Zijn vingers schoten over het toetsenbord terwijl hij zachtjes met Guus Meeuwis meezong. Zijn paper was bijna helemaal afgerond en nu het einde in zicht was, leek de blokkade die alle woordenstromen tegenhield eindelijk te zijn opgeheven. Al zes uur deed hij zijn best om aan de vijfentwintighonderd woorden te komen, maar na elke honderd woorden kreeg hij steeds de ingeving dat hij beter opnieuw kon beginnen.
‘Nee hè,’ gromde Jochem gefrustreerd toen zijn laptopscherm ineens zwart werd. ‘Dit ga je niet menen!’ Hij gaf een klap tegen het toetsenbord, maar daarmee was natuurlijk niets geholpen.
Boos duwde hij zijn bureaustoel naar achteren. Hij zag dat zijn wekker ook uit was en toen hij het lichtknopje indrukte, gebeurde er niets.

Hij zocht naar zijn telefoon om op internet rond te neuzen of er iets over een stroomstoring te vinden was, maar het mobiele internet lag eruit. Potjandorie.
Alsof dat een magische woord was, sprong het licht ineens aan. De hele kamer was fel verlicht en Jochem kon zich niet herinneren dat het net zo donker was geweest dat het werkelijk een wereld van verschil maakte.
Toen hij echter omhoog keek, zag hij dat de lichtbundel zich in het dak bevond en voordat hij iets kon zeggen, viel er iets door naar beneden. Met grote ogen sprong hij opzij toen hij zag dat het een man was, met witblond haar en een grote kroon op zijn hoofd.
‘Wat krijgen we nou?’ bracht hij stamelend uit toen er nog drie volgden. Het waren afzichtelijke wezens, die zo lelijk waren dat Jochem niet eens wist of het mannen of vrouwen moesten voorstellen. Verwilderd staarden ze om zich heen. Een van hen leek het nodig te vinden om zich door het raam naar buiten te werpen en de anderen volgden al snel en klommen als apen door het raam heen, alsof ze door een naderend onheil werden opgejaagd.
Verslagen zakte Jochem op zijn bed neer, terwijl hij toezag hoe de lichamen van vreemde mannen – en enkele vrouwen – zich opstapelden totdat de vloer niet meer zichtbaar was.

Dit verhaal is in principe het vervolg van Mission Impossible. Mocht je nou geen zin hebben om die honderdvijftig hoofdstukken te gaan lezen, dan begrijpen we dat natuurlijk. Laat het dan even weten, want dan zorgen we dat alles goed te begrijpen is voor je. Jochem is een nieuw personage, dus hij zal ook moeten ontdekken wat er in het vorige verhaal is gebeurd. Maar het is voor ons wel even handig om te weten als er ook lezers zijn die er blanco in staan en nieuwsgierig zijn hoe dit afloopt. (:

Reacties (9)

  • Nikeia

    Oh ik weet niet waarom ik dit vervolg nooit gelezen heb en ik zie dat het ook niet zoveel hoofdstukken bevat, maar ik ga het lekker toch lezen want ik vond Mission Impossible altijd geweldig.

    4 jaar geleden
  • Frey_

    Mwihihihi ik ben nu al verliefd op dit verhaal (:

    6 jaar geleden
  • Grindelwald

    Wat hééérlijk beschreven :'p

    6 jaar geleden
  • Vibes

    Potjandorie.

    Nou zeg dat wel!

    6 jaar geleden
  • Storiefan

    dwazen,1 van hen had WITBLOND haar en een KROON! hoe kunnen t dan orks zijn?

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen