Foto bij ~ Fifteen and a half ~




~ Cross my heart and hope to die, ~

“What te hell?”
“Ook hallo.” Zegt Harry sarcastisch.
“Hoe ben je-“
“Kijk, ik heb niet veel tijd tot Louis terugkomt,” zegt hij. “Ik wilde je zien.” Verbaasd kijk ik hem aan.
“Kon je niet wachten tot ik thuis was?”
“Nee, je moeder kwam vroeg thuis vandaag.” Nog steeds verbaasd kijk ik de lijkwitte jongen aan.
“Zei je niet dat mensen je konden herkennen?” Hij zucht.
“Ja, maar ik weet hoe ik van hier naar daar kan geraken zonder gezien te worden. Ik heb lang kunnen oefenen, weet je wel? Ik ben al een halfjaar dood en had niets te doen.” Mijn wenkbrauw schiet de lucht in.
“Kijk niet zo naar me,” zegt hij. “Ik verveelde me. Dood zijn is zo saai als f-“ Hij stopt met praten en bukt zich als Louis langs de auto passeert om te gaan betalen.
Harry gaat weer rechtop zitten en komt wat dichter naar me toe.
“Ik denk dat ik maar beter ga,” een grijns staat op zijn gezicht.“Dit was leuk.” Knipoogt hij. Ik rol met mijn ogen en zucht. “Ik mis dat wel.” Zegt hij plots serieus, zonder glimlach.
“Wat mis je?” vraag ik.
“Ademen.”

Hij staart een tijdje in mijn ogen, tot hij zijn hoofd plots naar achter draait. Ik draai mezelf nog wat meer om en zie Louis naar de auto toe komen. Ik kijk terug naar Harry en haal even snel mijn wenkbrauwen op ten teken dat hij moet opschieten. Voorzichtig en zonder al te veel lawaai sluipt Harry de auto uit. Onopgemerkt verdwijnt hij om de hoek en knipoogt naar me.

Op dat moment besef ik dat Harry fysisch misschien wel niets voelt maar dat hij al even verveeld en eenzaam is als elk levend persoon maar kan zijn.

Helloo,
Dit was nog een deel van het vorige hoofdstuk. Omdat het anders te lang zou worden heb ik het in twee delen gesplitst.

I'M BACK! Ik ga proberen om dit verhaal wat regelmatiger up te loaden, maar ik kan iets beloven.

Let me know what you think!

X

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen