheid was. Ging hij me vasthouden? Of juist wegduwen?
Ik voelde zijn handen over de mijne op zijn buik. Hij pakte ze vast en probeerde ze van zijn buik te trekken, maar ik maakte een geluidje en pakte hem nog steviger beet.
'Aibileen, laat me los,' ik glimlachte toen ik hoorde hoe hij ietwat geamuseerd leek te zijn. Ik schudde mijn hoofd tegen zijn rug en drukte mijn lichaam nog wat steviger tegen de lange van de zijne.
Hij was gestopt met de pogingen me los van hem te krijgen, en liep in plaats daarvan met de twee stomende mokken terug naar de woonkamer. Ik hing nog steeds aan hem.
'Serieus, Abs. Nu moet je wel loslaten.'
Met een glimlach haalde ik mijn armen weg en liet ik me op de bank vallen.

'Je weet dat ik het niet zo bedoel, hè?' vroeg ik voor de zekerheid toen ik zag hoe Harry stilletjes zijn grote handen om de warme mok vouwde en zachtjes blies. Hij keek even mijn kant op.
'Ja, weet ik, maar ik ben er niet zo blij mee.'
'Snap ik,' knikte ik, 'maar ik wil je alleen maar helpen. Ik probeer te kijken wat er net eigenlijk door je heenging, want zelf lijk je het ook niet helemaal te weten. Toch?'
Harry bleef stil. Dat was de bevestiging.
'Wil je er echt niet voor vechten, Harry? Ik weet dat het lange, zware jaren zijn geweest, en dat je moe bent, maar ik ben er nu. Ik ben er. Hier.' Ik wees naar mezelf.
'Want tja, ik weet niet hoor, maar ik wil wel. Graag,' vervolgde ik terwijl ik Harry bestudeerde.
'Ik wil wel graag voor hem vechten. Het zou alleen fijn zijn als je erbij was.'
Harry's lippen vielen een stukje van elkaar terwijl hij me bestudeerde.
'Je probeert dus te zeggen dat je... in hoger beroep wil gaan, of zo? Maar dat kan niet.'
'Er zijn altijd andere manieren, Harry. Je hebt bijvoorbeeld recht op een andere rechter, aangezien de huidige waarschijnlijk niet helemaal eerlijk is geweest. Dat zei je, toch? Het was een "takkewijf".'
Harry glimlachte. 'Dat klopt wel, ja... maar ik weet niet of Molly het... nog wel kan.'
'Molly? Je advocate?'
'Ja.'
Ik fronste. 'Nou, ik zou naar een andere zoeken. Een betere. Je hebt je geld. Spendeer het dan wijs.' Ik zei maar niets over het telefoongesprek wat tussen mij en Molly had plaatsgevonden en waarin ze eigenlijk had gezegd dat ze toch nooit echt haar best voor Harry had gedaan. En dus verdiende hij beter. Desalniettemin wilde ik zijn beeld van haar niet verpesten. Het zou hem waarschijnlijk vreselijk doen voelen als hij het wist.
Harry keek me bedenkend aan. Ten slotte zei hij, langzaam: 'Je hebt misschien wel... gelijk.'
Ik glimlachte, bijna zelfvoldaan. Harry trok zijn wenkbrauwen op. 'Niet zo arrogant, hè.'
Ik lachte zacht en schoof wat dichterbij. Harry volgde nauwlettend al mijn bewegingen. Juist toen er nog tien centimeter tussen ons in was, stopte ik. Het oogcontact verbrak ik echter niet, ook al deed het me doen blozen en zweten.
Even brak Harry het oogcontact en gleed zijn blik over mijn lichaam. Toen ontmoette mijn ogen weer de zijne.
Zonder weg te kijken boog hij naar de salontafel en zette zijn mok neer. Toen zijn rug de keuning raakte bleef hij even stil zitten, voordat hij de centimeters overbrugde.
Schouder tegen schouder, arm tegen arm, been tegen been, voet achter de zijne gehaakt.
Ik had mijn ogen van de zijne getrokken en keek nu naar zijn hand die op zijn eigen bovenbeen rustte.
Toen deze zich echter verplaatste naar de mijne, en daar een brandende afdruk achterliet, begon mijn hart sneller te kloppen.
Pas na een lange stilte, waarin het enige wat er gebeurde Harry's strelende duim over de stof van mijn broek was, hoorde ik hem zacht zeggen: 'Ik ben bereid er weer tegenaan te gaan. M-maar dan moet je beloven dat je er altijd bij zult zijn.'
Een brede glimlach van oor tot oor verscheen op mijn gezicht. Ik had hem gewoon over kunnen halen! Misschien waren het niet alleen mijn woorden geweest, maar deels ook zijn paniekaanval - desalniettemin had het gewerkt.
Mijn vingertoppen streken over de rug van zijn hand, voordat ik deze omdraaide en ze over zijn handpalm streek. Vervolgens haakte ik ze tussen de zijne. Hij vouwde ze meteen en hield zo mijn hand vast. Ik bloosde.
'Natuurlijk zal ik er altijd zijn, Harry.'
'Ook als het desnoods een jaar duurt?'
Ik dacht aan Syrië, keek Harry aan en zei: 'Ja.'
Harry glimlachte. Ik deed maar hetzelfde.
Even bleef het stil. Toen reikte ik naar mijn mok thee, maar Harry hield me tegen. Ik keek hem vragend aan. 'Wat?'
Een glimlach was alles wat ik kreeg voordat zijn andere hand in mijn nek gleed en hij me naar zich toetrok.
Mijn wijde ogen sloten zich meteen toen hij me zacht kuste en ik de mok per direct vergat. Hij was zacht, warm, liefdevol, en mijn hart bonsde in mijn keel.
Met rode wangen werd ik door een geamuseerde Harry losgelaten voordat ik mijn mok oppakte en stilletjes ervan dronk.

'Zal ik verder gaan?' vroeg Harry plotseling na een tijde. Ik schrok, ja, omdat ik met mijn gedachten zover weg was dat zelfs Harry's hand, die nog steeds op mijn bovenbeen brandde, me in de eerste instantie niet aan kon trekken.
'Nou,' fronste ik, terwijl ik de mok wegzette, 'als jij je oké voelt?'
Harry glimlachte even en knikte toen. Zette vervolgens ook zijn mok weg en begon.
'Dus Caroline en ik hadden het nog een keer geprobeerd, maar het ging écht niet. Wij samen... niet.
Het duurde een maandje of vijf voordat ik de knoop doorhakte en haar vertelde dat ik er definitief mee wilde stoppen.'
Ik bleef luisteren.
'Natuurlijk was ze boos, verdrietig, gekwetst... maar voeg dat samen en je krijgt bitterheid. God, wat was ze verbitterd. Die co-ouderschap, waar ik weer op hoopte omdat dat wel zo goed werkte, sloeg ze juist van zich af. Het leek wel alsof ze niet het beste wilde voor haar kind, maar het slechtste voor mij.'
Ik knikte instemmend. Herkende het maar al te goed in de situatie wat zich nu afspeelde.
'Het werd erger toen ik... iemand ontmoette.' Harry ontweek nerveus mijn sprakeloze blik en ging snel verder. 'Het was pas een jaar later, maar nog steeds... zoveel woede... in haar.'
Hij keek omlaag naar zijn handen. Ik wilde vragen wie, maar bij het zien van zijn gezicht hield ik mijn mond dicht. Toen hij echter de mijne zag wist hij genoeg, en hij glimlachte schaapachtig.
'Ze heet Kendall.'
Ik trok mijn wenkbrauwen op.
'Kendall Jenner.'
Ik fronste. 'Kendall Jenner? Dat model van The Kardashians?'
Ook Harry fronste. 'Ze is meer dan dat, Aibileen.'
Ik stak verdedigend mijn handen in de lucht. 'Ik vraag het alleen maar ter bevestiging, hoor.'
Harry ging verder terwijl ik naar mijn lichaam keek en 'm stilletjes vergeleek met die van Kendall.
'En... wat ben je aan het doen?'
Ik keek verstoord op.
'Waarom keek je zo?'
'Hoe?' vroeg ik onschuldig. Harry fronste. 'Die blik... je zat jezelf toch niet te vergelijken met Kendall, hè?'
Mij stilte zei genoeg.
'Jezus - Aibileen. Doe dat niet. Jij en Kendall zijn zó anders. En nee, je bent niet minder. Echt. En Taylor was ook zo... dun. Waarom vergeleek je je niet met haar?'
Ik haalde mijn schouders op. 'Die is geen model.'
Harry rolde met zijn ogen en zei: 'Niet zo denken, Abs. Modellen zijn mooi, ja, maar ook saai. Alles is bijna te perfect aan ze.'
'O.'
Harry glimlachte. 'Weet je wat ik perfect vind?'
Ik rolde met mijn ogen en trok een gezicht. 'Vertel het eens... Harry.'
Hij kneep even zachtjes in mijn been. Wees toen met een lange wijsvinger naar mijn gezicht. Die daarna in brand leek te staan.

