Foto bij O37 | Fuin


'Hier ontmoeten we elkaar dan opnieuw', zei de stem van Avain, en Kali voelde zich ijskoud worden. Neerdwarrelende sneeuw striemde tegen haar gezicht en ze keek naar het mensenkind, dat hoog op een rots stond, terwijl haar mantel om haar heen leek te kolken door de gierende wind. Kali wist echter onmiddellijk dat dit Avain niet was, want uit de ogen van deze gedaante sprak niet de somberheid die Avain zo gekenmerkt had.
'Wie ben je?' siste Kali. Het gezicht van Avain glimlachte sereen. 'Je hield van dit meisje omdat ze een afspiegeling was van Vean, maar toch was ze niet zo rein van geest. Dit meisje heeft veel meegemaakt.' Een oude herinnering dreef naar de oppervlakte. Een aftands vlot dat zo zwaar in het water lag dat het water er bij het minste zuchtje wind overheen spoelde. De oude vrouw die haar smeekte Avain te redden van het slavenbestaan en haar een beter leven te schenken.
Ze had gefaald. Toen ze om zich heen keek, herkende ze met een schok de Eenzame Berg. Deze had enkel Avains lichaam kunnen aanschouwen, voordat ze begraven werd, diep onder de rots waar degene die haar lichaam had gestolen nu op stond.
Kali spande haar spieren op. Niet-Avain stapte echter van de rotswand en het landschap veranderde. De bergtoppen werden ruïnes en de sneeuw lang groenbruin gras. Kali was alleen en stapte langzaam naar een van de vervallen gebouwen toe. Ze streek met haar hand over de ruwe steen.
'Dit is Atalantë', zei een stem. Kali draaide zich om en ontdekte een jong meisje dat in het gras zat. Haar haren waren zilvergoud en vielen als een waterval langs haar fijne gezichtje. Kali was er zeker van dat ze deze persoon nog nooit eerder had gezien.
'Woon je hier?' hoorde ze zichzelf vragen.
'Nee. Atalantë is vele jaren verloren geweest. Maar nu hebben de Valar besloten dat het tijd is dat deze landen de zon weer zullen zien en zijn bewoners het weer bij zijn oude naam gaan noemen.' Kali fronste haar voorhoofd en keek het meisje aandachtig aan. Haar oren waren puntig en uit haar ogen sprak een wijsheid van vele lange jaren.
'Je mag me Nerwen noemen', zei ze, alsof ze Kali's gedachten kon lezen. Hoewel Kali zich vredig voelde op deze plaats en ze voelde dat Nerwen geen bedreiging voor haar vormde, kwam toch een oude achterdocht weer opzetten. Ze balde haar vuisten.
'Ik heb geen slechte intenties met jou. Jij hebt geprobeerd me te vermoorden, maar ik vergeef je. Finwë was mijn vaders vader en ondanks het kwaad dat zijn eerste zoon en de zijnen de wereld hebben aangedaan, ben ik bereid te geloven in de goedheid die in jou verborgen zit.'
Kali lachte schamper. 'Heer Círdan heeft me ooit hetzelfde verteld, Nerwen. Toch heb ik een Waker op zijn rijk gestuurd en deze heeft alles vernietigd.'
'Toch zijn velen kunnen vluchten van dit monster en hebben toevlucht gevonden in het rijk Caladris, ver van enige stroom en enig meer.' Kali keek over de grasvlakten heen, de verte in.
'Caladris zal vallen. Mijn heer heeft een oude vete met Koningin Alessë. Zodra ik zijn Ring bemachtigd heb, zullen we naar het Westen gaan.' Nerwen keek haar aan, haar blik ondoorgrondelijk. 'Ondanks je dreigende woorden, ben je nu niet op zoek naar de Ene, maar naar een tovenaar die erop belust is het mensenrijk tot as te veranderen, Andúnë.'
Koud water plensde over haar gezicht en naar adem happend opende Kali haar ogen.
'Je bent weer wakker!' riep een jonge stem vrolijk. Het duurde even vooraleer de halfelf het vrolijke, ronde gezicht van Pepijn herkende.
'Pepijn Toek?'
'Andúnë! We dachten dat je in Rivendel achtergebleven was! Je hebt geen idee hoe kwaad Boombaard was toen hij zag dat de Oude Wilgenman je probeerde te verstikken. Gelukkig heeft hij je eruit kunnen halen, al vond hij het niet zo heel prettig om langer te talmen. Ik denk dat hij haastig aan het worden is.' De laatste gedachte zorgde ervoor dat zijn ogen begonnen te schijnen en Kali had geen idee wat ze nou uit die stortvloed van woorden moest begrijpen.
'Waar gaan jullie heen?'
Pepijn grijnsde en fluisterde: 'Naar de Orthanc van de Tovenaar Saruman.'

Reacties (5)

  • Croweater

    Ik ken het gevoel D:
    En het ligt echt niet aan jouw verhalen want ik zie het echt overal. Behalve misschien bij 1D verhalen want die lees ik nietxD

    Maar ik ben even kwijt waar ze Pip van kent. Alleen van de Council toch of vergeet ik nou wat belangrijks? Oh en ik vond de herinnering aan Ash heel tof. Alleen ben ik ook vergeten hoe ze nou precies doodging. Maar dat houdt het andere verhaal spannend haha.

    4 jaar geleden
  • Vega

    Koningin Alessë? Ben ik nou dom of komt zij niet voor in de boeken? O, en is Nerwen niet een van de vele namen van Galadriel? Want volgens mij klopt de rest van de beschrijven met haar, zeker de je hebt geprobeerd me te vermoorden gedeelte.

    4 jaar geleden
  • Glorfindel

    hahaha! haastige ent! pepijn! hihi

    4 jaar geleden
  • Morozko

    Het is een leuk verhaal ga door!!!(Y)

    4 jaar geleden
  • Schack

    Darling, je hebt nog steeds 38 abo's. Bovendien schrijf je niet alleen voor ons, maar ook omdat je er zelf plezier aan beleeft. c:

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen