Foto bij ¤002¤

De zenuwen gierden door mijn lichaam heen terwijl de zaal –meer een tent met houten vlonders als vloer- langzaam vol stroomde met mensen, Alice en ik hadden een mooi plekje kunnen vinden op één van de bankjes die neergezet waren voor podiumpje met stoelen waar de acteurs en actrices plaats op zouden nemen binnen luttele minuten.
Over luttele minuten zou ik de cast zien van mijn favoriete serie zien in levende lijven.
Achter weerklonk geroezemoes en de menigte begon als een soort wave te klappen, waaruit je op kon maken dat de acteurs en actrices vanachter uit de tent aan kwamen lopen.
En daar waren ze; Thomas Anderson, Morgan Romis, Alana Savro, Tom Klaver en achteraan, de persoon die de lijn sloot was niemand minder dan Jonathan Gold, één van de grootste hunks van de show en waarbij vele vrouwen in katzwijm vallen als hij weer eens iets verrukkelijk sexy slechts doet.
Want hij wordt tenslotte door velen onder de categorie slechteriken gerekend.
Alice en ik begonnen net zo hard mee te joelen als de rest en ik voelde hoe zij zich in moest houden om niet te beginnen met stuiteren op haar plek.
De cast begroette de menigte en wij groette hen in alle enthousiasme terug en in een waas herinnerde ik me dat ik mijn camera mee had genomen en wat onhandig begon ik in mijn tas te wroetten. Shit, waar was dat ding nou weer gebleven?
Met wat moeite rakelde ik het ding vanaf de bodem – natuurlijk bevond die zich precies daar weer- en zette hem aan. Het merklogo schermpje flikkerde even op en al snel keek ik naar een beeld door de lens wat nu aan het opnemen was, een beeld waar door mijn adem even in mijn keel stokte.
Want door de lens keken de twee diepblauwe ogen van Jonathan Gold mij aan, niet nonchalant over de menigte heen, niet in mijn camera, maar recht in de lens waar mijn oog achter zat. Er speelde een geheimzinnige glimlach om zijn lippen voor hij even voorzichtig op zijn onderlip beet voor hij een slok water nam en het oogcontact verbrak.
Water wat ik nu ook wel kon gebruiken. Niet om te drinken, maar om mezelf mee in het gezicht te gooien, mijn wangen gloeiden warm op en ik voelde een kriebel langs mijn rug gaan.

“Zijn er nog vragen?” Thomas had net een verhaal afgestoken over de laatste aflevering voor de hiatus die nu heerste en hij had meegedeeld dat ze volgende week weer zouden beginnen met filmen, iets wat we natuurlijk onder luid applaus en gejoel in ontvangst namen.
Een hiatus is het één na ergste wat je als fan kan overkomen. Het ergste is natuurlijk het stopzetten van de serie
Natuurlijk schoten er vele handen omhoog en ook ik had zo mijn vragen, maar ik twijfelde.
Wat als ze mijn vraag nou dom vonden? Wat als de vraag niet klopte? Wat als.... Als....
“Het blonde meisje hier vooraan.” De stem van Thomas schudde me wakker en ik had na een halve minuut pas door dat hij Alice bedoelt had.
Die schraapte haar keel en ik maakte me op voor een hele lange monoloog. “Wel, in aflevering acht van seizoen twee viel het me op dat er ene zekere Briënna genoemd wordt, maar die is nog helemaal niet in de serie vertoond, gaat zij nog een rol spelen? Of kunnen we haar gewoon wegschrijven?”
Thomas boog zich even naar voren. “Dat is een scherpe observatie.” Hij keek even naar de castleden naast zich alsof hij om toestemming moest vragen. Na een kort knikje van Tom draaide hij zich weer naar ons om. “Ik kan je nu zeggen dat we inderdaad bezig zijn met de casting van de rol, mag ik zo vrij zijn hoe je op deze vraag gekomen bent?”
Alice friemelde even aan de zoom van haar geïmproviseerde elfenjurk. “Wel, mijn beste vriendin hier naast me kwam er eigenlijk eens mee, sindsdien had ik het in mijn hoofd zitten.”
Nu richtte de ogen van Thomas zich in de mijne, een twinkeling van geamuseerdheid schoot door zijn ogen heen. “Mensen als jou vriendin hebben we nodig, die houdt onze serie scherp.” Hij knipoogde even naar ons voor hij zich weer op de rest van de zaal wende. “Zijn er nog meer vragen?”

Na nog bijna tien andere vragen gaven de acteurs en actrices aan dat ze gingen stoppen en dat ze over een aantal minuten beschikbaar zouden zijn voor de Meet en Greet voor handtekeningen en misschien zelfs wel een foto.
“Oh god, kan ik nu dan eindelijk met al die hunks op de foto?” Alice leek al bijna weg te kwijnen bij de gedachte alleen al terwijl ze de foto's die zij gemaakt had doorbladerde op haar Iphone.
“Kijk deze dan, Thomas is echt een schatje, ik weet dat ik een vriendje heb, maar ik neem aan dat David begrijpt dat ik nog steeds flip bij het aanzicht van die hotties.” Ze knuffelde de foto even voor ze zich over de mijne heen boog. “Wat ben jij aan het kijken, zoals je kijkt lijkt het bijna wel een porno, je bent helemaal rood en...” En toen zag zij het ook. “Oh...” Was even het enige wat haar lippen verliet. “Oh mijn heilige fucks.”
Ik weet het, want op mijn eigen schermpje werd nu op replay afgespeeld hoe Jonathan Gold naar me had gekeken.

De rij schoot maar niet op, iedereen wou natuurlijk zo lang mogelijk bij hen blijven, maar de snikhete zon begon de tol te vragen van iedereen die aan het wachten was.
Alice wapperde haar jurkje even voor koelte. “Hoelang staan we hier al?”
Ik keek op mijn mobiel. “Ongeveer een drie kwartier.”
“Oh.”
“Volgende!”
Er stonden nog drie mensen voor ons, dan waren wij eindelijk aan de beurt.
“Volgende!”
Het was bijna zover, na al die tijd zou ik eindelijk de mogelijkheid hebben om echt dicht bij hen te komen, ook al was het maar even voor een oppervlakkig, kort gesprekje.
Maar deze mensen hebben mij iets gegeven wat ik koester,wanneer ik gestrest raakte van school of werk kon ik mijn geluk niet op toen ik weer een nieuwe aflevering zag.
Ze hebben mij door de branding geholpen toen het thuis niet zo lekker ging, mijn ouders waren nu gescheiden en ik woon bij mijn moeder, maar de serie was er altijd voor mij geweest als ik hem nodig had.
En nu waren ze hier, vlak voor mijn neus.
“Volgende!”
Alice stond voor me te huppen, zij was hierna en ik had haar beloofd om de foto's voor haar te nemen, zoals zij dat bij mij zou doen.
“Volgende!” Alice sprong bijna naar voren en babbelde wat tegen Thomas, waardoor ze het al snel hadden over de details die we nog meer ontdekt hadden in de serie, zoals de ambigram in de titel thema, de verstopte referenties naar andere gebeurtenissen.
Zoals ze wou kreeg ze ook een foto, niet één... Maar een aparte met iedereen van de cast.
“Oké, dat was het voor vandaag!” De vrijwilligster van het event kapte de rij af en sloot het hek precies voor me.
Wat?

Reacties (1)

  • Girlicious

    Ik wist het! Ik wist het
    Gash ik haat karma soms echt!
    Laat die arme schat binnen...
    Staat ze 3 kwartier te wachten.. doet dat men uitgerekend voor haar neus het hek dicht.
    Grrrr
    En dit stukje he:

    'Want door de lens keken de twee diepblauwe ogen van Jonathan Gold mij aan, niet nonchalant over de menigte heen, niet in mijn camera, maar recht in de lens waar mijn oog achter zat. Er speelde een geheimzinnige glimlach om zijn lippen voor hij even voorzichtig op zijn onderlip beet voor hij een slok water nam en het oogcontact verbrak.'

    Wauwwwww
    Hotheiddd
    Ik zie hem ook al helemaal voor me
    Gassshhhhh:9~:9~:9~

    Leuke story meid! Mijn abo heb je!

    Snel verder!!

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen