'Ga met mij mee?' Vraagt Jasper als iedereen weggaat. We staan op de parkeerplaats. Ik kijk hem twijfelend aan. 'Alsjeblieft' hij kijkt me smekend aan. 'Oke, maar ik moet eerst Daley en Ayla wegbrengen' zeg ik. 'Nee hoor. Wij nemen jouw auto' zegt Ayla en trekt de autosleutels uit mijn hand. 'Oow. En dat mag?' Vraag ik. Ayla knikt. 'Vooruit. Maar wel voorzichtig' zeg ik. 'Doen we, jullie veel plezier' zegt ze. We zeggen ze gedag en daarna stap ik bij Jasper in de auto. Het is even stil maar dan gaat Jasper zijn telefoon. Hij neemt op en voor ik het weet hoor ik de vreselijke stem van Maaike door de auto schallen. 'Jasper, weet je wat Britt tegen me zei?' Zegt ze gelijk. Ik giechel even. 'Dat heb ik al gehoord' 'oow oke, ben je boos op haar geworden' 'heel boos. Ik heb gezegd dat ze dat nooit meer mag zeggen' 'mooizo, wat een kutwijf is het ook' 'nou dat ook weer niet' 'Jasper, waarom neem je het nou voor haar op?' Zeurt ze. Ik ril even door haar stem. Ik kijk naar Jasper en hij geeft me een knipoog. 'Ze is mijn vriendin Maaike' 'maar ik dacht dat je mij leuk vond?' 'Omdat ik een keertje een slippertje heb gemaakt toen ik dronken was. Laat me niet lachen, dat was eens maar nooit meer' zegt hij. 'Precies zoals ik al zei. Of niet Maaike?' Vraag ik poeslief. Even is het stil, en dan wordt er opgehangen. We lachen even en dan trapt Jasper flink op het gaspedaal en racen we de snelweg over. Al snel zijn we thuis en stap ik de auto uit. Ik zucht even als ik het huis voor me zie.

'Welkom terug' zegt Jasper en opent de deur. 'Ik weet het, het is een teringzooi' zegt Jasper en pakt wat dingen van de tafel en de grond en gooit het in de prullenbak. 'Dat zie ik' zeg ik en hou een sok omhoog. 'Ik zal morgen opruimen' zegt hij en ik knik. 'Wat wil je eten?' Vraagt Jasper en ik haal me schouders op. Jasper kijkt in de kastjes en de koelkast. 'Er is ook vrij weinig. We gaan gewoon uiteten' zegt hij en voor ik kan protesteren staan we alweer buiten. 'Waar heb je zin in?' 'Uh. Chinees' zeg ik een beetje overdonderd. 'Dan gaan we naar de chinees' zegt hij en start de auto. We rijden naar een chinees restaurantje in de buurt. Als we binnenkomen worden we vriendelijk begroet en naar een tafel gebracht. Het is rustig in het restaurant maar er hangt een gezellige sfeer. We krijgen de kaart en bestellen alvast wat te drinken.

'Dus, is het nu weer allemaal goed?' Vraagt Jasper en kijkt me vragend aan. 'ik denk het wel, ik heb de laatste weken kunnen nadenken. En ja, de conclusie is dat ik gewoon niet zonder je kan' zeg ik en geef hem een kleine glimlach. 'Ik ook niet zonder jou. Ik hou van je Britt. Echt waar, en ik weet dat ik fouten heb gemaakt. En die wil ik goed maken' 'dan ben je erg goed opweg' zeg ik en neem een slok van mijn witte wijntje. 'Als het kan, kunnen we straks nog even mijn spullen ophalen?' Vraag ik als we aan ons toetje begonnen zijn. 'Natuurlijk' zegt hij en glimlacht even. Ik snap niet dat ik de laatste weken zonder hem heb kunnen overleven, het ging moeilijk. Maar toch is het gelukt. Maar ik ben ontzettend blij dat ik hem weer terug heb.

'Waar moeten we heen?' Vraagt Jasper als we weer in de auto zitten. 'Appartement van Robin en Bouchra' hij kijkt even op. 'Ik kreeg de sleutels van Bouchra toen ik in Engeland zat' hij knikt en start de auto. Hij weet het appartement te vinden omdat hij er al een paar keer is geweest. 'Ik pak me spullen even hoor' zeg ik en ren de trap op naar boven. Ik pak me tas en zoek me spullen bij elkaar, de kamer maak ik nog even snel netjes en als ik beneden kom zit Jasper op de bank en kijkt op. 'Klaar. Ik ga morgen nog even heen om alles netjes op te ruimen' zeg ik, Jasper knikt en staat op. We rijden naar Oudekerk aan de Amstel. 'Ik ben blij dat je er weer bent' zegt Jasper als hij de deur achter ons sluit. 'Ik ook, eindelijk niet meer zo koud in bed' zeg ik en lach even. Jasper lacht ook even en laat zich dan op de bank ploffen. 'Wat een kut wedstrijd' zegt hij en zucht even. Ik ga naast hem zitten en leg mijn handen op zijn knieën. 'Je hebt de punten niet weggegeven. Het was een slechte wedstrijd. Maar dat is niet alleen jouw schuld' 'en dan nog die akkefietjes. Zal morgen allemaal wel weer in de krant staan' 'ja schat, de gemoederen liepen gewoon hoog op. En jij was niet de enige die dat deed. Trek het je nou niet teveel aan' zeg ik en kijk hem aan. 'Ik weet het. Ik moet nu gewoon genieten omdat jij er weer bent. Wil je wat drinken?' Vraagt hij. 'Lekker. Doe maar een frisje' zeg ik. Hij staat op en ik ga goed op de bank zitten. 'Alsjeblieft madame' 'merci' zeg ik en neem het glas met sinas van hem over.

'Ik ben echt blij dat je er weer bent Britt' zegt hij als we 's avonds in bed liggen. Hij slaat zijn arm om me heen en ik kruip tegen hem aan. 'Ik ook' zeg ik en druk een kus op zijn wang. 'Weetje? Je vader had me nog een paar keer gebeld. Hij was ongerust, omdat je zelf niet opnam, ik heb hem alles uitgelegd. Hij deed een beetje knorrig tegen me, maar we hebben het uitgepraat' zegt hij en met zijn duim draait hij rondjes op mijn bovenarm. 'Ik weet het. Ik heb verschillende voicemails gehad, niet alleen van hem trouwens. Jouw moeder heeft me ook een paar keer gebeld. Zelfs Thomas had me gebeld. Ik zal ze morgen allemaal even terugbellen' zeg ik en sla mijn arm om zijn middel heen. 'Doe dat. Maar voor nu, geniet ik met jou' zegt hij. En in één beweging ligt hij bovenop me. Hij drukt zijn lippen liefdevol maar vol met lust op de mijne en meteen weet ik dat wij nog een leuke avond gaan hebben.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen