Foto bij heaven ~11~

Jay van Treisen

"Jay, Jay," zachtjes word ik aangetikt. "Jay!" Word er dan keihard in mijn oor geroepen. Ik open mijn ogen en kijk boos en slaperig tegelijk naar Julian. "Moest dat nou?" Geïriteerd kijk ik de jongen naast mij aan die terug kijkt met een enorme grijns op zijn smoel. "Kaylee, waarom moesten ze ook al weer mee?" Richt ik mijn vraag naar achter waar mijn beste vriendin op de achterste bank zit. We zitten verdeeld over de bus van mijn moeder en de auto van Robert, de vader van Kaylee en, tevens mijn tweede vader.

Ik zit met Julian, Kaylee, mijn moeder, vader en broer in de auto en de rest -Kaylee haar ouders, plus Ralf, Alex en tom- zit in de bus. Vandaag is de dag. Over precies drie en een half uur zitten Kaylee en ik op het vliegtuig naar mijn droom land. De afgelopen week was het voornamelijk inpakken en afscheid nemen. We zijn twee dagen in assen bij familie geweest, een dagje Amsterdam voor alle nodige spullen en Kaylee en ik hebben met de hele gang bij Julian geslapen als afscheidt 'feest'. Ook Joël is nog 'even' geweest. Nou, dat gesprek had ik liever niet gevoerd want het blijft me nogwel even bij. Het was woensdag. We waren gister net terug gekomen uit Amsterdam en ik was aan het inpakken, again...

Ik mik een paar sokken net in mijn koffer als de bel beneden gaat. Ik doe de kastdeur dicht en loop naar de voordeur. Mijn ouders zijn nog even naar vrienden gegaan en mijn broer zit gewoon in leiden dus ben ik home alone. Ik haal een hand door mijn haar en open de deur. "Hoi," eesrte reactie, What the fuck doet hij hier?! Ik dacht dat ik mijn punt de vorige keer duidelijk had gemaakt? "wat is er?" Ik kijk Joël monotoom aan. "Ik ehm.. weet het eigenlijk ook niet echt, ehm.." Zijn ogen staan schuldig en ik weet nou niet helemaal wat hij hiermee wil bereiken. "Ik eh.. wil de je nog een keer zien zien voordat je weggaat." Ik kijk hem nu vraagend en misschien ook wat nieuwsgierig aan. "ik eh.. wil niet dat je gaat als je nog boos op mij bent," komt er in een golf uit. Hij kwam het, het goedmaken? Dat had ik niet van hem verwacht. Meestal is hij zo koppig en standvastig als maar zijn kan. "oh. eh oke? Ik ben al een stuk minder boos dan eerst. Als jij vindt dat het niet werkt is dit ook het beste." Tuurlijk ben ik nog geïriteerd en dat zal ook nog wel even zo blijven, maar om dat nu keihard in zijn gezicht te gaan zeggen. Ik ben soms een bitch, maar zo bitchy zou ik nooit doen. "Mag ik een goodbye-knuffel nu?" Hij steekt zijn armen vooruit en spreid ze. Lichtjes ongemakkelijk stap ik naar buiten recht in zijn armen. Als hij zijn armen om mijn lichaam sluit ben ik me wel degelijk bewust van de warmte die nu door mijn lichaam raast. Het nu negeren en ontkennen kan echt niet meer en ik geniet maar gewoon van dit moment. "Ik wil je terug Jay," fluisterd hij in mijn oor.

De mooie stem waar ik ooit voor ben gevallen ben klinkt nu niet harmonieus, maar rauw en lustig. Meteen word ik terug gezogen in de werkelijkheid en maak me ruw los uit de knuffel. Boos kijk ik hem aan. "Je komt hier en maakt je excuses, zo ongeveer. Ik vergeef je, zo ongeveer. Dan zeg je dit?! Joël ik wil je niet meer, wat is daar niet duidelijk aan!?" Ergens diep van binnen weet ik dat ik nu lieg en te hard tegen hem uitval, maar hoe kan hij zó reageren?! "Wacht maar Jaycelin, ik krijg altijd wat ik wil." Oké, nu klinkt hij gewoon als een enge verkrachter. "Je weet dat ik niet bang ben voor of door dreigementen dus ik zou zeggen, doe je best! Dag Joël!" Met die worden sla ik de deur dicht en storm terug naar mijn kamer. Daar val ik op mijn bed neer met mijn handen achter mijn hoofd gevouwen. Nog een paar keer hoor ik de bel maar negeer het ringende geluid. Wat is het allemaal ook weer moeilijk... "Jay, Jay!" word er nog geroepen. "JAY!"


"Huh, wat?" Ik kijk naar Kaylee en zie Julian over haar schouder mee kijken naar mij. "Zo jij was diep weg zeg! Maar we zijn er! Dus, get of, and move your ass to our adventure!" Roept ze vrolijk en springt -letterlijk- de auto uit. Ik ga er achter aan met een mege glimlach op mijn gelaat. Onze ouders pakken de koffers uit de bus. Kaylee en ik hijsen onze reis back-pack op onze rug en rennen met onze vrienden Schiphol binnen, Australië tegemoet. Eindelijk gaat het beginnen!

Reacties (3)

  • CamsBae

    Die opmerking over die enge verkrachter :') Lmaooo

    5 jaar geleden
  • Fermosa

    Ik begrijp dat je dan geen zin had om te activeren. Dat geeft niet ik hoop dat je dan sneller kan schrijven en dat je niet meer ziek
    bent.

    5 jaar geleden
  • Archenemy

    Joël rot op c:
    EN YEAAHHH AUSTRALIAAAHH HERE THEY COME. woesjj snel verder

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here