Het was wat later in de avond. Er was veel gepraat - tot nu to eigenlijk alleen maar over Harry - en veel besproken. Veel besloten, veel gedacht.
De sfeer was veranderd sinds het moment dat we hier aankwamen. Eerst nog gespannen, onzeker, afstand bewarend. Maar ik was 'opgewarmd' en dat leek ook voor Harry te gelden. Het begon echt pas bij de kus in de gang.
'Waarom bloos je?'
Ik keek abrupt op. 'Wat?'
Harry grijnsde. 'Je bloost. Waarom?'
We hadden een film opgezet en mijn gedachten waren tijdens het kijken afgedwaald. Ik had gedacht dat hij gewoon aan het kijken was. Niet dus.
'Ik bloos... niet.'
Harry trok zijn wenkbrauwen spottend op. 'O, nee?'
Ik glimlachte kleintjes. 'Nee, hoor.'
Ik had mijn hoofd weer naar het scherm gedraaid, maar voelde zijn blik nog doordringend branden.
'Aibileen.'
Ik hield krampachtig een glimlach tegen. Vooral toen ik zijn lichaam dichterbij voelde komen.
'Harry.'
Ik voelde zijn adem. Vervolgens een grote, warme hand die op mijn knie werd gelegd. Ik wilde ernaar kijken, maar bedwong mezelf.
'Abs,' klonk zijn stem zacht in mijn oor. Ik voelde zijn zachte lippen er even langs, voordat ze langs mijn wang streken. Ik wilde wegdraaien, maar hij legde zijn andere hand op mijn andere wang om mijn gezicht zo juist naar zich toe te duwen.
'Harry, laten we niet zo van stapel...' Zachte lippen werden op de mijne gedrukt voordat ik hem daarna dichterbij hoorde schuiven. Ik wilde mijn handen op zijn schouders leggen om hem voorzichtig weg te duwen, wat ik dan ook probeerde, maar hij drukte zijn mond juist nog steviger tegen de mijne aan. Naar adem happen kon ik niet, maar het me alleen maar met bonzend hart laten overkomen.
Een hand gleed achter mijn rug voordat hij me zacht onderuit trok. Verbaasd liet ik hem doen, mij op mijn rug leggen en er zelf boven hangen.
'Harry,' begon ik zacht toen zijn lippen zich even verplaatsten naar mijn kaak, 'kunnen we alsjeblieft... de film kijken?'
Harry trok zich terug en keek geamuseerd op me neer. Zijn lange haar viel omlaag, bijna in mijn gezicht, en zijn handen waren ernaast geplaatst.
'De film... kijken?' herhaalde hij. Ik glimlachte nerveus en knikte.
Even keek Harry op me neer, voordat hij nog een keer zakte en een kus op mijn voorhoofd drukte. Vervolgens ging hij overeind zitten en trok me behulpzaam met zich mee.
Zitten zat ik nog geen vijf seconden toen Harry me tegen zich aan trok en vervolgens een arm om mijn schouders legde. Ik probeerde vooral niet te blozen.
Het was een beetje dubbelzijdig. Ik wilde Harry heel graag aanraken, hem kussen, zijn bonzende hart onder mijn vingers voelen, maar het voelde ook alsof het allemaal een beetje teveel was voor één avond. Nog niet eens binnen vijf uur.

Na de film ging ons gesprek verder. Het was iets na elven, en ik was moe, maar ik wilde nog niet slapen.
'Afgezien van je persoonlijke leven, Harry... hoe ging het met One Direction de afgelopen jaren?'
Harry glimlachte terwijl hi met zijn lange vingers figuurtjes op mijn arm tekende.
'We zijn er tussendoor twee keer een half jaartje uit geweest, eigenlijk.'
Met grote ogen keek ik Harry aan. 'Wat? Waarom?'
Harry zuchtte even en keek toen weg.
'Ik was niet uit te staan.'
Ik fronste. Bleef stil.
'De eerste keer was nadat het uitging met Taylor en ik Caroline vertelde dat ik... er dus mee wilde stoppen. Dat half jaar daarna was te hectisch, en dus besloten we - wij allen dus - dat een half jaartje eruit goed voor ons zou zijn. Niet alleen voor mij. Ook Zayn scheen problemen te hebben met Perrie. Huwelijksproblemen, of zoiets.'
Ik trok mijn wenkbrauwen op. Perrie had ook gezeik gehad? Arme, arme meid...
'De tweede was toen ik precies midden in alle processen zat om de voogdij van Tristan. Het was een beetje een burn-out, eigenlijk.'
Ik schudde tuttend mijn hoofd. 'Dat moest vreselijk zijn geweest.'
Harry knikte langzaam. 'Dat was het ook.'
Ik pakte zijn warme hand beet en streek met mijn duim over de rug ervan. Ik zag hem glimlachen en drukte mijn lippen voor even op zijn knokkels.

'Gaan we ooit nog over jou praten?'
'Natuurlijk,' glimlachte ik terwijl ik de lege mokken op het aanrecht zette. Hijzelf leunde met zijn armen over elkaar geslagen tegen de muur en keek hoe ik de vaatwasser uit begon te ruimen. Net toen ik wilde beginnen met het inladen van de vieze vaat, kwam Harry langzaam op me afgelopen. Vragend bleef ik staan met een vieze stapel borden in mijn handen, voordat ik verstijfd mee moest maken hoe Harry naar voren boog, me even zacht kuste en toen de borden overnam. Stilletjes en met rode wangen keek ik toe hoe hij met een glimlach de vaatwasser begon in te laden.

'Ik neem aan dat je naar huis gaat?'
Harry fronste. 'O, ja?'
Ik haalde mijn schouders op. 'Nou ja, tenzij je hier op de bank wil slapen...?'
'Hoezo? Heb jij geen kamer?'
Het idee dat Harry zo makkelijk dacht over het slapen bij mij in een bed, deed mijn hart luid bonzen, maar ik liet niets merken.
'Nou, Charlie heeft nu mijn kamer. Ik slaap bij mijn moeder.'
Even keek Harry me aan. 'Jij hebt echt mijn huis nodig,' zei hij toen, geamuseerd, voordat hij me bij mijn schouder naar zich toe trok en zijn lippen op mijn voorhoofd drukte. 'Maar goed, dan ga ik wel naar huis ja.'
Ik knikte. 'En... je bent morgen niet meer vrij, toch?'
Harry fronste. 'Ja, dat klopt. Ik ben zelfs vanaf morgen het land uit, eigenlijk.'
Nu fronste ook ik. 'Wat? Ik dacht dat je in Engeland zou blijven?'
'Ja, ik ook, maar we hebben een of andere awarduitreiking in LA.'
Ik pruilde. 'Dat zal Charlie jammer vinden.'
Harry trok zijn wenkbrauwen geamuseerd omhoog. 'Jij niet dan?'
Ik glimlachte en knikte toen. 'Natuurlijk, Harry.'
'Mooi. Want ik ga je ook missen,' reageerde hij, voordat hij met twee grote handen mijn wangen bedekte en zijn mond voor een paar seconden op de mijne drukte.
'Ik bel je snel, oké? Laat me weten hoe het gaat, en zoek ook meteen een nieuwe advocaat, oké?'
Harry knikte braaf en volgde me naar de voordeur. Het was koud en toen ik deze opendeed, begon ik meteen te rillen. Harry liep langs me, zijn jas half aan, voordat hij zich nog even omdraaide en me bekeek.
'W-wat?' klappertandde ik. Harry glimlachte en schudde alleen zijn hoofd. Met zijn lange vingers schoof hij mijn haar nog achter mijn oor, zijn vingertoppen over mijn huid strijkend, voordat hij zich omdraaide en het huis verliet.
Koud vanbuiten maar warm vanbinnen keek ik hem na.


oké guys
voor het vorige hoofdstuk in totaal 21 kudo's
WHATLKSDF
DAT IS. ZO. LIEF
LIKE
UGH

en dan jullie reacties serieus
ik heb echt een paar keer op het punt gestaan om in huilen uit te barsten, zo lief was het jezus <3

Reacties (13)

  • Booooo

    Wanneer komt er een nieuw stukje? Ik hoop snel!!

    4 jaar geleden
  • AngelicPower

    snel verder!!(Y)

    4 jaar geleden
  • Mylintis

    Ik heb zomaar ineens een verslaving aan je verhaal opgebouwd. Je schrijft echt prachtig en beeldend en ik kan niet wachten tot ik meer kan lezen! (:

    4 jaar geleden
  • kaleidoscoop

    ZE ZIJN ZO CUTEEEE OMG OMG OMG (verbergt glimlach omdat ik in een overvolle trein zit)

    4 jaar geleden
  • Booooo

    Waar haal je die inspiratie vandaan?! Zo cute!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen