Foto bij ¤001¤

En hier is dan het eerste stukje, ben benieuwd (:

De heerlijke klanken van een draailier en een hang gecombineerd bereikte mijn oren terwijl ik door de entree poort van het evenement liep die sierlijk aangekleed was met klimop en magisch uitziende slingertjes en dromenvangers.
Ik sloot mijn ogen even voor een paar seconde om de eerste vloedgolf van de sfeer waar ik zo van hou over me heen liet spoelen.
Ik was op het FLE, wat ook wel stond voor Fantasy Lovers Event, maar door de bezoekers die hier al vele jaren kwamen werd het ook wel gewoon Fanlove genoemd, je weet wel, fan van fantasy en Love... Tja, dat hoef ik natuurlijk niet uit te leggen.
Het is een driedaags open lucht evenement dat gericht is op wat vele mensen ook wel de vreemde kanten van de samenleving noemt.
Oftewel; de Gothics, Lolita's, Otaku's, Cosplayers en role-players waren er een aantal van.
“Momo, waar wou jij ook al weer als eerst heen?” Hoorde ik Scott zeggen tegen het lange bruinharige meisje dat naast me stil was blijven staan, waarschijnlijk ook even met haar ogen gesloten om de diepbruine kijkers met een twinkeling op hem te richten en er verscheen een bijna katachtige grijns op haar gezicht.
Momo, ook wel in de normale wereld Monica genaamd zuchtte even. “Ik wil sowieso langs de kraampjes, ik heb gezien dat die ene leuke korsetten stand er weer is dit jaar.”
Scott knikte, alsof hij dat de afgelopen minuten in de auto nog niet gehoord had, maar ik was dan ook en van de weinigen die van Monica wist dat ze nu al een tijdje een oogje had op Scott.
“En jij gaat met me mee.”
“Wat moet ik bij al die vrouwen spullen? Ik wou juist even gaan kijken bij de LARP wapens, ik hoorde dat ze een uitverkoop houden van goede merken en...” Maar hij werd afgekapt door luid joelende mensen die zo op hun eigen manier betoogden hoe enthousiast ze waren om weer terug te zijn op het magische grond van het evenement.
“Ik denk dat we maar even aan de kant moeten.”
“Zullen we wat te drinken halen? Hebben we direct zo'n mooie mok!”

We hadden ook een tafeltje kunnen vinden die zich lekker in het opkomende zonnetje had geplant en we waren dan ook al snel neer genesteld en van onze cider aan het sippen.
Ja, het is ongeveer tien uur in de ochtend en wat drinken wij? Alcohol.
“Celia, wat wil jij doen?” Monica hing zo goed als aan mijn arm, waardoor ik niet de kans kreeg om het programmaboekje alweer te pakken die we zonet in onze handen gedrukt hadden gekregen.
Sinds mijn geboorte zo'n vijfentwintig en een halve jaar geleden was dat mijn naam; Celia Tullip, een achternaam die ik eigenlijk nogal saai vond en dus ook wel zou willen veranderen, maar hoe makkelijke je met een hoop gedoe aan papierwerk je voornaam kan veranderen lijkt een naamsverandering voor je achternaam een stuk lastiger.
“Wel, het is de eerste dag.” Zei ik voordat ik nog een sip nam van mijn eigen appelcider. “Graag wil ik gewoon even lekker rondkijken, dansen en...”
“Naar de Q&A van Long lived they after.” Maakte Scott mijn zin af.
Long lived they after was sinds het begin van de serie mijn favoriet geweest van mijn gehele waslijst aan series die ik keek en ooit heb gekeken.
Wat was er niet leuk te vinden? Geweld,knappe gozers, mysterie, liefde, verwarring, Magie, knappe gozers, kastelen, complotten, verschillende verhaallijnen en knappe gozers.
Wat? Je kan er nou eenmaal niet genoeg hebben, het is natuurlijk altijd leuk om naar te kijken, zeker als de acteurs die ze spelen ongeveer van je eigen leeftijd zijn.
Zelf heb ik geen vriend, puur omdat nog niemand dat gevoel in me teweeg gebracht heeft.
Dat gevoel alsof je in vuur en vlam staat, het gevoel alsof je adem je even in de steek laat wanneer je hem ziet, het gevoel alsof je maag een Olympische turnoefening aan het uitvoeren is wanneer je tegen hem praat.
“Celia?” Monica sprak de woorden zo uit alsof ze ermee probeerde duidelijk te maken dat ze wist waaraan ik dacht, dus ik zuchtte en ik knikte en fixeerde mijn blauwe ogen met een grijns op Monica, maar die rolde met haar ogen als antwoord. “Ik hoef er niet heen hoor, je weet dat ik meer van de horror thrillers ben.”
“Zullen we anders afspreken dat we voor nu gewoon ieder ons weg gaat? Dan zien we elkaar om het middaguur weer bij de vaste ontmoetingsplek.”
Die ontmoetingsplek was een grote treurwilg die op een veld vol met bloemperken stond als een koning die over diens kleurrijke onderdanen uitkeek, gevangen binnen diens sombere kasteelmuren.
We stonden op en borgen onze mokken voorzichtig op in onze tassen om ons klaar te maken om inderdaad ieder diens eigen weg te gaan.
“Celia! Scott! Momo!” Vanuit de toch al wel drukke menigte kwam er een aardbeienblond meisje naar ons toe rennen en ze vloog me om de hals waardoor ik even wankelde onder haar volle gewicht. “Jullie zijn er eindelijk!”
“Hoe laat was jij hier dan al, Alice?”
“Gisteravond.” Ze streek het haar uit der ogen en deed toen hetzelfde met mijn lichtblonde lokken die door de kracht van haar omhelzing losgeschoten waren uit de knip die ik in had.
“David is de tent nog aan het opzetten.”
“Dat doen wij vanavond.” Stelde Scott vast. “Railey komt ook nog bij ons in, hij zou tegen de middag arriveren.”
“Dus jij laat je vriendje lekker alles doen, toe maar weer.” Monica porde Alice met haar elleboog in haar zij, maar ze keek stiekem even naar Scott terwijl Alice en ik even een blik naar elkaar wierpen.
Railey's komst zou nog wel eens roet in het eten kunnen gooien van mijn lieve vriendin.
Railey was namelijk gay en hij had laatst op een soort meidenavond waar hij ook aanwezig mocht zijn toegegeven ook enige gevoelens te hebben voor Scott, wat het echt ongemakkelijk zou maken vannacht.
Monica en ik hadden dan ook al afgesproken dat ik een gedeelte zou delen met Railey, zij had namelijk haar eigen tentje en Scott zou vertoeven in het woongedeelte van onze tent.
“Zeg..” Alice haakte haar arm door de mijne en verloste me daarmee uit mijn gedachten. “Zullen wij nu dan alvast naar de forum hall? Voor je het weet zijn er geen plekken meer voor de Q&A.”
En zo gingen wij op pad, althans het meisje sleepte me zo goed als hardhandig achter zich aan.
En we waren nog net op tijd voor de beste plaatsen die we ons voor konden stellen.
Niet wetend wat voor gevolgen dat allemaal in werking zou stellen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen